Εικόνες μιας άλλης εποχής, πιο αθώας, πιο ρομαντικής, αλλά με την ατμόσφαιρα εξίσου γιορτινή, στην Αθήνα και με την ματιά ενός επτάχρονου επαρχιοτόπουλου.
Απόβαση στον Αγ. Κωνσταντίνο απέναντι από το Εθνικό Θέατρο με το πρώτο ουάου στην θέα του!

Το δεύτερο ουάου ο κόσμος που περπατά δίπλα μας. Μα πόσος κόσμος!!!

Ανεβαίνουμε κρατώντας με την αδελφή μου γερά το χέρι της μητέρας μας, την ανηφόρα για Ομόνοια και τον Μπακάκο.

Οι κυλιόμενες σκάλες θέλουν προσοχή.

Τα κίτρινα τρόλεϊ με τον εισπράκτορα στρυφογυρίζουν το συντριβάνι.
Τα Χριστούγεννα στην πόλη είναι απλωμένα καλάθια πλανόδιων από την Αιόλου ως την Αθηνάς και από το Μοναστηράκι ως τα Χαυτεία. Είναι πινακίδες από νέον στους δρόμους και αυτοκίνητα να γεμίζουν τους δρόμους της Σταδίου.

Οι λαχειοπώλες οι πολύχρωμοι μικροπωλητές να εργάζονται νυχθημερόν διαλαλώντας την πραμάτια τους και το  πρωτοχρονιάτικο Κρατικό Λαχείο με τα εκατομμύρια σε κάθε στοά και σταυροδρόμι της Αθηνάς μέχρι το Μοναστηράκι.
Οι δρόμοι μοσχομύριζαν με τα παραδοσιακά γλυκά, βουνά οι κουραμπιέδες και στη Βαρβάκειο εκατοντάδες κρεμασμένες γαλοπούλες (νέο τότε αμερικανόφερτο έθιμο) να περιμένουν αγοραστές.

Το παραδοσιακό γλύκισμα ο κουραμπιές με την άχνη κόστιζε στους νοικοκυραίους 80 δραχμές η οκά. Η γαλοπούλα, ε δεν θυμάμαι!
Από τη Βαρβάκειο και το Λαμπρόπουλο μέχρι το Μινιόν και το Δραγώνα η παλιά Αθήνα είχε λάμψη, ωραίες μυρωδιές μουσικές και μια πρωτόγνωρη παράξενη ζεστασιά. Σε ρούφαγε κυριολεκτικά!

Η Σταδίου γεμάτη φώτα και αυτοκίνητα να την ανεβαίνουν σε πάει στο Σύνταγμα.

Άλλος κόσμος με δεκάδες Αγιοβασίληδες και μπαλονάδες να σου προτείνουν μια φωτογραφία με το μπαλόνι σου.
Τα κεντρικά ξενοδοχεία εντυπωσιακά φωτισμένα, οργανώνουν μουσικές βραδιές και είναι έτοιμα να υποδεχτούν την αριστοκρατία της εποχής και τα τραπεζάκια της πλατείας γεμάτα από κόσμο για ένα μικρό διάλειμμα στο τρέξιμο στα μαγαζιά της Μητροπόλεως.

Πιο πάνω στο Κολωνάκι συνήθως δεν πηγαίναμε. Οικονομική στενότης και μέτρημα στο πορτοφόλι της μαμάς μετά από κάθε αγορά. Δεν παίρναμε σχεδόν ποτέ ότι ζηλεύαμε, ήταν τόσα πολλά!
Το βράδι έπεφτε νωρίς, τα φώτα άναβαν στους δρόμους και τα μαγαζιά με ονειρικές εικόνες να καταγράφονται ανεξίτηλα στο νεανικό μυαλό.
Επιστροφή στην Αγ. Κωνσταντίνου και το λεωφορείο της επιστροφής στην μικρή μας επαρχιακή πόλη με μια ασυγκράτητη λογοδιάρροια ανταλλαγής εικόνων που ο καθένας μας είχε κρατήσει.
ΟΜG τι υπέροχα χαράγματα μνήμης !!!