Παρέμβαση του ευρωβουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α.–ΠΣ/The Left και μέλους της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (LIBE) Κώστα Αρβανίτη στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στη συζήτηση για την ανάγκη ανάπτυξης βιώσιμων λύσεων στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης, ενόψει της έκτακτης συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Τη μοναδική βιώσιμη εναλλακτική πρόταση στη σημερινή αποτυχημένη διαχείριση από πλευράς ΕΕ του προσφυγικού / μεταναστευτικού σκιαγράφησε για μια ακόμη φορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Κώστας Αρβανίτης.
Η ΕΕ, σημείωσε με έμφαση ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ / The Left αντί για τη δήθεν «ασφάλεια» που τάζουν οι δεξιές κυβερνήσεις στους πολίτες τους έχει «δημιουργήσει μια μηχανή που τρώει δισεκατομμύρια ευρώ ευρωπαίων πολιτών και αναπαράγει αδιέξοδα, καταπίεση και θάνατο».
Μιλώντας στην εναρκτήρια συζήτηση της διήμερης ενδιάμεσης Ολομέλειας του Φεβρουαρίου ο Κώστας Αρβανίτης υποστήριξε για μια ακόμη φορά την πρόταση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για «ισότιμη και αναλογική μετεγκατάσταση των ανθρώπων αυτών σε όλα τα κράτη μέλη», τη μόνη συμφέρουσα για την Ελλάδα προοπτική που θα απελευθερώσει τη χώρα μας, όπως και όλες της χώρες πρώτης υποδοχής, από τα δεσμά του «Δουβλίνου».

Αποκρούοντας για μια ακόμη φορά την συστηματική ψευδολογία πως η Αριστερά είναι δήθεν υπέρ των «Ανοικτών Συνόρων», μίλησε με σαφήνεια για «νόμιμες, ελεγχόμενες και ασφαλείς οδούς για αίτηση στο άσυλο», πάντα σε συνδυασμό με ένα λειτουργικό σύστημα υποχρεωτικών αναλογικών μετεγκαταστάσεων.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Κώστας Αρβανίτης στην κυνική και ανιστόρητη αναφορά του Επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Δεξιάς (και στενού πολιτικού φίλου του Κυριάκου Μητσοτάκη) Μάρτιν Βέμπερ πως τα τείχη «δεν είναι ταμπού». «Ποτέ δεν είδα το τείχος του Βερολίνου ή της Λευκωσίας ως ταμπού» απάντησε στον – Γερμανό, μάλιστα – Ηγέτη του ΕΛΚ.

Τέλος, δεν παρέλειψε να αναφερθεί με αιχμηρό τρόπο στην διαρκή υποκρισία της ΕΕ απέναντι στην Τουρκία, την οποία λίγο νωρίτερα η Πρόεδρος της Κομισιόν είχε «παραλείψει» να στηλιτεύσει μαζί με τη Λευκορωσία ως χώρα που σταθερά εργαλειοποιεί πρόσφυγες και μετανάστες. Απέναντι στη νέα έκφραση ωμής υποκρισίας της Ευρωπαϊκής ηγεσίας απέναντι στην χώρα – ταραξία της περιοχής μας, αναρωτήθηκε με νόημα «Είναι τελικά ασφαλής ή δεν είναι ασφαλής χώρα η Τουρκία; Μεγάλο ερώτημα είναι αυτό», σχολίασε με αφορμή την ενίσχυση των μέτρων στα σύνορα Βουλγαρίας – Τουρκίας

«Ας μην κοροϊδεύουμε τους ανθρώπους και βεβαίως ας μην παίζουμε με τα Ακροδεξιά σενάρια», είπε κλείνοντας την παρέμβασή του, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα αίτια που γεννούν τις μεγάλες προσφυγικές μετακινήσεις, όπως οι πόλεμοι και η κλιματική κρίση.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της παρέμβασης του Κώστα Αρβανίτη στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά τη συζήτηση που διεξήχθη ενόψει της έκτακτης συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Φεβρουαρίου:

Αυτό που είπε ο κ. Βέμπερ, ότι τα τείχη δεν είναι ταμπού, με τρόμαξε λίγο. Ποτέ δεν είδα το τείχος του Βερολίνου -όπως και στη Λευκωσία, ως ταμπού. Οπότε θεωρώ την δήλωση του μάλλον άστοχη, για να μην πω ανιστόρητη.

Η ρεαλιστική και ανθρωπιστική αντιμετώπιση του θέματος μπορεί να επιτευχθεί μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μέσω νόμιμων και ελεγχόμενων ασφαλών οδών, με αίτηση στο άσυλο σε συνδυασμό με υποχρεωτική, ισότιμη και αναλογική μετεγκατάσταση των ανθρώπων, των προσφύγων σε όλα τα κράτη μέλη. Αυτό που είπαν και οι σοσιαλιστές, συμφωνώ, αναγκαστική αλληλεγγύη και όχι παιχνίδια με τη λέξη.
Η Ευρωπαϊκή ηγεσία να σταματήσει να χρηματοδοτεί και να ενισχύει πρωτίστως τις αιτίες που γεννούν την προσφυγική κρίση (πόλεμο, κλιματική κρίση) και να επικεντρωθεί σε σχέδια που στοχεύουν στην ευημερία των ανθρώπων στον τόπο τους.
Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι μια αποτυχημένη διαχείριση και έχουμε δημιουργήσει μια μηχανή που τρώει δισεκατομμύρια των πολιτών της Ευρώπης και αναπαράγει νέα αδιέξοδα, καταπίεση και θάνατο. Και βεβαίως υπάρχει ένα απλό ερώτημα: τείχη ανάμεσα στην Ευρώπη και σε υπό ένταξη χώρες όπως η Τουρκία; Είναι τελικά ασφαλής ή δεν είναι ασφαλής χώρα η Τουρκία; Μεγάλο ερώτημα είναι αυτό.
Μην κοροϊδεύουμε τους ανθρώπους και βεβαίως μην παίζουμε με τα Ακροδεξιά σενάρια.