Τι φοβάται τελικά η δημοτική αρχή Σικυωνίων; Την κάμερα ή την απήχηση όσων ακούγονται μπροστά στην κάμερα;

Τι άλλο θα ακούσουμε εκεί στο Κιάτο;

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Και αυτή τη φορά δεν χρειάζονται ούτε βαρύγδουπες αναλύσεις ούτε περίπλοκες ερμηνείες. Χρειάζονται απλές και ξάστερες απαντήσεις.

Πώς άνοιξε ξαφνικά στον Δήμο Σικυωνίων μια συζήτηση για τα «προσωπικά δεδομένα» γύρω από τις ζωντανές μεταδόσεις των συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου; Και ποιος αποφάσισε ότι οι συνεδριάσεις που μεταδίδονται ζωντανά θα πρέπει να κατεβαίνουν από το διαδίκτυο μετά την ολοκλήρωσή τους;

Μια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου είναι, κατ’ αρχήν, μια δημόσια διαδικασία. Οι αιρετοί συνεδριάζουν δημόσια, συζητούν δημόσια και λαμβάνουν αποφάσεις που αφορούν τους πολίτες.

Η ζωντανή μετάδοση, επομένως, δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ένα σύγχρονο εργαλείο διαφάνειας και ενημέρωσης. Και αφού ειναι δημόσια και με ζωντανή μετάδοση δεν τίθεται και θέμα προσωπικών δεδομένων.

Και όταν μια δημοτική αρχή επιλέγει να ανοίξει την αίθουσα των συνεδριάσεων στις κάμερες, θα πρέπει να είναι έτοιμη να αποδεχθεί και τη φυσιολογική συνέχεια: ότι όσα λέγονται εκεί θα μπορούν να παρακολουθούνται και μετά το τέλος της συνεδρίασης.

Γιατί η δημόσια ενημέρωση δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν ένας πολίτης ήταν διαθέσιμος στις 8 ή στις 9 το βράδυ.

Τι γίνεται σε άλλους δήμους

Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σικυωνίων  στο δελτίο τύπου που εστάλη σε όλα τα ΜΜΕ  αναφέρει για το θέμα ότι ” Σχετικά με τη διατήρηση του υλικού της συνεδρίασης, εξήγησε ότι λόγω των αυστηρών διατάξεων περί προστασίας προσωπικών δεδομένων ζητήθηκε γνωμοδότηση από τον ειδικό νομικό συνεργάτη του Δήμου, ο οποίος επεσήμανε τη σχετική ασάφεια του νόμου και πρότεινε τη λήψη ειδικής απόφασης από το Δημοτικό Συμβούλιο. Η γνωμοδότηση κατατέθηκε στο συμβούλιο ώστε να μπορεί να την διαβάσει αναλυτικά ο καθένας. Παράλληλα, ο κ. Σκαρμούτσος ανέφερε ότι
αναμένεται διευκρινιστική εγκύκλιος από το Υπουργείο Εσωτερικών εντός των επόμενων ημερών”

Αναζητώντας τι συμβαίνει στους άλλους δήμους της Κορινθίας, διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει μία ενιαία πρακτική που να επιβάλλει αυτή την περιοριστική λογική που έχει εισέλθει ο δήμος Σικυωνίων.

Στον Δήμο Κορινθίων, η ζωντανή μετάδοση των συνεδριάσεων έχει αποτελέσει εδώ και χρόνια μέρος της δημόσιας ενημέρωσης. Επί δημαρχιών Πνευματικού, Νανόπουλου και σήμερα Σταυρέλη, οι συνεδριάσεις μεταδίδονται χωρίς η παρουσία των καμερών να έχει μετατραπεί σε κάποιο ιδιαίτερο διοικητικό ζήτημα.

Και οι συνεδριάσεις παραμένουν εκεί. Ουδείς έχει κάνει καμία κίνηση για να αλλάξει αυτή η πρακτική που επικαλείται ο δήμος Σικυωνίων

Όλες οι συνεδριάσει είναι ανοιχτές, προσβάσιμες και διαθέσιμες στους πολίτες.

Στον Δήμο Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης, υπάρχει αρχείο των συνεδριάσεων από την αρχή της δημαρχίας του Βλάση Τσιώτου. Και πλέον ο δήμος έχει προχωρήσει ακόμη περισσότερο, καθώς οι συνεδριάσεις είναι και απομαγνητοφωνημένες. Με αφορμή τον νέο κώδικα και εδώ ουδείς σκέφτεται να προχωρήσει σε κάτι διαφορετικό από αυτό που γίνεται εδώ και χρόνια.

Στον Δήμο Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων, τα μικρόφωνα παραμένουν ανοιχτά στις συνεδριάσεις και η δημόσια συζήτηση καταγράφεται.

Ας θυμηθούμε, μάλιστα, τη συνεδρίαση πριν από λίγες εβδομάδες για τη μετατροπή του Καζίνο από κοινοπραξία σε Α.Ε.

Εκεί ακούστηκαν όλοι.

Πρώην και νυν θεσμικοί, εκπρόσωποι διαφορετικών πλευρών, άνθρωποι που είχαν λόγο και άποψη.

Η κάμερα ήταν εκεί. Τα μικρόφωνα ήταν ανοιχτά.

Και η συνεδρίαση παραμένει στο διαδίκτυο, προσβάσιμη στους πολίτες.

Ο Γιώργος Γκιώνης δεν φοβήθηκε τη δημόσια συζήτηση και το κάνει πράξη..

Και φτάνουμε στον Δήμο Σικυωνίων.

Μια δημοτική αρχή που χρειάστηκε τρεις θητείες για να φτάσει, μετά και από πιέσεις της αντιπολίτευσης, στη ζωντανή μετάδοση των συνεδριάσεων, σήμερα βρίσκεται μπροστά σε ένα άλλο δίλημμα που αφορά και πάλι την εξωστρέφεια των συνεδριάσεων.

Μας λένε ότι υπάρχει ασάφεια.

Ότι ζητήθηκε νομική άποψη.

Ότι απευθύνθηκε ερώτημα και στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Καλώς.

Ας δοθούν οι απαντήσεις και ας παρουσιαστούν στους πολίτες με τον πλέον επίσημο τρόπο.

Μέχρι τότε, όμως, υπάρχει μια πολύ απλή πραγματικότητα.

Η ζωντανή μετάδοση δίνει τη δυνατότητα στον πολίτη να παρακολουθήσει τη συνεδρίαση την ώρα που πραγματοποιείται. Το διαθέσιμο αρχείο δίνει τη δυνατότητα σε πολύ περισσότερους ανθρώπους να ενημερωθούν όταν μπορούν και όταν θέλουν.

Γιατί τα Δημοτικά Συμβούλια δεν είναι απλώς διαδικασίες διεκπεραίωσης.

Είναι ο χώρος όπου συγκρούονται πολιτικές απόψεις.

Εκεί η δημοτική αρχή παρουσιάζει το έργο της.

Εκεί η αντιπολίτευση ασκεί κριτική.

Εκεί κατατίθενται καταγγελίες, απαντήσεις, επιχειρήματα και αντιπαραθέσεις.

Και όλα αυτά έχουν πολιτική απήχηση.

Ανεξάρτητα από την απάντηση  που θα λάβει ο κ. Σταματόπουλος από το Υπουργείο, αντιλαμβάνεται κανείς ότι όλο αυτό που συμβαίνει έχει να κάνει με την  εμπιστοσύνη του στην κρίση των πολιτών.

Αν μια δημοτική αρχή πιστεύει ότι έχει πείσει, τότε δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από ένα αρχείο που παραμένει διαθέσιμο.

Αν πιστεύει στις θέσεις της, ας τις ακούσουν όλοι.

Αν πιστεύει στις απαντήσεις της, ας τις ακούσουν ξανά.

Αν πιστεύει ότι η αντιπολίτευση υπερβάλλει ή καταγγέλλει χωρίς στοιχεία, ακόμη καλύτερα: ας μείνουν όλα καταγεγραμμένα, ώστε ο πολίτης να κρίνει.

Γιατί τελικά, ίσως το πραγματικό ερώτημα να μην είναι τι κάνει η κάμερα κα.

Αλλά τι φοβάται ο δήμαρχος πως θα  δουν και ακούσουν οι πολίτες μέσα από αυτήν.

Αλλιώς πώς  τίθεται θέμα προσωπικών δεδομένων σε δημόσιες συνεδριάσεις;..

Τζ. Σουκ.