Ο ΠΑΤΗΡ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ
(ο Μαρμαρινός, +2019)

Οφειλετικώς τον αναφέρουμε και τον θυμόμαστε. Άλλωστε σημάδεψε και την δική μας παιδική ηλικία όταν η εμβληματική και αρχοντική παρουσία του περνούσε μπροστά από το πατρικό της μητέρας μου στην οδό Απόλλωνος, κάτω από την τότε αλάνα και σήμερα Πλατεία Στ. Ηλιόπουλου, οδεύοντας προς την Παναγία του Συνοικισμού και τρέχαμε όλα τα παιδιά, παρατώντας το παιχνίδι μας, να ασπαστούμε το χέρι του.

Τον θυμάμαι ακόμη εγώ σαν παπαδάκι στον γειτονικό μας Ναό της Παναγίας κι εκείνος με το κατζίον να θυμιατίζει την ώρα του Όρθρου το εκκλησίασμα στις Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος, φορώντας το πετραχήλι του, τον Σταυρό του Αρχιμανδρίτη και το επανωκαλύμαυχό του, δίνοντας την αίσθηση Αγιορειτικής μορφής.

Τον θυμάμαι στα κηρύγματά του, που παρακολουθούσα, όποτε βρισκόμουν στην Κόρινθο, τα οποία καταγοήτευαν τους ακροατές του με την αμεσότητα, την μεταδοτικότητα και μια αίσθηση πνευματικής αριστοκρατίας που δημιουργούσε ο γλυκύς και λεπτός τρόπος του.

Υπήρξε Πνευματικός της γιαγιάς μου και Κατηχητής της μητέρας μου Σοφίας και της Θείας μου Μαρίτσας και μάλιστα την πρώτη την ονόμαζε “αγία” Καλλιόπη για την βιωματική πίστη και τον πνευματικό ζήλο της.

Κι εκείνη τον υπεραγαπούσε και πάντοτε μνημόνευε την μετάβαση μαζί του στον Γέροντα Ιερώνυμο της Αιγίνης, έναν σπουδαίο σύγχρονο Καππαδόκη ησυχαστή.

Γνωρίζω από τη γιαγιά μου ότι υπήρχε “δίκτυο” αλληλοβοήθειας και κρυφών ελεημοσυνών σε αναγκεμένους που καθοδηγούσε και ενέπνεε ο αξέχαστος αυτός Γέροντας.

Λυπάμαι που όποτε πηγαίνω για προσκύνημα στο μοναστήρι πού ίδρυσε, του Οσίου Παταπίου, δεν βρίσκω εκεί τον Τάφο του, όπως άρμοζε για έναν Κτίτορα και μια τέτοια σημαντική πνευματική μορφή.

Ελπίζω δε κάποια ημέρα να δω έναν δρόμο του αγαπημένου του Συνοικισμού να παίρνει το όνομά του και ένα μνημείο με τη μορφή του να θυμίζει σε μεγαλύτερους και νεότερους το δημιουργικό και πολλαπλά ωφέλιμο πνευματικό και ιεραποστολικό πέρασμά του από αυτή την περιοχή.

Νοιώθω τιμή και περηφάνια που υπηρετώ την Μικρασιατική Στέγη Κορίνθου, ως Γραμματέας του Δ. Σ. της, της οποίας υπήρξε εμπνευστής.
Θα τον θυμόμαστε πάντοτε με σεβασμό και αγάπη!