Περίσσεψε ο ρεβανσισμός και τα «κροκοδείλια δάκρυα» στην – κατ΄ ευφημισμό – Γενική Συνέλευση της Αναπτυξιακής του Επιμελητηρίου Κορινθίας , που την σύγκλιση της είχε ζητήσει διακαώς η επίπλαστη πλειοψηφία των κυρίων.. Λουζιώτη & Μουρίκη. Προφανής στόχος των εμπνευστών αυτής της Γενικής Συνέλευσης ήταν να πετύχουν την παύση του Δ.Σ. και την τοποθέτηση σε αυτό μελών που εύκολα θα μπορούσαν να ελεγχθούν, έτσι ώστε οι παρατάξεις του προέδρου του Επιμελητηρίου Παναγιώτη Πιτσάκη και των κυρίων Σπηλιωτακάρα και Ραψωματιώτη, να μην εκπροσωπούνται στο νεοεκλεγέν Δ.Σ

Βεβαίως ο Παναγιώτης Πιτσάκης αποδόμησε τα επιχειρήματα του Παναγιώτη Λουζιώτη περί των δήθεν σοβαρών λόγων παύσης του Δ.Σ., ενώ με την δήλωση παραίτησής του από το Δ.Σ. της Αναπτυξιακής όσο και με την συμβολική αποχώρησή του από την συνέχεια μιας κακοστημένης διαδικασίας , που δεν είχε τίποτα από τον πλουραλιστικό, δημοκρατικό και συμμετοχικό χαρακτήρα που οφείλει να έχει μια Γενική Συνέλευση, η “κατάσταση άρχισε να αποσυντονίζεται”.

Η Γενική Συνέλευση είχε όμως και όψιμα«κροκοδείλια δάκρυα» γεμάτα άμμο και θάλασσα για την τύχη των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, που διεκδικεί η Αναπτυξιακή του Επιμελητηρίου Κορινθίας.

Ο λόγος, λοιπόν, για τα «κροκοδείλια δάκρυα» του διευθύνοντα συμβούλου της Πελοπόννησος ΑΕ , Σωτήρη Μουρίκη , που χωρίς να το θέλουμε επανέφερε στη μνήμη μας και εκείνα τα ωραία τσιτάτα που εκτόξευε κατά του επιμελητηριακού θεσμού , κάνοντας λόγο για “καθρεπτακια σε ιθαγενείς”.

Και φαίνεται πως αυτό δεν ήταν αρκετό για τον κ Μουρίκη διότι το “τερμάτισε”, τερματίζοντας την πρόκληση της νοημοσύνης μας, όταν εγκάλεσε τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου Κορινθίας ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης , γιατί δεν έκανε ένσταση για το πρόγραμμα των 4 εκατομμυρίων ευρώ που αφορούσε την πραξη «Ενίσχυση και ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων για εργαζόμενους επιχειρήσεων σε δυναμικούς ή υπό αναδιάρθρωση κλάδους της Περιφέρειας Πελοποννήσου» , και όπως ειναι γνωστό εκδήλωση ενδιαφέροντος (ως Leader) είχε υποβάλει το Επιμελητηρίο Αρκαδίας!

Ο κ. Μουρίκης γνώριζε ότι η επιτροπή αξιολόγησης εισηγήθηκε την αρνητική αξιολόγηση της εκδήλωσης ενδιαφέροντος του Επιμελητηρίου Αρκαδίας λόγω ουσιωδών ελλείψεων στο φάκελο, που σχετίζονται με τη μη εξειδίκευση των θεματικών αντικειμένων κατάρτισης (ανάλυση επί μέρους προγραμμάτων ΣΕΚ) καθώς και την ανεπαρκή και αόριστη τεκμηρίωση των θεματικών αντικειμένων κατάρτισης.

Ένα ακόμη καίριο ερώτημα που έχει και πολιτικές – αυτοδιοικητικές προεκτάσεις είναι Πώς ο κ. Μουρίκης συμμετείχε στην ανταγωνιστική διαδικασία της περί ης ο λόγος πράξης , εκπροσωπώντας την Πελοπόννησος ΑΕ , παρότι γνώριζε ότι ήταν δεδομένη η προδιαδικαστική απόρριψη του φακέλου της Πελοπόννησος ΑΕ , λόγω μη εμπρόθεσμης υποβολής απαραίτητων στοιχείων που δεν μπορούσε να υποβάλει ούτε εκπρόθεσμα,καθότι για τις ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ που καθορίζουν προθεσμία υποβολής δικαιολογητικών υπάρχει ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ του ΣτΕ που Επιτρέπεται η εκπρόθεσμη υποβολή όταν τα δικαιολογητικά είναι: συμπληρωματικά ή διευκρινιστικά ή η ύπαρξη τους συνάγεται από άλλα στοιχεία ή δηλώνονται στην αίτηση-υπεύθυνη δήλωση.

Γιατί με πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις τους ο κ. Μουρίκης εξίσωνε τις Αναπτυξιακές των Επιμελητηρίων με τα Λογιστικά Γραφεία και παράλληλα δεν αποδεχόταν ότι ο ρόλος των Επιμελητηρίων είναι ουσιαστικός τόσο στην υλοποίηση προγραμμάτων τεχνικής εκπαίδευσης και μαθητείας όσο και στην διασύνδεση του εκπαιδευτικού συστήματος με την αγορά εργασίας;

Γιατί παρασιωπά το γεγονός οτι προκύπτει δυνητική σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των καθηκόντων του ως διευθύνοντα συμβούλου της Πελοπόννησος ΑΕ και των υποχρεώσεων που έχει ως μέτοχος της Αναπτυξιακής του Επιμελητηρίου;

Ο κ. Λουζιώτης άραγε δεν γνωρίζει ότι εκ της ιδιότητας και μόνο που κατέχει ο κ. Μουρίκης – ως διευθύνων σύμβουλος της Πελοπόννησος ΑΕ – σαφώς ελοχεύει ο κίνδυνος για παροχή «εσωτερικών πληροφοριών» της Αναπτυξιακής του Επιμελητηρίου προς την ανταγωνίστρια Πελοπόννησος ΑΕ.;Γιατί σιωπά;

Το ερώτημα θα τίθεται μέχρι να απαντηθεί αφού οι κυριοι Λουζιώτης και Μουρίκης έχουν πλέον τα κλειδιά της Αναπτυξιακής.