Δεν θα πάψουμε να επισημαίνουμε την τεράστια απόσταση που χωρίζει τον δραστήριο και παρεμβατικό Πρόεδρο του Επιμελητηρίου Αρκαδίας από τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου Κορινθίας. Μια απόσταση που δεν είναι προσωπική, αλλά θεσμική, πολιτική και ουσιαστική.

Την ώρα που ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Αρκαδίας, κ. Γιάννης Τρουπής, συμμετέχει σε συναντήσεις εργασίας με κρίσιμους κυβερνητικούς φορείς, καταθέτει τεκμηριωμένες προτάσεις και διεκδικεί χρηματοδοτήσεις για την πραγματική στήριξη της επιχειρηματικότητας, στην Κορινθία η εικόνα παραμένει απογοητευτικά στάσιμη.

Η πρόσφατη συνάντηση του Επιμελητηρίου Αρκαδίας με την Ειδική Υπηρεσία Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (ΕΥΔΑΜ), παρουσία του Διοικητή κ. Πελοπίδα Καλλίρη, αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα ουσιαστικής δουλειάς. Στο τραπέζι τέθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις για την αναβάθμιση των υποδομών του Επιμελητηρίου, αλλά και –κυρίως– οι επικείμενες επιχορηγήσεις προς τις επιχειρήσεις της περιοχής της Μεγαλόπολης, με ποσοστά ενίσχυσης που φτάνουν το 70%. Πρόκειται για παρεμβάσεις που αγγίζουν την καρδιά της πραγματικής οικονομίας.

Στην Κορινθία έχουν σκεφθεί κάτι ανάλογο ίσως; Μπα! Πού τέτοιος λόγος!

Ο Πρόεδρος του  Επιμελητηρίου αρκείται σε παρουσίες σε κοπές πίτας και εθιμοτυπικές εκδηλώσεις, αποφεύγοντας συστηματικά να τοποθετηθεί δημόσια όταν ερωτάται για καίρια ζητήματα που έχουν απασχολήσει ακόμα και τον Αθηναικό Τύπο και απασχολούν τους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις του νομού, ειδικά σε μια περίοδο όπου τα προβλήματα οξύνονται και οι απαντήσεις είναι αναγκαίες.

Η σύγκριση δεν γίνεται για λόγους εντυπώσεων. Θεωρούμε βέβαιο πως και στο Επιμελητήριο Αργολίδας θα γίνεται καλύτερη δουλειά, από όσο γνωρίζουμε από το παρελθόν τον κ. Δαμούλο.

Η Αρκαδία ωστόσο δίνει το παράδειγμα και έχει το προβάδισμα. Αυτό το Επιμελητήριο λειτουργεί ως μοχλός ανάπτυξης.  Είναι βαθιά πολιτικό το θέμα δηλαδή και αφορά καθαρά τη νοοτροπία άσκησης διοίκησης.

Και αυτό, όσο κι αν ενοχλεί τους εγχώριους, οφείλει να λέγεται καθαρά.

Τζένη Σουκαρά.