Την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο στοχοποιεί η Άγκυρα με προκλητική επιστιλή προς τον ΟΗΕ για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο και επιμένει να εμφανίζει το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως “νόμιμη” βάση των διεκδικήσεών της.

Στην επιστολή της, η Τουρκία χαρακτηρίζει τη συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου για μερική οριοθέτηση ΑΟΖ ως “παράνομη” και χωρίς καμία έννομη συνέπεια για την Άγκυρα, υποστηρίζοντας ότι “παραβιάζει την τουρκική υφαλοκρηπίδα” στην Ανατολική Μεσόγειο. Κατηγορεί την Αθήνα για “επιλεκτική ερμηνεία” του Δικαίου της Θάλασσας και μιλά για “μαξιμαλιστικές αξιώσεις”, που “δεν συμβαδίζουν με την αρχή της ευθυδικίας στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών”.

Η Άγκυρα επαναλαμβάνει τη θέση, ότι τα ελληνικά νησιά δεν μπορούν να έχουν πλήρη επήρεια σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, ιδιαίτερα όταν (κατά την τουρκική επιχειρηματολογία) “στρεβλώνουν” ένα “δίκαιο” αποτέλεσμα, επικαλούμενη σχετική διεθνή νομολογία για να ενισχύσει τον ισχυρισμό της. Έτσι επιχειρεί να “σβήσει” από τον χάρτη τα δικαιώματα νησιωτικών σχηματισμών, όπως η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα, παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως κράτος που “υπερβάλλει” στις θαλάσσιες διεκδικήσεις του.

Παράλληλα, αμφισβητεί την Κυπριακή Δημοκρατία ως μοναδική νόμιμη αρχή στο νησί, με την Άγκυρα να επαναλαμβάνει ότι “δεν υπάρχει μία ενιαία αρχή που να εκπροσωπεί από κοινού Τουρκοκυπρίους και Ελληνοκυπρίους”. Υποστηρίζει ότι η Λευκωσία δεν μπορεί να μιλά ή να νομοθετεί “για όλο το νησί” και ότι οι μονομερείς ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ “αγνοούν τα εγγενή δικαιώματα του τουρκοκυπριακού λαού”.

Παραπέμπει στις συμφωνίες της Τουρκίας με το ψευδοκράτος για “οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας” και “κοινή εκμετάλλευση” πόρων, παρουσιάζοντάς τες ως “νόμιμες” και “σύμφωνες με το διεθνές δίκαιο”, την ώρα που η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει μόνο την Κυπριακή Δημοκρατία. Παράλληλα εκφράζει και την πάγια θέση της περί “δύο κρατικών οντοτήτων με ίσο καθεστώς στο νησί”, με την Τουρκία να επιμένει ότι “η μόνη ρεαλιστική επιλογή” είναι η αναγνώριση “κυρίαρχης ισότητας” και “ίδιου διεθνούς καθεστώτος” για τους Τουρκοκυπρίους.

Επιμονή στο τουρκολιβυκό μνημόνιο

Η επιστολή περιγράφει το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 ως “νόμιμη συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών μεταξύ δύο παράκτιων κρατών”, απορρίπτοντας τις ενστάσεις της Ελλάδας, της Κύπρου και άλλων κρατών της περιοχής. Στο κείμενο γίνεται αναφορά στις συντεταγμένες που έχει καταθέσει η Τουρκία και στις συμφωνίες με τη Λιβύη, με την Άγκυρα να ισχυρίζεται ότι “οι ελληνικοί ισχυρισμοί είναι αβάσιμοι” και ότι στόχο έχουν “να υπονομεύσουν τη νομιμότητα της λιβυκής κυβέρνησης και των συμφωνιών της με την Τουρκία”.

Επιπλέον, η Τουρκία εμφανίζει τις νεότερες ενεργειακές εξελίξεις, όπως η είσοδος της Chevron στα θαλάσσια μπλοκ νότια της Κρήτης, ως κίνηση που “αγνοεί” τα “νόμιμα δικαιώματα” της Άγκυρας και της Τρίπολης, επιχειρώντας εμμέσως να μπλοκάρει την αξιοποίηση των κοιτασμάτων από την Αθήνα και τους εταίρους της. Στο ίδιο πνεύμα, καταγγέλλει και τις τριμερείς συνεργασίες Ελλάδας–Κύπρου–Αιγύπτου ως “αποκλειστικά σχήματα” που “παραβλέπουν” την Τουρκία.

Η επιστολή στρέφεται και κατά του Ελληνικού Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού, υποστηρίζοντας ότι ορισμένες ζώνες που ορίζει το ελληνικό πλαίσιο “επικαλύπτουν την τουρκική υφαλοκρηπίδα” στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα τονίζει, ότι “κανένας εσωτερικός νόμος ή διοικητική πράξη της Ελλάδας δεν μπορεί να έχει συνέπειες επί των προϋφιστάμενων, ipso facto και ab initio, δικαιωμάτων της Τουρκίας στην υφαλοκρηπίδα της”, επιμένοντας ότι τα τουρκικά δικαιώματα δεν εξαρτώνται από ανακήρυξη ΑΟΖ.

Ταυτόχρονα, η Τουρκία προειδοποιεί, ότι θα συνεχίσει να “προστατεύει αποφασιστικά τα δικαιώματά της και τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο”, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο περαιτέρω κινήσεων επί του πεδίου.

Η Τουρκία κλείνει την επιστολή με μια γνώριμη φόρμουλα “καλής θέλησης”, δηλώνοντας ότι είναι “έτοιμη να συζητήσει με όλα τα παράκτια κράτη της περιοχής, πλην της ελληνοκυπριακής διοίκησης, για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών σύμφωνα με την αρχή της ευθυδικίας”. Επικαλείται τη Διακήρυξη των Αθηνών, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως υπέρμαχος της “ειρηνικής επίλυσης διαφορών” και των “σχέσεων καλής γειτονίας”, την ώρα που στην πράξη ζητά ανατροπή του ισχύοντος πλαισίου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τι απαντούν διπλωματικές πηγές

Αναμενόμενη εξέλιξη που δεν προκαλεί έκπληξη χαρακτηρίζουν διπλωματικές πηγές την επιστολή.

Η επιστολή “απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως”, αναφέρουν οι ίδιες πηγές καθώς όπως επισημαίνουν αναπαράγει “γνωστές, πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας”.

“Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη. Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ” αναφέρουν χαρακτηριστικά οι ελληνικές διπλωματικές πηγές.

Παράλληλα σημειώνουν, ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα και τονίζουν: “Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.

Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή”.

Διπλωματικές πηγές του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών χαρακτηρίζουν (εν πολλοίς) αναμενόμενη την από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Τουρκίας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ.

Η επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ αποτελεί, στην ουσία, συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου.

Μάλιστα, η Τουρκία φαίνεται πως αμφισβητεί την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, γεγονός που, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές από το υπουργείο Εξωτερικών, δεν «προκαλεί έκπληξη».