Το Greco Bianco, μια ιστορική ποικιλία με βαθιές ελληνικές ρίζες, που διατηρήθηκε ζωντανή επί αιώνες στην Καλαβρία, θα μπορούσε να βρει, έστω και πειραματικά, μια θέση και στη Νεμέα.
Όχι για να ανταγωνιστεί το Αγιωργίτικο.

Το Αγιωργίτικο είναι η ψυχή της Νεμέας και έτσι πρέπει να παραμείνει. Αλλά για να δημιουργηθεί μια νέα γέφυρα μια γέφυρα οινική, πολιτιστική και ανθρώπινη ανάμεσα στη Νεμέα και τις περιοχές της νότιας Ιταλίας όπου το Greco συνεχίζει να καλλιεργείται.

Δεν μιλάμε απλώς για μια νέα ποικιλία. Μιλάμε για μια ιδέα. Για μια πρωτοβουλία που μπορεί να φέρει πιο κοντά την Πελοπόννησο και τη Magna Grecia, να αναδείξει τις κοινές μας ρίζες και να ανοίξει νέους δρόμους συνεργασίας στην αμπελουργία, στον οινοτουρισμό, στην έρευνα και στον πολιτισμό.

Είναι μια σκέψη που αξίζει να συζητήσουν οι αμπελουργοί, οι οινοποιοί και οι άνθρωποι της γενέθλιας γης μας, της Νεμέας, μαζί με τους ανθρώπους του κρασιού, τους πανεπιστημιακούς, τους ερευνητές και τους διανοούμενους της ιστορικής Καλαβρίας.

Δεν πρόκειται μόνο για ένα αμπελουργικό εγχείρημα. Είναι μια πολιτιστική πρόταση. Μια πρόταση που μπορεί να δημιουργήσει νέες συνεργασίες, να ενισχύσει τον οινοτουρισμό και να χτίσει μια πραγματική γέφυρα ανάμεσα σε δύο τόπους που μοιράζονται κοινές ρίζες και μια μακραίωνη αμπελουργική παράδοση.

Πολλές φορές μιλάμε για εξωστρέφεια. Ίσως, όμως, η πραγματική εξωστρέφεια να αρχίζει όταν αναζητούμε εκείνους που μοιράζονται την ίδια ιστορία, τις ίδιες πολιτιστικές μνήμες και το ίδιο πάθος για τη γη και το κρασί.

Ας ανοίξει, λοιπόν, ένας διάλογος. Ανάμεσα στους ανθρώπους της Νεμέας και της Καλαβρίας. Ανάμεσα στα πανεπιστήμια, στα οινοποιεία, στους αμπελουργούς και στις τοπικές κοινωνίες.
Γιατί υπάρχουν στιγμές που μια μικρή ιδέα μπορεί να γίνει η αφετηρία μιας μεγάλης συνεργασίας.

Γιατί το κρασί δεν είναι μόνο ένα προϊόν. Είναι ένας τρόπος να αφηγείσαι έναν τόπο. Είναι μνήμη. Είναι πολιτισμός. Είναι ταυτότητα.

Il vino è il canto della terra verso il cielo.
Το κρασί είναι το άσμα της γης προς τον ουρανό.