Υποτίθεται πως οι Σικυώνιοι περίμεναν με ανυπομονησία να ανοίξει τις πόρτες του το θέατρο στις Αποθήκες ΑΣΟ.
Κι ήρθε, λοιπόν, η ώρα  κι ήρθε και η Λυρική Σκηνή, παρακαλώ, για να δώσει το πρώτο καλλιτεχνικό στίγμα ενός χώρου που φιλοδοξεί να γίνει σημείο αναφοράς στα πολιτιστικά της Κορινθίας.

Ωραία όλα αυτά, συγκινητικά θα λέγαμε. 
Μόνο που κάποιοι, μετά τις παραστάσεις, δεν έφυγαν με ενθουσιασμό αλλά με… ψιλοαυχενικό, όπως ομολογούν..
Γιατί -να τα λέμε κι αυτά – οι θέσεις, ιδίως τέρμα αριστερά και δεξιά, θυμίζουν λίγο “προβολή τοίχου”.
Λείπει μια κλίση, μια κυκλική οπτική, κάτι να σώσει το βλέμμα και τον σβέρκο.
Μικρές λεπτομέρειες που όμως κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε «πολιτισμό» και «πολιτισμικό ζόρι».

Και φυσικά, η άλλη απορία:
Πού ήταν ο κόσμος;
Το πολυαναμενόμενο άνοιγμα του θεάτρου δεν έφερε μαζί του το sold out που θα περίμενε κανείς.
Πού ήταν η προώθηση; Όχι τα βιντεάκια με τα οποία δήμαρχος και αντιδήμαρχοι κάνουν τους ηθοποιούς..

Πού ήταν η προβολή του γεγονότος;
Ένα τέτοιο πολιτιστικό βήμα, με τη Λυρική Σκηνή,  άξιζε να έχει λίγο παραπάνω λάμψη, όχι μόνο φώτα σκηνής.

Καλή αρχή, λοιπόν, και μακάρι το θέατρο να βρει την πορεία του 
Αλλά λίγο πιο ψηλά τα καθίσματα και  λίγο πιο ανοιχτή η επικοινωνία με το κοινό. 
Στην τελική, ο πολιτισμός θέλει γωνία… όχι αυχενικό!