Χρησιμοποιούνται ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα, με αυτά που με εμπάθεια πρόβαλαν οι φανατικοί του “μετώπου της λογικής” πριν από το δημοψήφισμα και με όσα επικαλούνταν οι αντιΣΥΡΙΖΑ πολεμιστές πριν από τις εκλογές:

Ο εκφραστής της άλλης άποψης είναι εχθρός της κοινωνίας και της πατρίδας, απειλητικός για το κοινό καλό, επικίνδυνος για τη σταθερότητα και την κανονικότητα, υπονομευτής του δημόσιου συμφέροντος.
Η επίθεση γινόταν με μίσος, οργή, με διάθεση εξόντωσης του αντιπάλου, με καταστροφικότητα. Κραυγές, σκληρά χτυπήματα, ψυχολογική βία, κανιβαλισμός, συκοφαντία, προσβολές – όλα επιτρέπονταν προκειμένου να ηττηθεί η άλλη πλευρά.

Στο δημοψήφισμα το ΟΧΙ θριάμβευσε, στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε, αλλά συγκράτησε ένα ισχυρό ποσοστό, που τον καθιέρωσε ως μεγάλο κόμμα. Επομένως, η εχθροπάθεια δεν απέδωσε και, αντίθετα, έφερε ανεπιθύμητα αποτελέσματα.

Παρόλα αυτά, δεν μαθαίνουν. Οι ίδιοι άνθρωποι ακολουθούν την ίδια μέθοδο: Βρίζουν, φτύνουν, εκφοβίζουν, τραμπουκίζουν, φτάνουν στα άκρα για να καταγγείλουν τα άκρα.

Το υψωμένο φρύδι που δείχνει περιφρόνηση και το δάχτυλο που κουνιέται διδακτικά-επικριτικά, συνοδεύουν την κατήχηση κηρύκων του εμβολιασμού, που έχουν γίνει αυτόκλητοι προστάτες της δημόσιας υγείας.

Η μέθοδος είναι γνωστή: Τσουβάλιασμα όλων ως “ψεκασμένων”, καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ ότι ψαρεύει σε θολά νερά και ονειρεύεται πλατείες Αγανακτισμένων, επένδυση στον κοινωνικό αυτοματισμό, καλλιέργεια διχασμού και πόλωσης ώστε να σφαχτούν οι φανατικοί και από τις δύο πλευρές και να γλιτώσει τα σκάγια η ΝΔ.

Ο σκοπός είναι προφανής: Να βρεθεί αποδιοπομπαίος τράγος, να κατασκευαστεί εσωτερικός εχθρός και να κατευθυνθεί η οργή του κόσμου στη λάθος κατεύθυνση, ώστε να μη χρεωθούν το πολιτικό κόστος οι υπαίτιοι της αποτυχίας στη διαχείριση της πανδημίας.

Σύμφωνα με το προπαγανδιστικό σχήμα των ημερών και της επόμενης περιόδου, για όλα φταίνε οι “ψεκασμένοι” και οι πολιτικοί τους προστάτες, δηλαδή ο Βελόπουλος και ο Πολάκης. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν με λόγια και η μόνη λύση που έχουμε για να σωθούμε, είναι οι κυρώσεις σε βάρος τους, που μπορεί να φτάσουν μέχρι την απόλυση (όπως φωνάζει ο Αδωνις και δεν παραδέχεται η Πελώνη).

Οι εμβολιασμένοι καλούνται να τους περιφρονούν και να θέλουν την αυστηρότερη δυνατή τιμωρία τους, γιατί αυτοί ευθύνονται για τα δεινά που μαστίζουν τη χώρα.

Ο φόβος για την πανδημία και η κούραση από τα αναποτελεσματικά lockdown και τις οικονομικές τους παρενέργειες είναι το καλύτερο υλικό για την παραγωγή κοινωνικής παθητικότητας και την αδρανοποίηση της σκέψης.

Στο σημείο αυτό βρισκόμαστε τώρα.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr