4 χρόνια  από τον θάνατο του μεγάλου συνθέτη Γιάννη Σπανού .

Ήταν 31 Οκτωβρίου του 2019 όταν η τραγουδίστρια Πένυ Ξενάκη έκανε γνωστή την είδηση με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό μήνυμά της στο facebook.

“Μόλις το έμαθα και θέλω να πεθάνω… Ο Γιάννης Σπανός δεν μένει πια εδώ…” έγραψε η τραγουδίστρια η οποία συνέδεσε το ξεκίνημα της καριέρας της με τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη.

Ο Γιάννης Σπανός άφησε την τελευταία του πνοή ξαφνικά, σε ηλικία 85 ετών, από ανακοπή καρδιάς.

Υπήρξε πάντα χαμηλών τόνων άνθρωπος, είχε γεννηθεί και μεγαλώσει στο Κιάτο Κορινθίας και από τότε που θυμόταν τον εαυτό του, ασχολούνταν με τη μουσική.

Ξεκίνησε τη δισκογραφία με το τραγούδι “Μια Αγάπη για το Καλοκαίρι” και υπήρξε ο κύριος εκπρόσωπος του Νέου Κύματος στο ελληνικό πεντάγραμμο.

Στην αρχή της καριέρας του συνεργάστηκε με διάσημους Γάλλους μουσικούς και ηθοποιούς ενώ έχει μελοποιήσει στίχους των Λευτέρη Παπαδόπουλου, Γιώργου Παπαστεφάνου, αλλά και ποιήματα των Βασίλη Ρώτα, Γεωργίου Βιζυηνού, Μυρτιώτισσας, Νίκου Καββαδδία, Μίλτου Σαχτούρη κ.ά.

Για τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, ο ίδιος είχε αποκαλύψει: «Τελειώνοντας το Γυμνάσιο και βλέποντας ο πατέρας μου ότι είχα την τάση να συνθέτω, του είπα πάω να δω τι γίνεται στην Ευρώπη, από μουσικής άποψης.

Άλλωστε, δεν μπορούσα να παίξω πιάνο για δύο χρόνια, οπότε δεν θα μπορούσα να γίνω κλασικός πιανίστας. Ταξίδεψα λοιπόν στην Ιταλία, στην Αγγλία και κατέληξα στο Παρίσι. Μόλις έφτασα εκεί ήταν coup de foudre, που λένε, κεραυνοβόλος έρωτας!» είχε πει στην Espresso.

– Μήπως ήσασταν Γάλλος στην προηγούμενη ζωή σας;

«Σίγουρα (γέλια), γιατί προσαρμόστηκα αμέσως. Έπαιζα πιάνο σε μπουάτ ως ακομπανιατέρ, και μάλιστα τότε το γαλλικό τραγούδι, το ποιητικό και ποιοτικό, ήταν δύσκολο!»

– Έπειτα αποκτήσατε και άδεια εργασίας;

«Ναι, πράγμα αρκετά δύσκολο. Η κυρία που είχε την μπουάτ όπου δούλευα δήλωσε στην αστυνομία ότι με θεωρούσε απαραίτητο για τη γαλλική κουλτούρα. Έτσι, μου δώσανε ειδική άδεια διαμονής και εργασίας.»

– Πόσων χρόνων πήγατε στο Παρίσι;

«Ήμουν 24 και έμεινα 15 χρόνια, αλλά ερχόμουν τα καλοκαίρια στην Ελλάδα. Η Γαλλία για μένα είναι ένα κεφάλαιο τεράστιο, που δύσκολα εξηγείται.»

Δούλεψε ως πιανίστας σε νυχτερινά κέντρα και έγραψε τραγούδια για καλλιτέχνες, όπως η Μπριζίτ Μπαρντό, η Ζιλιέτ Γκρεκό και ο Σερζ Γκενσμπούρ.

Κάποια στιγμή επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, με την προοπτική να συνεχίσει τη μουσική σταδιοδρομία. Ο Γιάννης Σπανός εισήλθε στην ελληνική δισκογραφία με το τραγούδι “Μια αγάπη για το καλοκαίρι” με την Καίτη Χωματά. Έχει γράψει πολλά τραγούδια για το λεγόμενο Νέο Κύμα, που ο ίδιος εισήγαγε στην Ελλάδα. Επίσης ήταν ο πρώτος που πίστεψε στη φωνή του Μιχάλη Βιολάρη, υποστηρίζοντας τη συμμετοχή του στο τραγούδι “Άσπρα καράβια”. Αργότερα έκανε ενορχήστρωση για τον δίσκο “Της γης το χρυσάφι” του Μάνου Χατζιδάκι.

Μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια του είναι: “Σαν με κοιτάς” (Αφροδίτη Μάνου-Γιάννης Φέρτης), “Τρεις νέοι” (Μιχάλης Βιολάρης), “Οδός Αριστοτέλους” (Χάρις Αλεξίου), “Σπασμένο καράβι” (Κώστας Καράλης), “Μια φορά θυμάμαι” (Αρλέτα), “Κάτω απ’ τη μαρκίζα” & “Ναύτης βγήκε στη στεριά” (Βίκυ Μοσχολιού), “Ήρθες εψές” (Γιάννης Πουλόπουλος), “Είπα να φύγω” (Γιάννης Πάριος), “Βροχή και σήμερα” (Δήμητρα Γαλάνη), “Θα με θυμηθείς”, (Γιάννης Πάριος), “Στην αλάνα” (Γιώργος Νταλάρας), “Μια Κυριακή”, (Γρηγόρης Μπιθικώτσης), “Δεν το μπορείς” & “Ο τρελός” (Σταμάτης Κόκοτας), “Επειδή σ’ αγαπώ” (Μανώλης Μητσιάς), “Προσωπικά” (Ελένη Δήμου), “Αγάπη δίκοπη” (Άλκηστις Πρωτοψάλτη), “Αν μ’ αγαπάς” & “Φίλε” (Τάνια Τσανακλίδου), “Ήρθε ένας φίλος” & “Μαγκανοπήγαδο” (Αλέκα Κανελλίδου).

Ο Γιάννης Σπανός απεβίωσε στον ύπνο του, σε ηλικία 85 ετών στη γενέτειρά του, το Κιάτο Κορινθίας, στις 30 Οκτωβρίου 2019 έχοντας στο ενεργητικό του 142 μουσικά άλμπουμ (δίσκους βινυλίου & CD)^[4].

• Να σημειώσουμε πως σε αναγνώριση της προσφοράς του στην Ελληνική Μουσική και στην πόλη του Κιάτου ο Δήμος Σικυωνίων έχει αποφασίσει να ονομάσει το διατηρητέο συγκρότημα κτηρίων των αποθηκών ΑΣΟ, που σε λίγο καιρό ολοκληρώνεται  σε Πολιτιστικό Πολυκέντρο «ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ».

Y.Γ. Οι αναμνήσεις του Κιάτου έχουν να κάνουν κυρίως με την “Οδό Αριστοτέλους” που έχει μείνει ανεξίτηλη στην μνήμη των περισσοτέρων

Υ.Γ. ευχαριστούμε για τις φωτογραφίες τον Νίκο Πιστεύο

J.W.