Στιγμές… σιωπές…αφορμές..σκιες
Σ έναν δρόμο που μοιάζει απέραντος ,ένα ζευγάρι παιδικά υποδήματα εποχης ,είναι έτοιμα να σεργιανισουν σε μια άλλοτε πολύβουη γειτονιά πάνω στα αριθμημένα βήματα μιας ξεχασμένης νιότης.

Μουσική υπόκρουση...ένα παλιό βαλς που δραπετεύει από τα ανοιχτά παράθυρα του δυπατου.πετρινου σπιτιού στην γωνια .
Ζευγάρια ντυμένα άψογα λίγο πριν την βραδυνή τους έξοδο στον κεντρικό δρόμο της αγοράς συζητούν προγραμματίζοντας τα όσα ακολουθησουν.

Νυχτώνει …παιδικές φωνές στην μικρή πλατεία και έντονος θόρυβος από τα σιδερένια ρολά των καταστημάτων που κατεβαίνουν με ορμη σηματοδοτοντας το τέλος μιας ακόμη εργάσιμης μέρας που αναζήτησε την ευτυχία επί ματαίω… .
Τα φώτα στις ξύλινες κολώνες της δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρισμού ανάβουν βγάζοντας ένα θολό κίτρινοπο φως ,συμπληρώνοντας ένα θεατρικό σκηνικό από κεινα των παλιών περιοδευοντων θιάσων .

Τα ασπρόμαυρα παιδικά υποδήματα εποχης βήμα βήμα ακολουθούν τις σκόρπιες μνημες μέχρι που χάνονται πίσω από μια άδεια βιτρίνα με έναν τεράστιο καθρέφτη που μάταια αναζητεί τους υποψήφιους αγοραστές ονείρων …
Κάπου εδώ η σκηνή κλεινει…μια βαθειά υπόκλιση…τα φώτα χαμηλώνουν…ταξιθετες σε άδειους διαδρόμους κατευθύνονται προς την έξοδο κινδύνου διασχίζοντας το βελούδινο χαλί…

Κι αυτό το βράδυ ένα χέρι θα ζωγραφίσει ένα δάκρυ πάνω στον σκονισμένο καθρέπτη λίγο πριν κατέβουν τα μεταλλικά ρολά κι αρχίσουν να χορεύουν τα παιδικά υποδήματα εποχής τον πρώτο τους χορό…παρακαλώ χορεύεται;;;…….
Υ.Γ Οι φωτογραφίες είναι στην οδό Φλιουντος στην παλιά γειτονιά μου την Γουβα.Το κατάστημα που είναι εκεί από τα παιδικά μου χρόνια ,είναι το ιστορικό Νεωτερισμοί Βακρινακη ,από τα ομορφότερα σημεία της Νεμέας για όσους θέλουν να ζήσουν λίγο από την παλιά αίγλη μιας πανίσχυρης εμπορικά πόλης.

Τα παπούτσια είναι γνήσια του 60-70 από το ίδιο κατάστημα που μου ενεπνευσαν την όλη φωτογράφιση.Το κείμενο και τις φωτογραφίες αφιερώνω στην μνημη της κυρίας Λιλης Βακρινακη .