Ζωή Χαλιδιά

Η κυβέρνηση, που ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν, έστησε στην ίδια πλατεία την εξέδρα της, την περιέφραξε με την λινάτσα της (!), την κόσμησε με άπειρες ελληνικές σημαίες (μην παραγελαστεί κάνας Άγγλος πρίγκηψ και νομίσει ότι βρίσκεται στο Como) κι εόρτασε σε στενό φιλικό κύκλο.

Το μελάνι

Εκείνο τον μαύρο Δεκέμβρη που δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, αν κάτι φούντωσε μέσα στις νύχτες οργής που ακολούθησαν, ήταν το χριστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία Συντάγματος. Αυτό το σύμβολο χαράς, ήταν πλέον μία «εορταστική ύβρις» απέναντι στον βίαιο θάνατο ενός παιδιού. Αν λοιπόν λαμπάδιασε, ήταν επειδή δεν είχε θέση η γιορτή στον σπαραγμό.

Η κυβέρνηση, που ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν, έστησε στην ίδια πλατεία την εξέδρα της, την περιέφραξε με την λινάτσα της (!), την κόσμησε με άπειρες ελληνικές σημαίες (μην παραγελαστεί κάνας Άγγλος πρίγκηψ και νομίσει ότι βρίσκεται στο Como) κι εόρτασε σε στενό φιλικό κύκλο. Περιφρονώντας τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων και γνωρίζοντας ότι αφήνει απέξω την κοινωνία. Μία κοινωνία σε lockdown, μία κοινωνία που θρηνεί τους νεκρούς της, με εκατοντάδες εξ αυτών να είναι αδικοχαμένοι, επειδή δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να έχουν την οφειλόμενη για covid νοσηλεία.

Η ύβρις

Τι κι αν έχει προκύψει θέμα αστικής ευθύνης για τις ΜΕΘ, λόγω της διαλογής ασθενών, η κυβέρνηση υπερεκτιμώντας την πολιτική της δύναμη, αντί να λυγίσει το γόνυ, συμπεριφέρθηκε με προσβλητικό τρόπο, απέναντι σε όσα ορίζουν κι επιβάλλουν οι άγραφοι νόμοι. Περιφρόνησε το πένθος της χώρας και γιόρτασε για πάρτη της, με τον Καβάκο της να της παίζει βιολί.

Αυτό που αδυνατεί να εννοήσει η αλαζόνα κυβέρνηση, είναι ότι όλοι οι καιροί δεν είναι ίδιοι. Και από αρχαία τραγωδία, μάλλον γνωρίζει μόνο… Λιγνάδη. Αλλιώς θα είχε κατά νου, ότι σύμφωνα με την αρχαία τραγωδία μετά την ύβριν, ως φυσική εξέλιξη, έρχεται η θεία τιμωρία. Η κυβέρνηση, πάνω από ένα χρόνο, προσβάλει και θίγει την αξιοπρέπεια όχι μόνο όσων δεν την ψήφισαν, αλλά και πολλών από αυτούς που την ψήφισαν.

Εν ολίγοις, πάνω από ένα χρόνο τρώει από τα έτοιμα… Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού οδεύει ξανά στα όρια της φτώχειας. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού χάνει καθημερινά συγγενείς, φίλους, κι αγαπημένους της. Και ένα ακόμα μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ασφυκτικά με τον εγκλεισμό της, διότι πλέον τον αντιλαμβάνεται ως μία ποινή άνευ λόγου, αφού τίποτα δεν αλλάζει και δεν βελτιώνεται. Την ίδια δε στιγμή είναι θεατής μιας κυβέρνησης, που ζει και φέρεται ως να μην την αφορά αυτή η κατάσταση. Έχει τα προνόμιά της, τελεί τις φιέστες της, κάνει την ποδηλατάδα της, κάνει τις μπίζνες της. Εν ολίγοις ζει στο απυρόβλητο. Για την ακρίβεια ζει στη χώρα του Μάλμπορο…

Το Rally

Χθες ο έγκλειστος πληθυσμός είδε στο βραδινό δελτίο της ΕΡΤ ένα αναπάντεχο είδος διαγγέλματος, του πρωθυπουργού με φόντο τον Παρθενώνα, αγγλιστί. Διότι το ζήτημα δεν αφορά τη χώρα που κυβερνά, αλλά το σύμπαν. Ο πρωθυπουργός λοιπόν το ενημέρωσε, ότι μετά από οκτώ χρόνια απουσίας το Ράλι Ακρόπολις επανέρχεται. Εν ολίγοις, μεταξύ ενός βετεράνου ραλίστα, ενός σελέμπριτι ή οιοδήποτε άλλου θεώρησε επικοινωνιακά πρέπον, να ανακοινώσει, ότι «επιστρέφει το Ράλι Ακρόπολις», ο ίδιος ο πρωθυπουργός, με τον στόμφο μεγάλου ηγέτη που έλυσε ένα πρόβλημα που χρόνιζε. Την ίδια στιγμή που οι δικοί του «καθηγητές» ανακοινώνουν στους υπηκόους, ότι το ποσοστό του 20% που χάνει τη ζωή του εκτός ΜΕΘ, είναι μικρό.

Ας τους θυμίσει κάποιος, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έπεσε, με έναν Τσίπρα πρωθυπουργό που δεν ζούσε σε ένα παράλληλο δικό του σύμπαν και κυρίως δεν ήταν αλαζόνας μήτε υβριστής.

ΠΗΓΗ: koutipandoras.gr