Πέρυσι, τέτοιες ημέρες, βιώναμε τραγωδίες στη Κορινθία.  Μια νέα κοπέλα είχε πέσει από το μπαλκόνι του σπιτιού της.

Δίπλα μας. Μας προσπέρασε και την προσπεράσαμε. Τι έκρυβε άραγε στην ψυχή της; Πόσο πόνο και πόση μοναξιά;

Και την επομένη μια άλλη   φρίκη βγήκε στο ξέφωτο. Ένα κορίτσι απελπισμένο από το Ψάρι Κορινθίας έσπασε την σιωπή της και άνοιξε  την πόρτα στη ζωή βάζοντας τέλος στην επανάληψη του μαρτυρίου της. Την Βίαζε ο πατέρας της. Πόση φρίκη χωρά μια παιδική ψυχή; Πόση ασχήμια να μπορέσει να βαστήξει;

Στην Κορινθία θρηνούμε την απώλεια της αδικοχαμένης Γαρυφαλιάς που έπεσε θύμα έμφυλης βίας ενώ δυστυχώς καθημερινά το αστυνομικό δελτίο αναφέρεται σε θανάτους και βιασμούς γυναικών.

Συνεχώς αυξανόμενα είναι τα τελευταία χρόνια τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία στη συντριπτική τους πλειοψηφία αφορούν γυναίκες, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛΑΣ).

Ενδεικτικό είναι ότι το 2020 σημειώθηκαν 5.413 περιστατικά, ενώ από την 1η Ιανουαρίου μέχρι και 30 Οκτωβρίου του 2023 έχουν καταγγελθεί στις αρχές 9.860 περιστατικά σε όλη την Ελλάδα, εκ των οποίων 8.409 αφορούν γυναίκες.

Σημερα, παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών τα στοιχεία δείχνουν πως δυστυχώς πρόκειται περί πανδημίας και φυσικά για μια τεράστια αποτυχία της ανθρωπότητας και η παγκόσμια ντροπή της γιατί δεν μπόρεσε να επιβάλλει ένας κράτος δικαίου στις ανθρώπινες σχέσεις, να καλλιεργήσει στις κοινωνίες την ισοτιμία ανάμεσα στον άνδρα και την γυναίκα.

Βία πολλαπλή και πολλαπλώς αναδυόμενη, οικογενειακή με φραγμούς και συρματοπλέγματα σιωπής έως την εμπορία ανθρώπων. Γάμοι παιδιών, ακρωτηριασμοί γεννητικών οργάνων, βιασμοί σε εμπόλεμες ζώνες.και γυναικοκτονίες.

Η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί βίωμα των περισσότερων γυναικών.

Σε μια κοινωνία ανδροκρατούμενη η επιτυχία ακόμα και στον επαγγελματικό χώρο μιας γυναίκας συνοδεύεται με σεξουαλικά υπονοούμενα, για να μειωθεί το μέγεθος της αξίας της και της ικανότητά της.

Από την γέννα της έχει καταταχθεί ως ον δευτερευούσης σημασίας και πάντως ον που μοχθεί διπλά και τριπλά για να αποδείξει την αλήθεια του και το δίκιο του.

Είχαμε την ψευδαίσθηση πως η κοινωνία είχε προχωρήσει αλλά δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έδειξαν το σκληρό πρόσωπό της.

Βιασμοί και δολοφονίες γυναικών κυριαρχούν χωρίς διάκριση κοινωνική.

Από τα ρετιρέ των ελίτ μέχρι στους υπονόμους των ρακένδυτων.

Ακόμα ο όρος γυναικοκτονία αμφισβητείται ..και ας μετράμε δολοφονίες που ένα και μόνο αίτιο είχαν τη γυναίκα που έπαψε να ορίζεται ως λάφυρο, ως κτήμα , ως κεκτημένο”.

Την γυναίκα που αντιστάθηκε και έπρεπε να “τσακιστεί” γι αυτή την “θρασύτητά της”.

Εάν η πολιτεία και  το παγκόσμιο σύστημα δεν αλλάξουν, η ιστορία θα βάφει με αίμα τα γεγονότα.

Μπορούμε όμως να αλλάξουμε και εμείς.

Να  αλλάξουμε την κουλτούρα των παιδιών μας σιγά σιγά.

Ας τους ανοίγουμε τα παράθυρα σε έναν άλλο κόσμο από αυτόν που δημιουργήσανε άλλοι προηγούμενοι και που εμείς απλώς πορευόμαστε στις οδούς της διαμαρτυρίας.

Δώστε την αλήθεια στα παιδιά σας. Για ισονομία, δικαιοσύνη, ισότητα, σεβασμό στον άνθρωπο, στην γυναίκα,στη μάνα, στην κόρη, στην αδελφή και δείξτε στα κορίτσια σας τις μεγάλες λεωφόρους της αξιοπρέπειας και της ευθύνης, μαθαίνοντας τους να μην ντρέπονται, να λένε ΟΧΙ και να καταγγέλλουν την βία σε οποιαδήποτε μορφή της εις βάρος τους. Διδάξτε εσείς την αλληλεγγύη στις κόρες σας, να τιμούν, να ενισχύουν, να επιβραβεύουν κάθε γυναίκα που τολμά να μιλήσει, να προχωρήσει, να δημιουργήσει. Σταθείτε στο πλάι της όταν φωνάζει το δίκιο χωρίς φόβο και χωρίς απαξίωση.

• Εν τω μεταξύ, εξακολουθούμε και φέτος και πάντα να ζητάμε τη νομική αναγνώριση και ένταξη στον Ποινικό Κώδικα του εγκλήματος της γυναικοκτονίας, δηλαδή του φόνου λόγω φύλου, ως επιβαρυντική περίσταση σε σχέση με την ανθρωποκτονία.
• Τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του Δικτύου Δομών για τη συμβουλευτική και φιλοξενία γυναικών θυμάτων βίας, με ένταξη της χρηματοδότησής τους στον κρατικό προϋπολογισμό.