Με εξαιρετική επιτυχία και συγκινητική συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας πραγματοποιήθηκε η πρώτη από κοινού δράση του Λαογραφικού Μουσείου Περαχώρας και του νεοσύστατου σωματείου «Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Περαχώρας», εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή για την πολιτιστική ζωή της Περαχώρας.

Η περιοδική έκθεση με τίτλο «Ο κύκλος του χρόνου στην Περαχώρα του χθες», δεν είναι απλώς μια έκθεση φωτογραφιών και αντικειμένων. Είναι ένα ζωντανό ταξίδι στη μικροϊστορία του τόπου, μέσα από σπάνιο αρχειακό υλικό, που προσφέρθηκε με αγάπη από τους κατοίκους – μια γνήσια πράξη συλλογικής μνήμης και πολιτιστικής αυτογνωσίας.

 Όταν το παρελθόν “μιλάει” στο παρόν

Από τις πρώτες κιόλας στιγμές της έκθεσης, έγινε σαφές πως η πρωτοβουλία αυτή ακουμπά βαθιά τις ρίζες της κοινότητας. Η αναγνώριση προσώπων σε παλιές φωτογραφίες, τα αυθόρμητα σχόλια, τα «αυτός είναι ο παππούς μου!» και οι ιστορίες που ξετυλίγονταν μπροστά στις προθήκες, προσέδωσαν στην έκθεση χαρακτήρα διαλογικό και άκρως ανθρώπινο.

Για την ομάδα του μουσείου και τους «Φίλους», οι πιο συγκινητικές στιγμές ήταν αυτές ακριβώς: όταν οι μεγαλύτεροι θυμούνταν, και οι νεότεροι άκουγαν – μια ανταλλαγή εμπειρίας, γνώσης και καρδιάς, που δεν καταγράφεται σε κατάλογο, αλλά αφήνει αποτύπωμα ανεξίτηλο.

Στην εκδήλωση έδωσαν το παρών και τίμησαν με την παρουσία τους εκπρόσωποι των τοπικών αρχών και φορέων, στηρίζοντας έμπρακτα την προσπάθεια:

Η Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού Πελοποννήσου, κα Αθηνά Κόρκα

Οι Αντιδήμαρχοι: κα Θεώνη Μαυροματίδου, κ. Σωτήρης Πέρρας, κ. Μιχάλης Κανάκης, κ. Σάκης Παπαθανασίου

Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι: κ. Γιάννης Γιαννούλης, κ. Δημήτρης Θυμής

Η Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Περαχώρας, κα Χρυσούλα Παππά και το μέλος κα Φ. Παππά

Η Διευθύντρια του Γυμνασίου Περαχώρας, κα Ελένη Αυλωνίτη με εκπαιδευτικούς

Η έκθεση «Ο κύκλος του χρόνου στην Περαχώρα του χθες» σηματοδοτεί την αρχή ενός νέου πολιτιστικού κύκλου, όπου το παρελθόν δεν είναι απλώς ανάμνηση, αλλά εργαλείο για κατανόηση και έμπνευση.

Όπως λένε και οι διοργανωτές:

«Για εμάς, η μνήμη δεν είναι μουσειακή σκόνη, αλλά το νήμα που ενώνει γενιές, πρακτικές και αξίες. Και αυτό το νήμα αξίζει να το κρατήσουμε ζωντανό.»