Όταν τον Μάη του 2010, συνάντησα ένα μεσημέρι τον Τατούλη στο καφέ του κοινού φίλου μας, του Γιώργου, στη Βαλαωρίτου, ήταν φυσικό, να τον ρωτήσω (για να επιβεβαιώσω) αυτά που είχα μάθει από κορυφαία πηγή μου στο ΠΑΣΟΚ.

Είχα μάθει λοιπόν, πως υπήρχε η σκέψη να στηριχθεί από το ΠΑΣΟΚ ο Πέτρος Τατούλης για Περιφερειάρχης Πελοποννήσου, εάν αποφάσιζε να ηγηθεί παράταξης και να διεκδικήσει την Περιφέρεια. Ήταν η πρώτη φορά που η Περιφέρεια θα είχε εκλεγμένο Περιφερειάρχη, σε εφαρμογή της μεταρρύθμισης του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με την κωδική ονομασία «Καλλικράτης».

Με το γνωστό ύφος του έμπειρου πολιτικού που δεν σου λέει τίποτα ευθέως και προσπαθεί με ερωτήσεις δικές του, να μάθει απο σένα περισσότερα ή να μάθει το τι ξέρεις εσύ, μου έδωσε να καταλάβω πως είχε ενδιαφέρον.

Το ΠΑΣΟΚ είχε κερδίσει τις εκλογές το 2009 και είχε αυτοδυναμία με 160 βουλευτές.

Ο Τατούλης είχε διαγραφεί από τη ΝΔ δυο χρόνια νωρίτερα (το 2008). Ωστόσο οι Πελοποννήσιοι και κυρίως οι Αρκάδες ΝΔκράτες έτρεφαν μεγάλη εκτίμηση στο προσωπό του.

Η ΝΔ είχε εκλέξει αρχηγό τον Αντώνη Σαμαρά. Αντιπρόεδρος ήταν ο Δημ. Αβραμόπουλος και ΓΓ του κόμματος ο Ανδρέας Λυκουρέντζος. Οι πέντε Νομοί είχαν όλοι ΝΔκράτες Νομάρχες.

Η πρόκληση για τον Τατούλη μεγάλη, αλλά και για το ΠΑΣΟΚ η ευκαιρία να διεκδικήσει την για πρώτη φορά αιρετή Περιφέρεια στο κάστρο της ΝΔ.

Ευκαιρία ήταν και για μένα να αποκαλύψω ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ.

Η πρώτη που πίστεψε το ρεπορτάζ ήταν η τότε αναπληρώτρια Γραμματέας της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ Μεσσηνίας, η Ντίνα Νικολάκου. Δεν ξέρω εάν συζήτησε ή ρώτησε το κόμμα της για το ρεπορτάζ. Εκείνο όμως που ξέρω είναι πως μετά από δυο μέρες συναντήθηκε με τον Τατούλη στην κεντρική Πλατεία της Τρίπολης .

Μετά από αρκετές μέρες ήρθε η επιβεβαίωση. Ο Τατούλης δημιούργησε την παράταξη «Νέα Πελοπόννησος», το ΠΑΣΟΚ στήριξε (δεν έδωσε χρίσμα όπως στις άλλες 12 Περιφέρειες) την παράταξη παρά τις έντονες αντιρρήσεις κάποιων βουλευτών της Πελοποννήσου.

Νίκησε ο Τατούλης και φυσικά δικαιώθηκε η απόφαση Γιώργου Παπανδρέου.

Το 2014, ο Αντώνης Σαμαράς ήταν Πρωθυπουργός. Είχαν γίνει εκλογές το 2012 και η ΝΔ πήρε ποσοστό… 18,5%. Ξανάγιναν εκλογές και ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο (που στο μεταξύ είχε γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ) σχημάτισαν κυβέρνηση.

Ως Πρωθυπουργός και αρχηγός της ΝΔ δεν διακινδύνευσε μια νέα ήττα σε Περιφερειακό επίπεδο και ορθά σκεπτόμενος, στήριξε τότε και αυτός Τατούλη για τις νέες Περιφερειακές εκλογές.

Νίκησε ξανά ο Τατούλης.

Η «Νέα Πελοπόννησος» είχε πλέον μεγαλώσει και είχαν ενταχθεί στην παράταξη αρκετοί ΝΔκράτες.

Είχε πλέον τα απόλυτα χαρακτηριστικά της ακομμάτιστης παράταξης όπου τα στελέχη της διατηρούσαν τις κομματικές τους προτιμήσεις, αλλά για την Πελοπόννησο είχαν κοινές θέσεις και απόψεις. Καλλιέργησαν και ανέπτυξαν αυτά που τους ενώνουν και κράτησαν εκτός της παράταξης οτιδήποτε θα ήταν αιτία διάσπασης.

Αφορμές υπήρξαν. Αδύναμοι στην παράταξη βρέθηκαν. Ωστόσο έμεινε συμπαγής η πλειοψηφία των υποστηριχτών (από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) του Τατούλη και της «Νέας Πελοποννήσου».

Και τώρα διεκδικούν και πάλι την Περιφέρεια Πελοποννήσου.

ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ; ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

Ο Τατούλης, το 2019 παρότι πρώτος την Α’ Κυριακή έχασε την Β’ στις εκλογές που έγιναν με απλή αναλογική.

Τώρα θα γίνουν με νέο νόμο. Ο πρώτος θα τα πάρει όλα. Για αυτοδυναμία την Α’ Κυριακή πρέπει να πάρει ποσοστό 43% συν μια ψήφο. Υπάρχει όριο 3% για εκλογή περιφερειακών συμβούλων. Αυτό αποκλείει μικρούς συνδυασμούς να είναι στο νέο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Αυτό είναι μάλλον υπέρ του Τατούλη, εάν και εφόσον οι ψηφοφόροι επιλέξουν την παραταξή του από την Α’ Κυριακή. Εάν χρειαστεί επαναληπτικές τότε θα είναι δύσκολο. Οι ψηφοφόροι θα είναι λιγότεροι. Η μείωση του απόλυτου αριθμού ψηφοφόρων «αλλοιώνει» κατά κάποιο τρόπο τα ποσοστά. Είναι βέβαιο πως θα πάνε λιγότεροι ψηφοφόροι τη Β’ Κυριακή και αυτοί θα είναι περισσότεροι φίλα προσκείμενοι στον Τατούλη.

Υπερτερεί του βασικού του αντιπάλου σε προσωπική σχέση με τους ψηφοφόρους και στις πέντε Περιφερειακές Ενότητες. Ο Δημήτρης Πτωχός βασίζεται μόνο στις κομματικές ψήφους και κυρίως στους φίλους του Σαμαρά.

Η αλαζονική συμπεριφορά των σκληρών ΝΔκρατών με το 41% θα έχει μειωθεί μέχρι τον Οκτώβρη που θα γίνουν οι εκλογές. Εξάλλου μεγάλος αριθμός ΝΔκρατών είναι ήδη ψηφοφόροι των υποψηφίων συμβούλων του Τατούλη. Αυτό μειώνει κατά πολύ το ποσοστό του Πτωχού σε σχέση με το ποσοστό που πήρε η ΝΔ στις Εθνικές Εκλογές.

Από πουθενά αλλού δεν μπορεί να πάρει ψήφους ο Πτωχός.

Ο Τατούλης έχει τις περισσότερες ψήφους των ΠΑΣΟΚων, αφού στον συνδυασμό του είναι όλα τα κορυφαία αυτοδιοικητικά στελέχη του κόμματος.

Άλλωστε το ΠΑΣΟΚ, έχει σαν στόχο μόνο και μόνο να ξεπεράσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Το 2019 απεδείχθη πως οι ΠΑΣΟΚοι προτιμούν τα στελέχη τους που είναι από το 2010 με τον Τατούλη παρά την κομματική γραμμή.

Όσο για τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ στην Πελοπόννησο είναι ένα ερώτημα εάν θα ακολουθήσουν την κομματική γραμμή, ή θα επιλέξουν την γραμμή του συνεδρίου τους, όταν ο Τσίπρας ειπε πως για τις αυτοδιοικητικές πρέπει να ψηφιστούν υποψήφιοι που μπορούν να νικήσουν τους κομματικούς εκλεκτούς του Μητσοτάκη.

Ο Τατούλης υστερεί στον επικοινωνιακό τομέα.

Δεν έχει ΜΜΕ να τον υποστηρίζουν, σε αντίθεση με τον Πτωχό.

Επίσης δεν διαθέτει χρήματα που ο Πτωχός (λόγω κόμματος) έχει και θα ξοδέψει. Από Σεπτέμβρη θα φανεί η υπεροχή με τις διαφημίσεις που θα γίνουν και με τις συνεχείς δημοσκοπήσεις.

Ακόμη η πλειοψηφία των επιχειρηματιών που ενδιαφέρονται για επενδύσεις στην Πελοπόννησο, θα προτιμούσαν έναν Περιφεριάρχη που να υπακούει την κυβέρνηση και να μην έχει αντιρρήσεις στην «ανάπτυξη», προβάλλοντας συνεχώς τα συμφέροντα του λαού της Πελοποννήσου.