Διαβάζοντας κανείς την εισήγηση του Βουλευτή ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Αρκαδίας προς τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, την οποία έστειλε εγγράφως στην τελευταία συνεδρίαση του οργάνου, θα διαπιστώσει πως διακατέχεται από εμμονή ή φόβο προς το πρόσωπό μου.

Βέβαια δεν αναφέρεται ονομαστικά σε εμένα αλλά με φωτογραφίζει, συνεχίζοντας την ίδια τακτική που είχε και το προηγούμενο διάστημα.

Η εμμονή και ο φόβος ήταν στοιχεία που τον διακατείχαν και στην διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, και με την στάση του επέβαλλε κατά κάποιο τρόπο στο κόμμα μας, να μου βάλει χίλια δύο εμπόδια μέχρι να ανακοινωθεί η υποψηφιότητά μου. Ανακοίνωση που έγινε τελευταία από όλη τη χώρα, λίγο διάστημα πριν την εκλογική αναμέτρηση και αφού έπρεπε να παραιτηθώ από Περιφερειακός Σύμβουλος για να ανακοινωθώ, λες και αυτό ήταν εμπόδιο.

Η ίδια κατάσταση συνέχισε και μετά τις εθνικές εκλογές με αποτέλεσμα να διαγραφώ από μέλος του κόμματος, ο μοναδικός υποψήφιος στην Ελλάδα, αν και είχα παραιτηθεί μετά τις υβριστικές του ανακοινώσεις, από μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Ούτε αυτό δεν ήθελε. Να είμαι απλό μέλος.
Εγώ απαντώ, μετά και την τελευταία του επιστολή-εισήγηση, με συγκεκριμένα στοιχεία, όπως το κάνω πάντα.

Πρώτον: Δεν είμαι μεταγραφή αεροδρομίου στο ΠΑΣΟΚ –ΚΙΝΑΛ. Αν ανατρέξει στα αρχεία του κόμματος θα διαπιστώσει πως είμαι μέλος πάνω από 40 χρόνια. Ήμουν, είμαι και θα είμαι ΠΑΣΟΚ.

Δεύτερον: Η επιλογή μου για το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Αρκαδίας και η παρουσία μου σε αυτό δεν αφαίρεσε, αλλά πρόσθεσε, με αποτέλεσμα το ΠΑΣΟΚ να φέρει στην Αρκαδία ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά στη χώρα, 18% (ποσοστό Κρήτης).

Τρίτον: Η διαφωνία μου με το ΠΑΣΟΚ ήταν μία και μόνο. Θεωρούσα και αυτό το έκανα γνωστό, πως έπρεπε να υπάρξει συσπείρωση στις περιφερειακές εκλογές , ειδικά στην Πελοπόννησο με τις ιδιαιτερότητές της, γιατί αυτό θα ήταν το καλύτερο για τον τόπο –θα κερδίζαμε τη ΝΔ-και φυσικά για το κόμμα μας, που θα ενίσχυε την δυναμική του.
Μάλιστα αν είχε κερδίσει η ανεξάρτητη παράταξη «Νέα Πελοπόννησος» θα είχαν εκλεγεί 11 στελέχη του ΠΑΣΟΚ και αυτό θα ήταν ιδιαίτερο ενισχυτικό για το κόμμα μας. Αλλά οι προσωπικές πολιτικές του εν λόγω βουλευτή έδωσαν τη νίκη στον κομματικό υποψήφιο της ΝΔ. Άλλωστε υπάρχει παρελθόν στην συνεργασία του με το εν λόγω κόμμα και αυτή συνεχίζεται.

Τέταρτον: Η δική μου παρουσία στο ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο της «Νέας Πελοποννήσου» δεν ήταν κάτι περίεργο και παράκαιρο, αφού σε αυτήν ήμουν 13 χρόνια και σε αυτήν παρέμεινα. Μάλιστα είναι η παράταξη στην οποία μας έστειλε το ίδιο το κόμμα μας.

Πέμπτον: Θα το τονίσω για άλλη μία φορά. Για εμένα πολιτική σημαίνει προσφορά προς τους πολίτες και μόνο προσφορά και όχι ιδιοτέλεια και ευκαιρία για πλουτισμό μέσω αυτής.
Δε με αφορά λοιπόν από τι σύνδρομο διακατέχεται ο συγκεκριμένος και συνεχίζει να αναφέρεται, έστω και χωρίς να με κατονομάζει, στο πρόσωπό μου.

Εγώ θα συνεχίσω να υπηρετώ τους συμπατριώτες μου Αρκάδες, που με τίμησαν και στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις με έναν μεγάλο αριθμό ψήφων (4300 στις Εθνικές Εκλογές και 8.500 στις Περιφερειακές, καθιστώντας με στις δεύτερες πρώτο σε όλη την Πελοπόννησο) και τους ευχαριστώ και πάλι για αυτό. Τους υπόσχομαι πως δεν θα τους απογοητεύσω και δεν θα μετανιώσουν για την επιλογή τους.
Υ.Γ Ξέρω ότι θα αρχίσουν οι κονδυλοφόροι του συγκεκριμένου να γράφουν πικρόχολα σχόλια, αλλά ο Κολοκοτρώνης έλεγε «τα παιδιά πετάνε πέτρες στις καρυδιές που έχουν καρύδια».
Βαγγέλης Γιαννακούρας
τέως Αντιπεριφερειάρχης Αρκαδίας
Περιφερειακός Σύμβουλος Πελοποννήσου