Έντονο παρασκήνιο και συνεχείς αναταράξεις στο ΠΑΣΟΚ, μαίνεται η βαθιά κρίση που ξέσπασε μετά τις ευρωεκλογές, βαρόμετρο για τις περαιτέρω εξελίξεις η Κεντρική Επιτροπή της 30ής Ιουνίου

Με το βλέμμα στραμμένο στην Κεντρική Επιτροπή της μεθεπόμενης Κυριακής 30 Ιουνίου βρίσκονται όλοι στο ΠΑΣΟΚ. Εκεί προσβλέπουν άπαντες, ηγεσία και αντιπολιτευόμενοι, για την επίλυση των εσωκομματικών διαφορών που προέκυψαν μετά τις ευρωεκλογές και πιο συγκεκριμένα για το θέμα της εκλογής προέδρου από τη βάση και του οδικού χάρτη με τις πολιτικές και οργανωτικές αλλαγές που θα οδηγήσει στην κορυφαία αυτή ανοιχτή διαδικασία, σύμφωνα με όσα προβλέπει το καταστατικό.

Η από κοινού συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας την περασμένη Τετάρτη αποτέλεσε μια συζήτηση όπου εκτοξεύτηκαν βαριές κουβέντες που όσοι τις άκουσαν ή τις μετέφεραν αργότερα ως πληροφορίες, προβληματίστηκαν ακόμη και για τη δυνατότητα της συνύπαρξης ορισμένων υπό την ίδια κομματική στέγη. «Για μένα η ενότητα δεν είναι μόνο λόγια, ούτε διακηρύξεις, είναι κουλτούρα. Όταν φεύγει η λέξη, είναι σφαίρα. Δεν γυρνάει πίσω», τόνισε (για τις καταιγιστικές βολές αμφισβήτησης που είχε δεχτεί) στο κλείσιμο της δευτερολογίας του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης. Και με τον τρόπο αυτό έδειξε, ότι το χάσμα εσωτερικά δεν είναι μια φαντασιακή κατασκευή. Αλλά και ο ίδιος από την πλευρά του, αναφερόμενος σε διαγραφές στην περίπτωση που δεν γίνουν σεβαστές οι συλλογικές αποφάσεις, είχε φροντίσει (άθελά του ή προκειμένου να στείλει μήνυμα αρχηγικής πυγμής στο εσωτερικό) να καλλιεργήσει τον σπόρο της διχόνοιας.

Πόλεμος χαρακωμάτων

Εν τούτοις, η συνεδρίαση χαρακτηρίστηκε παραγωγική και χρήσιμη για την εξαγωγή συμπερασμάτων γύρω από τα στρατόπεδα και το κλίμα που διαμορφώνεται. Δεν είναι τυχαίο, ότι τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες εξελίσσεται εντός και πέριξ της Χαριλάου Τρικούπη ένας άγριος πόλεμος χαρακωμάτων. «Λάφυρο», όχι μόνο η κομματική εξουσία, αλλά και η προοπτική της ευρύτερης παράταξης, μπροστά στο ενδεχόμενο ανασυγκρότησης και δημιουργίας ενός ενιαίου κεντροαριστερού φορέα, ώστε να αποκτήσει ο προοδευτικός χώρος κοινή έκφραση και να αντιμετωπίσει με πιθανότητες κυβερνησιμότητας τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η αποτυχία επίτευξης της δεύτερης θέσης και η απομάκρυνση από τον στόχο να καταστεί μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ το αντίπαλον δέος στη Ν.Δ. ήταν άλλωστε η θρυαλλίδα, για όσους έθεσαν ζήτημα Ανδρουλάκη από το βράδυ της 9ης Ιουνίου. Ταυτόχρονα, οι διεργασίες για ένα σχήμα ενωτικό ή υπερβατικό μεταξύ Αριστεράς και Κεντροαριστεράς επαναφέρουν στο τραπέζι την αγωνία για τον ρόλο της Χαριλάου Τρικούπη και το είδος της σύμπραξης με την Κουμουνδούρου και άλλους ενδιαφερόμενους να συγκλίνουν.

«Το 2019, άνοιξε και τότε μια συζήτηση ότι το ΠΑΣΟΚ τελείωσε. «“31% ο ΣΥΡΙΖΑ και 8% εμείς, να γίνουμε τάση του ΣΥΡΙΖΑ”, έλεγαν κάποιοι εκείνη την περίοδο. Κάποιοι διαφωνήσαμε και είπαμε “ναι δεν πήγαμε καλά, αλλά όχι και να γίνουμε τάση του ΣΥΡΙΖΑ, έχουμε δυνατότητες”. Σήμερα είμαστε δύο μονάδες διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ κι ακόμη και εάν ανοίξει ένας διάλογος με τις προοδευτικές δυνάμεις, δεν θα ανοίξει με ένα ΠΑΣΟΚ χωρίς δύναμη, χωρίς τη δυνατότητα να βάλει πρωταγωνιστικά την ατζέντα του. Το επισημαίνω, γιατί με την ίδια ευκολία που σήμερα καταδικάζουμε την κυβερνητική μας προοπτική, και τότε καταδικάζαμε τη δυναμική μας σε έναν ευρύτερο χώρο προοδευτικών ανακατατάξεων», παρατήρησε ο κ. Ανδρουλάκης, υπερασπιζόμενος την πολιτική αυτονομία και υπενθυμίζοντας αιχμηρά ότι το ΠΑΣΟΚ «έχει πονέσει από τυχοδιωκτισμούς και παιχνίδια παρασκηνίου».

Για να προσθέσει σε παρόμοιο μήκος κύματος, πως δεν πρέπει να δημιουργείται ξαφνικά στον κόσμο της παράταξης μια αίσθηση πλήρους ταπείνωσης, ότι το εγχείρημα του ΠΑΣΟΚ απέτυχε «και να γίνει κάτι άλλο». «Να το περιγράψουμε το κάτι άλλο. Κι όχι να στήσουμε μια πασαρέλα για να έρθει το κάτι άλλο κρυπτόμενο», κατέληξε για το θέμα αυτό, ρίχνοντας καρφιά για τα σχέδια μιας μερίδας από όσους τον επικρίνουν.

Βαρόμετρο για τις από εδώ και πέρα εξελίξεις στο ενεργό μέτωπο που έχει δημιουργηθεί και στο οποίο από τη μια μεριά βρίσκεται ο Νίκος Ανδρουλάκης και από την άλλη τα στελέχη, από διαφορετικές εσωκομματικές πτέρυγες και γενιές, που τον αμφισβητούν και τον πιέζουν να επιταχύνει και να διευκολύνει με τη στάση του, θα αποτελέσει η πλατφόρμα που θα καταθέσει στην Κεντρική Επιτροπή. «Θα προσπαθήσω η πρόταση να είναι όσο γίνεται πιο ενωτική και να καλύψει, όλα όσα συζητήσαμε. Να βάλουμε και την πολιτική και τα πρόσωπα στην κρίση του λαού της παράταξης», είχε δεσμευτεί πριν από μόλις τρεις ημέρες.

Η πρόταση

Παρά το γενικόλογο της διατύπωσης και λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι προς το παρόν γράφονται και σβήνονται ποικίλα σενάρια, μια πιθανή εκδοχή θα ήταν, σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να προτείνει έναν οδικό χάρτη με ορίζοντα περίπου ενός εξαμήνου μέχρι τις κάλπες για την ανάδειξη αρχηγού, στις οποίες και ο ίδιος θα λάβει μέρος, διεκδικώντας την ανανέωση ή «αναβάπτιση» της θητείας του, μια φράση που χρησιμοποιήθηκε από αρκετά στελέχη και βουλευτές στο άτυπο όργανο της Τετάρτης.

Αυτό σημαίνει, ότι η εκλογή από τη βάση θα διεξαχθεί είτε τον Δεκέμβριο του 2024 είτε το αργότερο στις αρχές της νέας χρονιάς και σε κάθε περίπτωση, πολλούς μήνες νωρίτερα από την αρχική καταστατική πρόβλεψη για το φθινόπωρο του 2025. Πριν ζητηθεί η έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας, ο κ. Ανδρουλάκης εικάζεται, ότι θα μπορούσε να εισηγηθεί να υπάρξει μια πολιτική διαδικασία (π.χ. διαρκές ή έκτακτο συνέδριο ή προγραμματική συνδιάσκεψη), με σκοπό να τεθούν επί τάπητος η στρατηγική του κόμματος και η επαναχάραξη της γραμμής (και για τις συνεργασίες), υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων που γέννησαν οι ευρωεκλογές. Η πρόταση θα περιλαμβάνει και αλλαγές στα όργανα (κόμμα και Βουλή), με αναδόμηση αρμοδιοτήτων και θέσεων ευθύνης και άνοιγμα της βεντάλιας σε νέα πρόσωπα, ώστε να μπουν στο παιχνίδι και στελέχη της αντιπολίτευσης.

Οι «αμφισβητίες» θα επιχειρήσουν να κινηθούν συντεταγμένα και να επιμείνουν σε εκλογή ηγεσίας με πιο γοργούς ρυθμούς, δείχνοντας ως ημερομηνία το προσεχές φθινόπωρο και ίσως ενδεικτικό μήνα τον Οκτώβριο. Οι προτάσεις ενδέχεται να μην απέχουν πολύ μεταξύ τους, όμως για λόγους τακτικής και εντυπώσεων, θα κατατεθούν ξεχωριστά. Για χάρη της ενότητας, ίσως γίνει προσπάθεια να ομογενοποιηθούν, αν και σε αυτή τη φάση δεν φαίνεται εφικτό. Οι ώς τώρα συσχετισμοί στην Κεντρική Επιτροπή, πιθανότατα πλέον με μικρότερη ψαλίδα ανάμεσα σε πλειοψηφία και μειοψηφία και παρά την εικόνα απομόνωσης του κ. Ανδρουλάκη στο Πολιτικό Συμβούλιο, φέρεται να εξακολουθούν να ευνοούν τους προεδρικούς.

Δημ. Κουκλουμπέρης/efsyn.gr