Tην αυστηρότατη αλλά άκρως εμπεριστατωμένη κριτική του για το διαφημιστικό σποτ της Πελοποννήσου που προβλήθηκε -όπως επισημάνθηκε σκωπτικα- μεταξύ πυρός και καύσωνα, δημοσιεύει σήμερα το in.gr.

Διαβάστε το:

Υπάρχει μία ροπή στη μονοκαλλιέργεια ενός οικονομικού μοντέλου που θα αποδώσει κέρδη άμεσα και σχετικά χωρίς κόπο. Στη σύγχρονη ελληνική σφαίρα η μονοκαλλιέργεια αυτή – δανειζόμαστε το σχήμα από τη βοτανική και την αγροτική παραγωγή – είναι ο τουρισμός. Σχεδόν όλη η επικράτεια επιδιώκει να μετασχηματιστεί σε ένα απέραντο τουριστικό θέρετρο.

Σε έναν μηχανισμό προσφοράς του αενάως ιδανικού τόπου παραθερισμού. Ηδη η νησιωτική χώρα βιώνει δόξες και προβλήματα καθώς προσπαθεί να διαχειριστεί κρούσματα μετάλλαξης Δέλτα, μαζικές επιθυμίες εκπλήρωσης ανέμελων (;) διακοπών και τις επιδιώξεις των επιλεκτικών ηλικιωμένων ταξιδιωτών του εξωτερικού για φροντισμένη διαμονή. Τώρα και οι ηπειρωτικές περιοχές διεκδικούν την εφαρμογή της τουριστικής μονοκαλλιέργειας. Ανάμεσά τους και η Πελοπόννησος να προκαλεί μια φευγαλέα, αμφίβολη αίσθηση. Με ένα τηλεοπτικό σποτ το οποίο προβλήθηκε πρόσφατα μεταξύ πυρός και καύσωνα.

Το σποτ για την τουριστική προβολή της Πελοποννήσου έχει ως κονκάρδα την αιγίδα της Περιφέρειας Πελοποννήσου και είναι θλιβερό. Γιατί επιχειρεί με κακόγουστο détournement προερχόμενο από τη δεξαμενή μεταμοντέρνου χιούμορ κάποιου παράγοντα από τον χώρο της διαφήμισης να προσελκύσει τουρίστες των νησιών προς τη χερσόνησο. Στο σύντομο ταινιάκι χώρεσαν όλα τα αρνητικά κλισέ που τροφοδοτούν έριδες τοπικισμού και διχασμού. Οι Καπουλέτοι της Πελοποννήσου φθονούν τους Μοντέγους των νησιών. Και κλαυθμηρίζοντες στον διαφημιστικό φακό ψαράδες, καλλιεργητές και ιδιοκτήτες παραδοσιακών καφενείων επιτελούν το σενάριο του ανέμπνευστου επαγγελματία που επινόησε για νέο σύνθημα την επαιτεία του «περάστε και από τα μέρη μας, μην πηγαίνετε στα νησιά, έχουμε κι εμείς καλούδια, μνημεία, ιστορία, θάλασσα και φιλοξενία».

Δύσκολο να βγάζεις concept στη διαφήμιση. Γι’ αυτό και η καλή διαφήμιση κοστίζει. Βέβαια η Πελοπόννησος είναι ένας όμορφος, πολύτιμος τόπος. Και αξίζει σίγουρα πολλά περισσότερα από αυτά τα 36.000 ευρώ που ακούγεται ότι κόστισε η παραγωγή που εστιάζει σε μία αφήγηση χολωμένων Πελοποννησίων και της προσπάθειάς τους να ανεβάσουν τη δημοφιλία τους στις ιντερνετικές μηχανές αναζήτησης. Αλλά ακόμα πιο δύσκολο για τον τόπο φαίνονται οι ταγοί της. Γιατί νομίζουν ότι ένα brand name θα φέρει πλούσια σοδειά. Κι ας λένε και οι γεωργοί, ότι η μονοκαλλιέργεια αδυνατίζει το χωράφι.