Εμείς οι αναμάρτητοι – Του Α.Γ. Καλλή
Πεπραγμένα ακόμη μιας χρονιάς με θα,όταν και ισως..
Συνεχίσαμε Κύριε να πολεμάμε μεταξύ μας,να κλέβουμε τόν κόπο τού άλλου,να σκοτώνουμε ,να κυνηγάμε αυτόν πού ζητάει από μας βοηθεια ,λίγο ψωμί,λίγα χρήματα,λίγη αγάπη..
Συνεχίσαμε Κύριε να μισούμε ,να μιλάμε υποτιμητικά για άλλους ανθρώπους ,για άλλους λαούς.
Συνεχίσαμε να πετάμε πέτρες ως άλλοι αναμάρτητοι στον κάθε κατατρεγμένο,στον κάθε αδικημένο,στον κάθε πονεμένο.
Συνεχίσαμε να προσθέτουμε δάκρυα πόνου και απόγνωσης στα πρόσωπα παιδιών και γερόντων…
Συνεχίσαμε να βγάζουμε τα μαχαίρια ,να προσποιουμαστε τούς ειρηνιστές, τους τίμιους,τους αλληλέγγυους , αυτούς πού δεν σε γνώρισαν ποτέ,αυτούς που δεν σε έχουν δει έως τα σήμερα αιμόφυρτο στα πεδία τών μαχών,παραπεταμένο στούς διαδρόμους τών νοσοκομείων,άστεγο και ανεργο να κρυώνεις στούς φωτεινούς στολισμένους δρόμους της πόλης ,νεκρό επιπλέοντα μετανάστη στις άγνωστες και απεραντες θάλασσες τής απαξίωσης, αιχμάλωτο παιδί στην αγκαλιά τής νεκρής μάνας…
Δεν αγαπήσαμε Κύριε τον πλησίον μας..
Ούτε τον φίλο,ούτε τον εχθρό μας..Ούτε τον ξένο,ούτε τον περαστικό που χτύπησε τήν πόρτα μας…
Δεν πουλήσαμε Κυριε τήν περιουσία μας για να σ ακολουθήσουμε …
Δεν μάθαμε Κύριε να συγχωρούμε,να αγαπάμε χωρίς ιδιοτέλεια , χωρίς ανταπόκριση,χωρίς προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα…
Εμείς Κύριε .. οι ανώτεροι τών άλλων,οι κάτοχοι τού πλούτου και της εξουσίας
Εμείς Κύριε… οι κριτές ,οι επικριτές ,οι γνωρίζοντες τα πάντα..Αθόρυβοι δολοφόνοι τού Δικαίου… Υπερόπτες και υπερφιαλοι ,υπερασπιστές τού αδίκου στις ράγες τών τρένων τής βαρβαροτητας και τής συγκάλυψης
Εμείς Κύριε… οι δημιουργοί τών καρφιών τής σταύρωσης σου …Οι φωνασκουντες κατά την άνοδο σου στον Γολγοθά…
Οι πιστοί σου διώκτες με τούς μεγάλους σταυρούς και τις χρυσές καδένες…καταχραστες τού δημοσίου συμφέροντος
Αλλά Κύριε νηστεύσαμε…
Νηστευσαμε Κύριε …απ’ όσα τρόφιμα δεν έπρεπε να φάμε…Τα αντικαταστήσαμε επιμελώς όμως με άλλα ισοδύναμης διατροφικής αξιας… τηρώντας αυστηρώς τα έθιμα και τον…σεβασμό προς εσένα
Αλλά Κύριε…δεν καταφέραμε και τούτο τον χρόνο να νηστευσουμε από την ανθρωποφαγία μας…
Συνεχίσαμε Κύριε..συνεχίσαμε να τρώμε ανθρώπους…
Ανθρώπους Κύριε…
Συγχωρα μας….
Τού χρόνου Κύριε ποιος ξέρει.. ίσως κατασπαράξουμε λιγότερους…ίσως σκοτώσουμε λιγότερους…ίσως πονέσουμε λιγότερους…
Συγχωρα μας Κύριε..