Προσπαθώ να βρω λόγια να περιγράψω τη σημασία των χθεσινών εγκαινίων στη μαρίνα Ξυλοκάστρου. Δεν μπορώ πια. Όποιος δεν έχει καταλάβει ή δεν ξέρει περί τίνος πρόκειται ας ανατρέξει στα τεύχη 4, 5 και 6 του περιοδικού “οι Αρμονίστας”, που θα βρείτε στο λινκ στο πρώτο σχόλιο. Εκεί τα λένε όλα για τον “Σύλλογο Αναβίωσης Ναυπηγικής Ιστορίας Μυκηναϊκής Εποχής Αριστοναύται” και τους στόχους του, η Ντέμη, εγώ και η συντακτική επιτροπή του περιοδικού, σημειώνει ο Ανδρέας Ζάρρος.

Το όραμα του Σπύρου Μπισιώτη, της Ντέμη Καμαρινού και του Χρήστος Γκοβότσος μπαίνει σε τροχιά υλοποίησης μετά από 25 χρόνια. Θα είναι το μεγαλύτερο έργο ever που έγινε σε αυτόν τον τόπο όταν υλοποιηθεί και γι’ αυτό πρέπει να στηριχθεί η ομάδα από όλους. Με οποιοδήποτε τρόπο, με οποιοδήποτε κόστος και εσαεί!

* Στη λεζάντα της παρακάτω φωτογραφίας, που δημοσιεύτηκε πριν 16 χρόνια, έλεγα ότι κάποτε θα υλοποιηθεί το όραμά σου καπετάνιε. Χθες, στη μαρίνα Ξυλοκάστρου, τα κύματα μετέφεραν τα γέλια σου. Είμαι σίγουρος ότι τ’ άκουσαν κι άλλοι…

* Δήμαρχε, πριν αρκετά χρόνια, μου είχες πει ότι σε ενδιέφερε το θέμα “Αριστοναύται”, που διάβαζες στα περιοδικά μας. Και το εννοούσες όπως αποδείχθηκε. Μπράβο σου που κατάλαβες τη σημασία του και βοήθησες τη Ντέμη και τον Χρήστο να το βάλουν σε τροχιά υλοποίησης. Άνοιξε το όσο μπορείς περισσότερο, κάνε το κτήμα όλων των πολιτών, των παρατάξεων, των συλλόγων, των σχολείων, των των των…, γιατί το μέγεθός του είναι τεράστιο και δεν περιορίζεται…