Τα ‘ένοχα τρένα’ των άψυχων ανθρώπων – Του Γιάννη Πανούση

Δεν έχει καμμία σημασία
το τι λένε οι ζωντανοί για τους νεκρούς
Το μέλλον της χώρας εξαρτάται
από το τι πιστεύουν
οι νεκροί για τους ζωντανούς
Γ.Π, Στα Τέμπη…την κοιλάδα των νεκρών ψυχών

Το ‘τραγικό δυστύχημα’, με συνέπεια το θάνατο 57 νέων ανθρώπων στα Τέμπη, ανέδειξε,για μία ακόμα φορά,τις παθογένειες της χώρας μας

Παθογένεια 1η:η δίκοπη κυβερνητική διαχείριση

Από την πολύ πρώιμη εκτίμηση του Πρωθυπουργού ‘ότι μοναδικός υπεύθυνος είναι ο σταθμάρχης’ ή την όψιμη για την ευθύνη της Hellenic train μέχρι τις άστοχες[μέχρι και κυνικές]δηλώσεις υπουργών και στελεχών της ΝΔ,δημιουργείται η εντύπωση της συγ-κάλυψης ενός αόρατου ενόχου[χωρίς όνομα;]

Παθογένεια 2η:η κομματική αντι-παρά-θεση με φόντο τον πόνο των συγγενών των θυμάτων

Τέτοια ζητήματα δεν προσφέρονται για μεγαλοστομίες,συνωμοσίες,κατάρες,σενάρια και μοτίβα,ούτε για ιδεοληπτικές ανα-λύσεις.Προφανώς η Αντιπολίτευση οφείλει να ελέγξει την Κυβέρνηση και τους αρμόδιους[διαχρονικά] υπουργούς,όμως οι κραυγές ή τα ‘καπελώματα’ δεν συμβάλλουν στην αποκάλυψη της Αλήθειας

Παθογένεια 3η:η αργοπορούσα Δικαιοσύνη

Όσο κι αν η υπόθεση είναι περίπλοκη κι έχει πολλές πτυχές[ποινικές,διοικητικές,δικονομικές κλπ],τούτο δεν συνεπάγεται την επ’άπειρον καθυστέρηση ή παρακώλυση των διαδικασιών από οποιονδήποτε παράγοντα,διότι η κάθαρση μόνον από την απονομή του δικαίου μπορεί να επέλθει

Παθογένεια 4η:τα ΜΜΕ και η κοινή γνώμη

Οποιαδήποτε υπόνοια ή πληροφορία κι αν διακινείται δεν παρέχεται το δικαίωμα ‘στους δικαστές της οθόνης’ να αποπροσανατολίζουν ή να θολώνουν την εικόνα,με φωνασκίες κι αλληλοκατηγορίες.Ιδίως αν πρόκειται για δικηγόρους ή καθηγητές του δικαίου
Στο σημείο αυτό πρέπει να κάνει αυτοκριτική η διοίκηση της ΕΡΤ για τη δειλή παρουσίαση των μεγάλων συγκεντρώσεων

Παθογένεια 5η:η σύγκριση ή ο συμψηφισμός με άλλα φονικά γεγονότα[Μάτι,Σάμινα κλπ]

Καμία τραγωδία δεν είναι ίδια με κάποιαν άλλη και ουδείς ένοχος κρίνεται με βάση την ευθύνη προγενέστερων

Οι νεκροί είναι ψυχές κι όχι αριθμοί

Παθογένεια 6η:ο εθισμός της ελληνικής κοινωνίας στο θάνατο

Μολονότι οι συγκεντρώσεις ενσυναίσθησης,συμπαράστασης,αγανάκτησης έδωσαν μία ‘ανάσα ζωντάνιας’,η κοινωνία μας δεν σέβεται ούτε τον φυσικό ,ούτε τον κοινωνικό θάνατο των συνανθρώπων μας[ελλήνων και ξένων]

Παθογένεια 7η:η απουσία της διανόησης

Με λίγες εξαιρέσεις η Ακαδημία,τα ΑΕΙ,οι φορείς των γραμμάτων και των τεχνών μοιάζει σαν να έχουν εκχωρήσει την έκφραση συμπόνοιας στους καλλιτέχνες
Δεν μπορώ να γνωρίζω αν το ‘Δεν Ξεχνώ’ θα λειτουργήσει αυτή τη φορά ή θα το καλύψει η καθημερινότητα της δύσκολης επιβίωσης.Ελπίζω τα καντήλια της μνήμης να μην τα ανάβουν στο μέλλον μόνον οι πατεράδες και οι μανάδες των αθώων θυμάτων
ΥΓ.’Λοιπόν μεταλλάχτηκες
Σε κοιτάς και δεν ντρέπεσαι’[Μαρία Σκουρολιάκου,ΜικροΓραφές]

Related Posts