Τα τροπικά και υποτροπικά φυτά έχουν κι αυτά απαιτήσεις σε νερό, κατά περίπτωση ίσως μεγαλύτερες από τα γηγενή! Εξαίρεση τα δύο παραδείγματα: χαρουπιά κ φραγκοσυκιά που όμως δε τα λες και τροπικά!

Τα υπόλοιπα είναι άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε, μιας κι εκεί στον “ΕΛΓΟ-Δήμητρα” πράττουν όχι με όρους έρευνας ..

Τα προγράμματα στη Μεσσηνία είναι γνωστά τα τελευταία τρία χρόνια και πολυσυζητημένα!
Άλλωστε δε προκύπτει από πουθενά πως “πάμε” προς τροπικό κλίμα, μα σε καθαρή ερημοποίηση, σε συνθήκες Σαχάρας. Δυστυχώς!

Τη Μεσσηνία την επέλεξαν  διότι βρίσκεται σε αρκετά νότιους παραλλήλους, μα κυρίως επειδή βρίσκεται δυτικά (Τριφυλία), με τις αρκετά περισσότερες βροχές που τροφοδοτεί τη περιοχή το Ιόνιο.
Δηλαδή, το κλίμα της Μεσσηνίας δεν έχει καμία σχέση με το κλίμα των περισσότερων ελληνικών περιοχών, πόσο μάλλον με αυτό της “Αργολιδοκορινθίας”!

Όσο για το Ινστιτούτο της Νάουσας γίνεται όντως μια σοβαρή προσπάθεια από τους Έλληνες γεωπόνους εδώ και πλέον 20ετιας. Αυτά που διαπιστώνει το ινστιτούτο τα έχουν εντοπίσει Κορίνθιοι παραγωγοί πυρηνόκαρπων (βερικοκιας) με τα ίδια συμπεράσματα τη τελευταία 10ετια στην ευρύτερη περιοχή μας, όπως η έλλειψη ψύχους το χειμώνα η οποία έλλειψη ψύχους δεν επιτρέπει στα δέντρα να “ξυπνήσουν” από το χειμερινό λήθαργο, που επιφέρει μείωση παραγωγής ή και ολοκληρωτική ακαρπία.

Να σημειώσουμε πως οι νέες Ελληνικές ποικιλίες Βερικοκιάς του τότε (ΙΦΔΝ) Ινστιτούτου έχουν πολύ καλύτερη από όλες τις ξένες ποικιλίες (αμερικανικές, γαλλικές, κτλ).
…………………………….

Σε κάθε περίπτωση έχουμε καταλήξει σε ισχυρά συμπεράσματα:
1: Γηγενείς αυτόχθονες ποικιλίες της κάθε καλλιέργειας.
2: Συγκέντρωση κι Αποταμίευση Νερού με όρους διαχείρισης και άρδευσης καθαρά επιστημονικούς.
α) εκμετάλλευση κάθε μικρής τοπικής πηγής.
β) συγκέντρωση νερού των βροχών του χειμώνα.
γ) άρδευση συνετή κι όχι άσκοπη κι ανέμελη.
δ) άρδευση κυρίως τις νυχτερινές ώρες και αποφυγή άρδευσης το μεσημέρι.
δ) άρδευση που να υπολογίζει την εξατμισοδιαπνοή του ίδιου του φυτού καθώς και την εξάτμιση του εδάφους, κ.ά!…

Επίσης:
Οι νέες ποικιλίες άσπερμων σταφυλιών δεν ενδείκνυνται για τη Κορινθία μας.
✔Επιστροφή στη παραδοσιακή σουλτανίνα με ταυτόχρονη λελογισμένη χρήση ορμονών προς αποφυγή μεγάλων αρδευτικών αναγκών που προκαλεί η υπερβολική εφαρμογή τους.
✔ Άρξη αρδευτικής περιόδου απ το χειμώνα (διεύρυνση αρδευτικής περιόδου).
✔Έρευνα για το μικροκλίμα κάθε χωριού, περιοχής, τοπικών εδαφολογικών χαρακτηριστικών

* υγ1:
Σε ότι αφορά τη σιτηρά, δεν ήταν λόγος μόνο η μεγαλύτερη στρεμματικη απόδοση αλλά και κάποιες “περίεργες κι ανιστόρητες ευρωπαϊκές οδηγίες” για στροφή σε ξένες ποικιλίες.
Το μέλλον το διδάσκει το παρελθόν μας, όπως οι παλαιές ελληνικές ποικιλίες σιτηρών.

υγ2:
Μετά τη καταστροφική πυρκαγιά του 2000 της Δυτικής Κορινθίας, η επιτροπή διεκδίκησης αποζημιώσεων ένα και μοναδικό θέμα έθεσε ως πρωτεύον: το – Ολοκληρωμένο Σχέδιο Ανασυγκρότησης – (δεν ασχολήθηκε κανένας φορέας ποτέ)!

* Τα Δάση κάηκαν, οι Βροχές μετανάστευσαν

** ακολουθεί το άρθρο της “Κ” που στάθηκε αφορμή για τις άνω επισημάνσεις:

https://www.kathimerini.gr/economy/562545094/oi-karpoi-tis-krisis-apo-ta-lemonia-sto-litsi-kai-apo-ta-verikoka-stin-gkoyava/?fbclid=IwAR0z_zHVNeOl6r8xctlixiWoZUE_YJ2v9L0odoITyA-kv9hKkJcx8goNdsI