Γιάννης Σπανός (26 Ιουλίου 1934 – 30 Οκτωβρίου 2019)
“Τον γνώρισα σ΄ ένα μικρό μπαράκι, το “12”, στην Αθανασίου Διάκου, στου Μακρυγιάννη, αρχές του ’80. Θα ΄τανε δε θα ΄τανε δέκα τετραγωνικά το μπαράκι, και πολλά λέω. Εκεί μαζευότανε πολύς καλλιτεχνικός κόσμος. Κι έπαιζε για λίγο μεροκάματο κιθάρα και τραγουδούσε ο φίλος μου ο Χρήστος Λεττονός. Πήγαινα κι εγώ, μας συστήσανε.

Αργά καθότανε ο Γιάννης στο πιάνο και τραγουδούσαμε όλα του τα αθάνατα. Και τις ανθολογίες και τα σπασμένα καράβια και τις φλούδες μανταρίνι και γκομενιάζαμε, με την ελπίδα ότι δε θα φεύγαμε μόνοι.

Εκεί, με βάλανε οι φίλοι κι έπαιξα μπροστά του τα πρώτα μου τραγούδια. Αυτα τα πρώτα που μετά είπε η Μοσχολιού. Και μου είπε “μπραβο βρε”.

Ήταν η εποχή που το Ευαγγέλιο του “Η Μοσχολιού τραγουδάει Σπανό” , με στιχους του Μάνου Ελευθερίου, είχε κατοικήσει για παντα μέσα μας.

Λίγους μήνες μετά, ο Γιώργος Μακράκης, παραγωγός στη Λύρα του Αλέκου Πατσιφά, ήρθε σπίτι μου ν’ ακούσει τα τραγούδια που έγραφα. Και μ’ έβαλε να γράψω κι άλλα για να τα παει στη Μοσχολιού. Απ’ ό,τι όμως ήξερα, της ετοίμαζε ο Σπανός καινούργια, έτσι μου είχανε πει. Του το ειπα “κύριε Μακράκη, πώς θα τα πατε στη Μοσχολιού αφού της ετοιμάζει ο κύριος Σπανός καινούργια;”

“Μη σε νοιάζει εσενα”, μου είπε ο Μακράκης, “γράψε εσύ”
Όταν πια είχαμε κάπως προχωρήσει και είπε μετά από πολλά βάσανα ο κύριος Πατσιφάς το “ναι” πήρε ο Μακράκης τον Γιάννη στο τηλέφωνο να τον ρωτήσει αν είχε ετοιμάσει τα τραγούδια του για τη Μοσχολιού. “Κάτι εχω κάνει”, ειπε ο Γιάννης. “Ξέρεις, μας έφερε κάτι τραγούδια ενας νεος συνθέτης, τον γνωρίζεις, έχετε συναντηθεί κτλ κτλ”. Και ο Σπανός τότε του είπε αυτό: “Να κάνετε τα τραγούδια του παιδιού, είναι πολύ καλός, έχουμε καιρό εμείς”

Στον Γιάννη Σπανό λοιπόν οφείλω τα “Σκουριασμένα χείλια”.

Στη γενναιοδωρία του και στη μεγάλη του καρδιά. Έδωσε τόπο σ’ έναν νεότερο που πίστευε, με την ησυχία που οι Μεγάλοι ξέρουν ότι η Πηγή τους είναι αστείρευτη.

Κι έδωσε σε μενα, που ήμουν τόσο νέος τότε, το μάθημα του τι πρέπει να κάνω κι εγω όταν μεγαλώσω.”

* Λόγια του Σταματη Κραουνάκη γραμμένα για το Αφιέρωμα στον Γιάννη Σπανό του περιοδικού Μετρονόμος (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2014)
Η φωτογραφία από το χρονολόγιο του Σταματη Κραουνάκη εδώ στο fb