Και χρειαζόμασταν “ένα Πάσχα” για να εξαϋλωθούν οι “ζώνες πυρός” που στήθηκαν στην καθημερινότητά μας
Και εκεί, λίγο πριν την Μεγάλη Τρίτη, αρχισαν να μαζεύουν τις θλιβερές στάχτες και κανείς πια δεν ανέπνεε καμένο σκουπίδι.
Και χρειαζόταν “ένα Πάσχα” για να εξαφανίσει την πρώτη γραμμή ενός μετώπου πύρινου, με “γλώσσες οχιές”.
Και εκεί στη σιγή της Μεγάλης Τετάρτης οι γλώσσες μετατράπηκαν σε “κακόφωνους ιπτάμενους άρπαγες”, σε όρνεα που ανάμεσα στο λιβάνι και στο θυμιατό εξολοθρεύθηκαν την ώρα που έκαναν αναγνωριστικές πτήσεις πάνω από “επικείμενους στόχους”
Και χρειαζόταν “ένα Πάσχα” να μας πει στο αυτί και στη ψυχή “είμαι εδώ” και να σπάσει σαν καθρέφτης το “κακό είδωλο” μιας παρανοϊκής πραγματικότητας .
Και εκεί στην Μεγάλη Πέμπτη που ακούγονταν τα καρφιά του Θείου Μαρτυρίου ήρθε στα ίσα της η αλήθεια.
Μετρήθηκαν τα πάρε και τα δώσε στη ζωή, ζυγίστηκαν οι ευθύνες και τα λάθη, οι δοκιμασίες που προσπέρασαν τη ψυχή και δεν ερμηνεύθηκαν.
Και χρειαζόταν “ένα Πάσχα” να διακόψει την κατρακύλα. Να ακουστεί ο Επιτάφιος Θρήνος και το γοερό κλάμα της φύσης. Να γονατίσει ο νους στα σημαντικά.
Και εκεί στην Μεγάλη Παρασκευήη ψυχή πλύθηκε από το κλάμα της. Βγήκε ξυπόλητη να ακολουθήσει την πομπή το βράδυ ..
Και χρειαζόταν “ένα Πάσχα” για να υπάρξει ένα Μεγάλο Σάββατο που με κρότο θα αποτινάξει τα οδοφράγματα του ψεύδους, της απάτης, της εμμονής, της σαπίλας .Μπουμ!
Και εκεί στο Πάσχα της ζωής μας, κάναμε ανακωχή με το Σύμπαν.
Ξέρει καλύτερα από όλους να επιστρέφει τα δέοντα με μαθηματική ακρίβεια.