Εικόνες ρετρό..

  • Και ξεκίνησαν τα σχολεία.

    Και ήρθαν τα παιδιά.

    Και, φυσικά, οι τσάντες ήταν – όπως κάθε χρόνο – μεγαλύτερες από τα ίδια τα παιδιά. Λες και κουβαλάνε μέσα όχι βιβλία, αλλά το ΑΕΠ της χώρας.

  • Πόση γνώση πια να χωρέσει σε μια τεράστια τσάντα;

    Κι αν χωρέσει, πού να την ακουμπήσεις, όταν το σύστημα εξακολουθεί να μετράει την εξυπνάδα με αριθμό σελίδων παπαγαλίας;

  • Τα ερωτήματα εξακολουθούν να υφίστανται από τον καιρό που υπήρξα μαθήτρια.
  • Κι ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα αγκομαχά, κάποιοι δήμοι λίγο ανακουφίστηκαν, θαρρείς, με το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου», που έφτιαξε και κανένα σχολείο της προκοπής.
    Γιατί μέχρι τότε βλέπαμε αιρετούς να πανηγυρίζουν για σοβάδες, φρεσκαρίσματα και ρετουσάρισμα παλιών προβλημάτων.
  • Παλιακά Εικόνα των σύγχρονων δήμων.

 

  • Και μιας και μιλάμε για έργα:
    Ο δήμαρχος Σικυωνίων, κ. Σταματόπουλος, συνεχίζει τα βιντεάκια του στους αγροτικούς δρόμους.
    Όποιον αγροτικό δρόμο ασφαλτοστρώνει, ζητά και… το τραπέζι από τον πρόεδρο!
  • Μετά από το γουρούνι στη σούβλα αυτή τη φορά το μπαξίσι ήταν ένα τελάρο με τομάτες, πατάτες ή κανένα πεπόνι, δεν είμαι απολύτως σίγουρη..
    Σαν άλλος  Γρηγόρης Αρναούτογλου με  κάμερα στο χέρι, γυρίζει τις εξοχές του δήμου, σταματάει (δήθεν) διερχόμενους οδηγούς και τους ρωτά “πόσα χρόνια είχε να πέσει άσφαλτος στον δρόμο τους”.
  • Λες και δεν είναι από το 2010 δήμαρχος της περιοχής..
    Λες και κάποιος άλλος κυβερνούσε τον τόπο αυτόν. Και στο λέει και αφοπλιστικά σαν να λέει στον αμήχανο διερχόμενο πως επέτυχε κάτι πρωτοφανές.
  • Και να πανηγυρίζει π.χ. ο Τσιώτος και να σου υπενθυμίζει πως εδώ και 20 χρόνια είχε να ασφαλτοστρωθεί αγροτικός δρόμος, να το κάνει 6 χρόνια είναι δήμαρχος.
  • Να το κάνει ένας αυτοδιοικητικός που όταν εξελέγη τα παιδιά του δήμου που ήταν πρωτάκια στο δημοτικό τώρα είναι  φοιτητές, για να του πεις μπράβο, πόσο παρακμιακό μπορεί να είναι τούτο; 
    Μα ειλικρινά, με τέτοια φαντασία, το Netflix χάνει περιεχόμενο.
  •  Και την ίδια ώρα…η πραγματική ζωή στέκει σαν θηλιά στο λαιμό
  • Η έρευνα της MRB για το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών δείχνει μια εικόνα απογοήτευσης:
  • 66% των Ελλήνων δηλώνουν πως ο μισθός τους δεν φτάνει ούτε για τρεις εβδομάδες.
    Άλλοι τον τελειώνουν στη δεύτερη, κάποιοι τον βλέπουν να εξαφανίζεται στην πρώτη, και μερικοί… δεν απαντούν γιατί δεν θυμούνται τι θα πει “μισθός”.
  • Να τα λέμε αυτά και να τα ξαναλέμε όταν συζητάμε για ΦΠΑ, ακρίβεια, ψευδο-αναπτυξιακές εξαγγελίες και “βιώσιμη επιχειρηματικότητα”.
  •  Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά…
  • Από σήμερα, Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου, μπαίνει σε ισχύ ο νέος ΚΟΚ.
    Προσοχή στους παραβάτες, γιατί τα νέα πρόστιμα τσούζουν!Και δεν σβήνονται.
  • Μέχρι 4.000 ευρώ για επικίνδυνη οδήγηση και αφαίρεση διπλώματος μέχρι και 10 χρόνια!
  • Η Κόρινθος σκάβεται.
  • Ξανά και ξανά. Ακατάπαυστα.
    Μέχρι και οι τουρίστες περνούν και ρωτούν αν βρήκαμε πετρέλαιο.
  • Πεζοδρόμια, ΟΤΕ, ΔΕΗ, οπτικές ίνες, ΕΥΔΑΠ, εργολάβοι, ο Δήμος, εγώ, εσύ, ο γείτονας…
    Όλοι ένα φτυάρι στο χέρι.
    Λείπει μόνο η πινακίδα “Αγαπητέ δημότη, έχεις 100 μέτρα να φτάσεις στον προορισμό σου. Κάπου εκεί θα σκάψουμε.”
  • Και φυσικά, κανένα πρόγραμμα, κανένα πρωτόκολλο, καμία σειρά.
    Ο ένας ανοίγει, ο άλλος κλείνει, ο τρίτος ξανανοίγει.
  • Πόσο χώμα να φάμε δηλαδή;
    Πότε θα μάθουμε να δουλεύουμε με σχέδιο, όχι με την κλασική τακτική “όποιος προλάβει το πεζοδρόμιο”;
  • Από την άλλη όμως, ο ιδιώτης στην καθαριότητα… ξεκίνησε με πλυστικό και δεν μασάει!
  • Πλύσιμο κάδων
    Πλύσιμο πλατειών
  • Κάτι αρχίζει να αλλάζει και ελπίζουμε να συνεχίσει τη μπουγάδα…
  • Να μυρίσουμε χλωρίνη γιατί έχουμε κάτι πεζοδρόμια στο κέντρο, που έχουν γίνει ένα με τα σκουπίδια.
  • Σαν να λέμε: “βιοκλιματικός δρόμος με ενσωματωμένο περιβαλλοντικό απόθεμα” (λέγε με ξεραμένα φύλλα, καφέδες, γόπες κοκ)
  • Έρχεται Δημοτικό Συμβούλιο και κάποιοι έχουν ήδη φορέσει τα καλά τους — όχι τόσο για να τιμήσουν τον θεσμό, όσο για να «γράψουν» καλά στον φακό και (κυρίως) στα ψηφοδέλτια του μέλλοντος. Οι καριέρες χτίζονται σιγά-σιγά, με τούβλα υπευθυνότητας, λίγη σοβάτιση με δημόσιες σχέσεις και –φυσικά– τις απαραίτητες φιοριτούρες.
  • Άλλοι πάλι το ‘χουν πάρει αλλιώς: με γκολ, σουτάκια και «δημοτικά στατιστικά», προσπαθούν να φέρουν την ποδοσφαιροποίηση στο ΔΣ — ίσως γιατί έτσι νιώθουν ότι παίζουν σε γήπεδο που το ξέρουν. Λίγη ένταση, λίγο πάθος, λίγη κερκίδα  και όλα καλά. Άσχετα αν ορισμένοι δεν ξέρουν αν είναι δεκάρι, κόφτης ή… απλός αναπληρωματικός στον πάγκο της πραγματικής πολιτικής.
  • Και βέβαια, υπάρχει και η άλλη κατηγορία: αυτοί που μετά από χρόνια σε θέσεις, συμβούλια και επιτροπές, ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς καριέρα έκαναν. Ίσως γιατί ποτέ δεν την έκαναν πραγματικά.
  • Η ζωή —όπως και η τοπική αυτοδιοίκηση— έχει απ’ όλα: υπεύθυνους, θεατράνθρωπους, influencers του διαδρόμου, αλλά και πολιτικούς της μιας σεζόν.
  • Και το Δημοτικό Συμβούλιο, ε;
  • Έρχεται. Με ατζέντα, με παρασκήνιο, με λαικ και stories και –πιθανότατα– με τις ίδιες ατάκες που παρακολουθούσαμε στην ίδια αίθουσα πριν κάποιες δεκαετίες.
  • Ρετρό καταστάσεις
  • Παλιακές.

 

 

 

Related Posts