Οι δημοσκοπήσεις μπορεί να επιμένουν σε σταθερό και καθαρό προβάδισμα της ΝΔ, στον ΣΥΡΙΖΑ όμως το τελευταίο διάστημα υπάρχει αυξημένη πολιτική αισιοδοξία.

Και ο λόγος αυτής της αισιοδοξίας είναι πως διαπιστώνεται πλέον διακριτή και ενισχυμένη τάση στην κοινωνία και στο εκλογικό σώμα υπέρ του μεγάλου, στρατηγικού στοιχήματος του Αλέξη Τσίπρα – υπέρ της προοδευτικής διακυβέρνησης.

Το πιο καθαρό μήνυμα για αυτό το ενισχυμένο κοινωνικό πέρασμα, που φαίνεται να αποκτά πια ο στόχος της προοδευτικής διακυβέρνησης, ήρθε την Παρασκευή από την δημοσκόπηση της MRB, η οποία έδειξε ότι το ποσοστό εκείνων που προτιμούν συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ είναι πλέον υψηλότερο από εκείνο που τάσσεται υπέρ της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Το αποτύπωμα όμως της αυξημένης απήχησης της προοδευτικής διακυβέρνησης εντοπίζεται από την Κουμουνδούρου και σε άλλες πρόσφατες μετρήσεις. Για παράδειγμα, επισημαίνονται ιδιαίτερα τα ευρήματα της τελευταίας δημοσκόπησης της Palmos Analysis για το thecaller.gr όπου, πέραν του σκληρού πυρήνα των ψηφοφόρων της ΝΔ που ζητά αποκλειστικά αυτοδυναμία, καταγράφεται και πάλι καθαρό προβάδισμα υπέρ μιας κεντροαριστερής κυβέρνησης συνεργασίας έναντι ενός κεντροδεξιού κυβερνητικού συνασπισμού. Στην συγκεκριμένη δημοσκοπηση το 29% θέλει αυτοδύναμη κυβέρνηση ΝΔ, το 15% τάσσεται υπέρ κεντροαριστερής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ, το 11% θέλει τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ 11% και μόνον το 7% επιθυμεί κεντροδεξιά κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Στην ανάλυση που γίνεται στην Κουμουνδούρου διαπιστώνεται, επίσης, πως σχεδόν σε όλες τις δημοσκοπήσεις, ανεξαρτήτως του εύρους της διαφοράς που αυτές δίνουν υπέρ της ΝΔ, η μεγάλη πλειοψηφία τάσσεται υπέρ των κυβερνητικών συνεργασιών στην περίπτωση που δεν προκύψει αυτοδυναμία μετά τις πρώτες κάλπες της απλής αναλογικής. Χαρακτηριστική εδώ ήταν η δημοσκόπηση της Metron Analysis που παρουσιάστηκε στο τελευταίο φόρουμ του «Κύκλου Ιδεών» του Ευάγγελου Βενιζέλου: στο ερώτημα «εαν από τις βουλευτικές εκλογές που θα διεξαχθούν με απλή αναλογική δεν προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση τι θα θέλατε να γίνει», το 52% τάσσεται υπέρ της κυβέρνησης συνεργασίας και το 45% υπέρ της επαναληπτικής εκλογής. Συνολικά, το 49% τάχθηκε υπέρ των αυτοδύναμων κυβερνήσεων και το 47% υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας. Σε επίπεδο κομματικής προέλευσης, οι ψηφοφόροι της ΝΔ τάχθηκαν κατά 76% υπέρ των αυτοδύναμων κυβερνήσεων, ενώ του ΣΥΡΙΖΑ μόλις κατά 31%. Οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ήταν μοιρασμένοι: 55% υπέρ των αυτοδύναμων κυβερνήσεων και 44% υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας.

Επιπλέον, στις περισσότερες δημοσκοπήσεις καταγράφεται επίσης ευρεία, και δη διακομματική αποδοχή των προτάσεων της αντιπολίτευσης για την κρίση της ακρίβειας, όπως η μείωση των φόρων σε καύσιμα και βασικά είδη διατροφής και η φορολόγηση των υπερκερδών των ενεργειακών παρόχων.

Η εικόνα αυτή οδηγεί την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε τρία συν ένα βασικά συμπεράσματα: ότι προοπτική αυτοδυναμίας για την ΝΔ δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση, ότι όλες οι γέφυρες μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν καεί και ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πλέον αναγκασμένος να κυνηγήσει ως μονόδρομο τους 151 βουλευτές, είτε μέσω του «γάμου» με τον Κυριάκο Βελόπουλο, είτε μέσω του προσεταιρισμού μεμονωμένων βουλευτών της Ελληνικής Λύσης και του ΠΑΣΟΚ.

Το τέταρτο και κομβικό συμπέρασμα είναι, πως, ανεξαρτήτως της σημερινής ρητορικής της Χαριλάου Τρικούπη, μετά τις πρώτες κάλπες της απλής αναλογικής, ο βασικός συνομιλητής του Νίκου Ανδρουλάκη θα είναι εκ των πραγμάτων ο Αλέξης Τσίπρας.

Προϋπόθεση γι αυτό βεβαίως είναι η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ «έστω και με μία ψήφο διαφορά» – προοπτική που δεν διαφαίνεται αυτή την στιγμή στις δημοσκοπήσεις. Στην Κουμουνδούρου όμως αφενός εξακολουθούν να διαβάζουν με καχυποψία τα ποσοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων και αφετέρου θεωρούν, ότι όσο κερδίζει έδαφος στην κεντροαριστερή βάση των ψηφοφόρων η ιδέα της προοδευτικής διακυβέρνησης, τόσο θα ωριμάζουν και οι συνθήκες για την πολιτική ανατροπή. Πόσο μάλλον αφού ο χειμώνας της μεγάλης ενεργειακής φτώχειας που έρχεται, θεωρείται δεδομένο πως θα δοκιμάσει σκληρά το δημοσκοπικό προβάδισμα της κυβέρνησης και το, ήδη τραυματισμένο, πολιτικό κεφάλαιο του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μαρίνα Αλεξανδρή

tvxs.gr