Την Κυριακή, θα πραγματοποιηθεί η καρναβαλική παρέλαση και στο Κιάτο στην Πλατεία Ελευθερίας.

Ένα σημείο που αυτή τη στιγμή θυμίζει περισσότερο κεφάλαιο “εργασίες σε εξέλιξη”  παρά χώρο γιορτής.
Θα μπορούσε κανείς να πει πως πρόκειται για avant-garde επιλογή της δημοτικής αρχής.

Ας μην είμαστε μικρόψυχοι. Ίσως η δημοτική αρχή Σικυωνίων το είδε και αυτό το θέμα με καρναβαλικό χιούμορ:
Aφού λοιπόν το  καρναβάλι είναι η γιορτή μεταμφίεσης, η πλατεία μεταμφιέζεται από  εργοτάξιο σε πολιτιστικό κέντρο.

Την ίδια στιγμή, υπάρχει η Πλατεία Μιαούλη.
Χωρίς μπάζα.
Χωρίς κορδέλες.
Με περισσότερες επιχειρήσεις γύρω της.
Με περισσότερους επαγγελματίες που θα μπορούσαν να ωφεληθούν.

Κι όμως, «αποφεύγεται».

Γιατί άραγε;

Ίσως πρόκειται για μια νέα σχολή σκέψης στη διοίκηση:
 «Επιλέγουμε το λιγότερο λειτουργικό για να αναδείξουμε την ανθεκτικότητα των πολιτών».

Μέχρι τώρα αντιλαμβανόμασταν πως κάθε τοπικός άρχων όταν  καλείται να επιλέξει χώρο, δεν επιλέγει απλώς τετραγωνικά μέτρα, επιλέγει συμβολισμούς, επιλέγει ποιους στηρίζει, επιλέγει ποια εικόνα της πόλης του θέλει να προβάλλει.

Έτσι λοιπον στο  Κιάτο, ενώ το επίσημο αποκορύφωμα επιλέγει εργοταξιακό φόντο, οι επαγγελματίες της Πλατεία Μιαούλη δεν έμειναν θεατές.

Έκαναν αυτό που κάνει η αγορά όταν νιώθει ότι παρακάμπτεται:
συνδιοργάνωσαν μόνοι τους αποκριάτικο πάρτι.

Όταν εννέα επιχειρήσεις — σχεδόν διπλάσιες από άλλες περιοχές — αποφασίζουν να συνεργαστούν, να επενδύσουν χρόνο, χρήμα και ενέργεια για να κρατήσουν ζωντανό το σημείο τους, αυτό λέγεται τοπική πρωτοβουλία.
Λέγεται συνέργεια.
Λέγεται υγιής αντίδραση.

Είναι Κίνηση υπέρ της εξωστρέφειας.

Και ίσως,  άθελά τους, να  δίνουν και ένα μικρό μάθημα στρατηγικής στον “κουρασμένο από ιδέες Δήμο”:
ότι η πόλη δεν είναι μονοκεντρική και η ανάπτυξη δεν μοιράζεται με το σταγονόμετρο.
Ότι όταν η επίσημη διοργάνωση επιλέγει ένα σημείο, η επιχειρηματικότητα μπορεί να αποδείξει ότι υπάρχει κι άλλος παλμός.

Και όταν αυτή η ζωντάνια γεννιέται από κάτω προς τα πάνω, χωρίς θεσμικό σπρώξιμο, τότε ίσως εκεί κρύβεται το πιο αυθεντικό κομμάτι της γιορτής. ΣΤΟ ΠΑΡΤΥ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΜΙΑΟΥΛΗ

Γιατί στο τέλος της ημέρας η πόλη του Κιάτου θα πρέπει να έχει κερδίσει.
Το ερώτημα είναι αν μια πόλη για να  κερδίζει πρέπει  οι επαγγελματίες της να χρειάζεται να αυτοσχεδιάζουν για να νιώσουν ότι συμμετέχουν..

Κι αν μη τι άλλο, στη Μιαούλη απέδειξαν κάτι απλό:
αν δεν σε βάζουν στο πρόγραμμα… φτιάχνεις δικό σου!!

Μπράβο σας!

Τζ. Σουκ.