Φρένο στην ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης και λειτουργίας του υδροδοτικού συστήματος με την ακύρωση του ΣΔΙΤ στο ΕΥΣ (Εξωτερικό Υδροδοτικό Σύστημα) Αττικής βάζει το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Ειδικότερα, όπως ενημερώνει η οργάνωση SoSτε το NEPO, με την απόφαση 1886/2022, το ΣτΕ απαγορεύει την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης και λειτουργίας του υδροδοτικού συστήματος και ακυρώνει το ΣΔΙΤ στο ΕΥΣ Αττικής, θεωρώντας την παροχή ύδρευσης ως ένα ενιαίο σύστημα, από τις πηγές μέχρι τις βρύσες και ότι η ΕΥΔΑΠ και η Εταιρεία Παγίων ΕΥΔΑΠ (στην οποία ανήκει το ΕΥΣ) «αποτελούν ενιαίο λειτουργικό σύστημα».

Σύμφωνα με την οργάνωση, η παραπάνω απόφαση «έρχεται σε “φυσική” συνέχεια των προηγούμενων τριών σημαντικών
αποφάσεών του και κατοχυρώνει με τη “βούλα” του ανώτατου δικαστηρίου το νερό ως δημόσιο αγαθό. Απλώνει πέπλο νομικό προστασίας από την άμεση και έμμεση ιδιωτικοποίηση».

Οι τρεις αποφάσεις του ΣτΕ ήταν:

• Η 1906/2014 που απαγόρευσε τη διάθεση πλειοψηφικού πακέτου μετοχών στην αγορά και διέταξε την έξοδο της ΕΥΔΑΠ από το ΤΑΙΠΕΔ.
• Η 190-191/2022, που διέταξε την έξοδο ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ από το υπερταμείο κρίνοντας το χαρακτήρα του υπερταμείου ως ασύμβατο με το κοινό αγαθό.
• Η 92/2022 του Δ΄ Τμήματος που εμπόδισε την περαιτέρω εμπορευματοποίηση ακυρώνοντας την ΚΥΑ τιμολόγησης.

Σε σχόλιο του δικηγόρου Αλέξανδρου Σαριβαλλάση, ενός εκ των δύο που εκπροσώπησαν την πλευρά του κινήματος για δημόσιο νερό στις δίκες, τονίζεται, ότι η απόφαση των επτά δικαστών είναι ομόφωνη και ότι δέχεται πως:

• η παροχή ύδρευσης είναι ένα ενιαίο σύστημα από τις πηγές μέχρι τις βρύσες και ότι η ΕΥΔΑΠ και η Εταιρεία Παγίων ΕΥΔΑΠ «αποτελούν ενιαίο λειτουργικό σύστημα»
• το ως άνω «ενιαίο λειτουργικό σύστημα» πληροί τους όρους του Συντάγματος, όπως αυτοί ερμηνεύθηκαν από τις ΟλΣτΕ 1906/2014 και 190/2022, δεδομένου ότι αφενός η Εταιρεία Παγίων ΕΥΔΑΠ αποτελεί νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και αφετέρου η ΕΥΔΑΠ ελέγχεται από το Δημόσιο δια της κατοχής της πλειοψηφίας, τουλάχιστον, του μετοχικού κεφαλαίου από αυτό [ Σημείωση: εννοεί η απόφαση, ότι έτσι προβλέπεται από τις ως άνω αποφάσεις της Ολομελείας του ΣτΕ, αν και στην πραγματικότητα, ως γνωστόν, δεν έχουν εφαρμοστεί εξαιτίας της τελευταίας νομοθετικής ρύθμισης ]
• η έννοια του άρθρου 114 του ν. 4812/2021, «κατά τη σύμφωνη προς το Σύνταγμα ερμηνεία», όπως και του νόμου περί ΣΔΙΤ, δηλ. του ν. 3389/2005, είναι, ότι η παραχώρηση με ΣΔΙΤ είναι επιτρεπτή μόνο για την εκτέλεση «συγκεκριμένου κάθε φορά έργου ή την παροχή συγκεκριμένης υπηρεσίας» και όχι, όπως εν προκειμένω, «για την εν γένει συντήρηση και λειτουργία του ΕΥΣ στο σύνολό του».

Έτσι, η ως άνω απόφαση του ΣτΕ ακύρωσε όλες τις πράξεις (προκήρυξη, απόφαση Υπουργού, απόφαση διυπουργικής επιτροπής) ως παράνομες, διότι παραβίασαν τους ίδιους τους νόμους 4812/2021 και 3389/2005. Με τον τρόπο αυτόν, λόγω δηλ. παράβασης των ίδιων των νόμων (και όχι λόγω αντίθεσης των νόμων στο Σύνταγμα) ακυρώθηκαν οι πράξεις ήδη από τη μείζονα σύνθεση του Δ Τμήματος, χωρίς να απαιτείται η παραπομπή της υπόθεσης στην Ολομέλεια.

[Σημείωση: Υπενθυμίζεται, ότι, όταν ένα Τμήμα κρίνει ένα νόμο ως αντισυνταγματικό, υποχρεωτικώς πρέπει να παραπέμψει την υπόθεση στην Ολομέλεια για οριστική κρίση ]».

tvxs.gr