Υπάρχουν στιγμές που ο βιολογικός θάνατος ενός ανθρώπου συνοδεύεται με τον πολιτικό θάνατο ενός χώρου τον οποίον υπηρέτησε, σύμπτωση η οποία αποτελεί παίγνιο της Ιστορίας.

Ο Αναστάσης Παπαληγούρας, ευπατρίδης και διάκονος της Πολιτικής, απεβίωσε στις 12 Φεβρουαρίου 2026. Ο πολιτικός χώρος που υπηρέτησε και εξέφραζε ήταν η φιλελεύθερη και “ψυχωμένη” Νέα Δημοκρατία. Ο εκλιπών υπηρέτησε ένα πολιτικό κόσμο που ήδη έχει χαθεί και ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με το σημερινό.
Σήμερα βρισκόμαστε στην εποχή της αντιστροφής, όπου:
Η Διαφθορά έχει αντικαταστήσει την εντιμότητα.
Το προσωπικό συμφέρον, το δημόσιο.
Η παραποίηση, τη Δικαιοσύνη.
Το Ψεύδος, την Αλήθεια.
Η ανεντιμότητα, το Ήθος.
Η πολυετής και ειλικρινής παρουσία του στα πολιτικά πράγματα της Κορινθίας, την οποία υπηρέτησε με βαθειά αγάπη, ήταν έντονη και δημιουργική. Δεν ήταν απλώς διαχείριση αλλά φροντίδα και σχεδιασμός. Καθοριστική υπήρξε η συνεισφορά του για την εξασφάλιση του πόσιμου νερού της Στυμφαλίας για την Κόρινθο.
Εργάστηκε για την ανάπτυξη της Κορινθίας μέσω αντιστοίχων έργων και έργων υποδομής, για τα οποία πολεμήθηκε από τους “έχοντες την εξουσία” την άνω εποχή και από σημερινούς κυβερνητικούς αξιωματούχους.
Ως πνευματικός ταγός με ιδιαίτερη καλλιέργεια και με βαθιά γνώση της Ιστορίας υπηρέτησε τον πολιτισμό και με τη συμμετοχή του σε εκδόσεις βιβλίων και σε καλλιτεχνικές εκθέσεις, διαθέτοντας τις προσωπικές του συλλογές.
Ως υπουργός Δικαιοσύνης διακρινόταν για την πίστη του στο κράτος Δικαίου. Συγχρόνως, αποτέλεσε κριτήριο συμπεριφοράς και συνεχές πρότυπο ήθους και καθήκοντος.
Τα όραμα του για τις θέσεις στις οποίες υπηρέτησε, με βαθιά αίσθηση καθήκοντος, τις διετύπωνε όχι μόνο στην πράξη αλλά τις εξέδιδε σε βιβλία, μερικά εκ των οποίων αναγράφονται: «Περί Διαφθοράς ή η χαμένη τιμή της πολιτικής», «Πολιτεία Δικαίου». «Η Ευρώπη των Δέκα», «Κείμενα Αμφισβήτησης», τα «Νεοκλασικά ακροκέραμα».
Ο τρόπος με τον οποίον αποχώρησε από την πολιτική ζωή μας δίδαξε ήθος και αξιοπρέπεια. Ήδη είχαμε εισέλθει στην εποχή των «μικρών το δέμας» πολιτικών που είναι αποτέλεσμα της πολιτικής και κοινωνικής υποβάθμισης και συνεχίζεται πλέον αδιαλείπτως.
Ήταν από τους πολιτικούς που βγήκε φτωχότερος από όταν εισήλθε στον πολιτικό στίβο, ακολουθώντας το παράδειγμα του αείμνηστου πατρός, του μεγάλου Παναγή Παπαληγούρα, τις αρχές και τις αξίες του οποίου ακολούθησε και εφάρμοσε στη ζωή του και στα χνάρια του οποίου περπάτησε. Δεν υπήρξε πολιτικός κληρονόμος, ούτε φορέας μεγάλου ονόματος, για τον οποίον ο πατέρας φρόντιζε την πολιτική του επιβίωση, αλλά έντιμος αγωνιστής που κατακτούσε μόνος του τους στόχους.
Το ήθος, η ακεραιότητα και προπαντός η εντιμότητα του ας γίνει παράδειγμα στους σύγχρονους πολιτικούς ταγούς και στο λαό.
Παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του «Περί Διαφθοράς ή η χαμένη τιμή της πολιτικής», το οποίο σήμερα είναι ιδιαίτερο ισχυρό και επίκαιρο:
«Δεν μιλώ ως πολιτικός. Μιλώ ως πολίτης. Μιλώ με την οργή ενός απλού Έλληνα, που αρνείται να συμφιλιωθεί με μια ορισμένη νοοτροπία, μια ορισμένη λειτουργία, μια ορισμένη Ελλάδα. Αρνούμαι να συμφιλιωθώ με έναν τόπο όπου ανενόχλητα δρα ένα καθεστώς διαπλεκόμενης νομής, εκτεταμένης διαφθοράς, αναξιοκρατίας και αποτελμάτωσης. Αρνούμαι να συμφιλιωθώ με την Ελλάδα της ευκολίας, της προχειρότητας, της αρπαχτής, της ασυνειδησίας, την Ελλάδα των ημετέρων και των επιτηδείων. Το ναυαγισμένο αυτό -από προϊούσα σήψη- σύστημα κυριαρχίας τούτου του τόπου έχει ανυπολόγιστο κόστος σε χαμένες ευκαιρίες, σπαταλημένες δυνατότητες, αναξιοποιητικές προοπτικές. Η Ελλάδα αυτή, κυριολεκτικά, δεν μπορεί να επιβιώσει στον σύγχρονο κόσμο».

Δρ. Απόστολος Ε. Παπαφωτίου
Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π.
Οικονομολόγος Ε.Κ.Π.Α.