Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καρκίνου. Είναι ημερομηνία υπενθύμισης πως η αρρώστια αυτή είναι εδώ, ενίοτε ελέγχεται, πολλές φορές πολεμάται, νικάει και νικιέται.

Ημέρα μνήμης για εμένα και εφαλτήριο τεράστιας προσοχής στην πρόληψη. 
Για μένα η αρρώστια αυτή ειναι ένα βαθύ και τραυματικό  βίωμα. Είναι κάτι που έμαθα να κουβαλώ από παιδί με φόβο αφού μου στέρησε και τους δυο γονείς μου.

Έμαθα να ζω στη σκιά αυτής της ασθένειας.
Να μεγαλώνω πλάι της.
Να την παρατηρώ να δοκιμάζει ανθρώπους που αγαπούσα όσο τίποτα στον κόσμο.
Μέσα από αυτόν τον πόνο, γεννήθηκαν διδάγματα βαθιά σκληρά, αλλά ανεκτίμητα.

Αγαπήστε τη ζωή.
Μην αναβάλλετε το σήμερα για ένα αύριο που κανείς δεν εγγυάται.
Δείξτε την αγάπη σας απλόχερα  χωρίς φειδώ, χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Χαρείτε τα όμορφα, ακόμη κι εκείνα που μοιάζουν μικρά και ασήμαντα. Γιατί, τελικά, αυτά υφαίνουν το θαύμα της καθημερινότητας.

Κάντε τις προληπτικές σας εξετάσεις. ΠΑΝΤΑ.
Χωρίς αναβολή.
Το ραντεβού με τη ζωή δεν μετατίθεται.

Και έπειτα, μηδενίστε το κοντέρ.
Ξεκινήστε ξανά.
Τρέξτε με χαρά, με πίστη και με ελπίδα στην αγκαλιά της ζωής.
Μην παίρνετε τοις μετρητοίς τις αναποδιές, όσες κι αν σας συναντήσουν. Δεν υπάρχει αδιέξοδο, όταν υπάρχει θέληση, φως και ανθρώπινη στήριξη.

Ο καρκίνος είναι μια ασθένεια δύσκολη και πολυδιάστατη.

Συχνά αγγίζει ανθρώπους που έχουν περάσει πολλά και έχει δοκιμαστεί η ψυχή τους. Κουβαλούν σιωπές, απώλειες, άγχη. Γι’ αυτό και η αντιμετώπιση δεν αφορά μόνο το σώμα. Αφορά και την ψυχή.

Μα και αν έρθει η στιγμή να τον συναντήσουμε, δεν θα τον φοβηθούμε.
Θα κάνουμε δύο βήματα πίσω, όχι για να υποχωρήσουμε, αλλά για να πάρουμε φόρα.
Για τον πιο λυσσαλέο και γενναίο πόλεμο της ζωής μας.

Και όταν επιστρέψουμε στο φως, θα ζούμε όλα τα παραπάνω ακόμη πιο συνειδητά.
Ακόμη πιο προσεκτικά.
Γιατί τότε θα ξέρουμε.

Αφιερωμένο σε όλους τους μαχητές της ζωής,  σε εκείνους που γνωρίζω και σε εκείνους που δεν γνώρισα ποτέ. Υποκλίνομαι σε όλους.
Αφιερωμένο στη μητέρα και στον πατέρα μου. Κοντά τους γνώρισα το μεγαλείο της ανθρώπινης ύπαρξης· και μέσα από την ασθένειά τους βίωσα τα μικρά και μεγάλα θαύματα της προσευχής και της ψυχικής δύναμης.

Δεν λησμονούμε.
Δεν φοβόμαστε τις καταιγίδες.
Προλαμβάνουμε.

Καλή δύναμη σε όλους.
Και ας μην ξεχνάμε: έχουμε ανάγκη από ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας σωστά δομημένο, ισχυρό και πραγματικά για όλους.