Αυτόν τον καιρό πλένονται οι πλατείες του κέντρου και οι πεζόδρομοι. Πόσο καιρό είχαν να πλυθούν οι πλατείες και τα πεζοδρόμια της Κορίνθου; Ούτε που θυμάμαι. Όπως ούτε και κανείς άλλος, μάλλον. Η αλήθεια είναι πως η εικόνα της πόλης, ειδικά στο κέντρο, είχε γίνει ανυπόφορη: πεζοδρόμια βρώμικα, κάδοι με μυρωδιές ακατονόμαστες Και κάπως έτσι φτάσαμε στο εξής οξύμωρο: για να πάρουμε μια ανάσα καθαριότητας έπρεπε να μπει ιδιώτης.

Δεν είμαι υπέρ της ιδιωτικοποίησης. Ούτε πιστεύω ότι οι δημόσιες υπηρεσίες πρέπει να ξεπουλιούνται στο όνομα της «αποτελεσματικότητας». Αλλά –ας είμαστε ειλικρινείς– το σύστημα είχε παραδώσει πνεύμα εδώ και χρόνια πολλά. Για να σου δώσω να καταλάβεις, το 2019 σε συνέντευξη “μάλωνα” με τον Αλέκο Πνευματικό για την καθαριότητα. Το 2021 η καθαριότητα ήταν πάλι ζητούμενο επί Νανόπουλου.  Οι εκάστοτε κυβερνήσεις άφησαν την καθαριότητα των δήμων να φτάσει στο ναδίρ.

Οι Δήμοι στενάζουν από την υποστελέχωση, οι διαδικασίες είναι χρονοβόρες και η μόνιμη απάντηση σε κάθε παράπονο ήταν: «δεν έχουμε προσωπικό».

Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τις φιλότιμες προσπάθειες του προσωπικού και των εκάστοτε αντιδημάρχων καθαριότητας;

Και να τωρα που  ανέλαβε ιδιώτης, τι βλέπουμε; Πλατείες να πλένονται. Κάδοι να καθαρίζονται. Πεζοδρόμια να μπανιάρονται. Ο ιδιώτης,σύμφωνα με δελτίο της δημοτικής αρχής,  η εταιρεία ENACT δηλαδή, ήρθε με εξοπλισμό, προσωπικό, πρόγραμμα και… σαπούνι. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, το πλύσιμο του κέντρου δεν ήταν “φωτογραφία της στιγμής” αλλά συνεχής δράση.

Το θετικό είναι προφανές: η πόλη μοιάζει να αναπνέει. Και είναι σημαντικό για όλους μας – δημότες, επαγγελματίες, επισκέπτες. Ο καθαρός δημόσιος χώρος δημιουργεί αίσθημα σεβασμού, ασφάλειας και πολιτισμού.

Αλλά ας μην ξεχνάμε και το άλλο κομμάτι. Ο ιδιώτης δεν είναι λύση από μόνος του. Είναι προσωρινή απάντηση σε ένα πρόβλημα που χτίστηκε δεκαετίες: παραμέληση, έλλειψη στρατηγικής, μηδενικός σεβασμός από μερίδα πολιτών. Γιατί και εμείς, οι κάτοικοι, έχουμε ευθύνη. Δεν είναι όλοι πρόθυμοι να διατηρήσουν καθαρό αυτό που καθαρίστηκε. Κι αν δεν υπάρχει έλεγχος και συνέπεια, ο φαύλος κύκλος θα συνεχιστεί.

Ούτε ο ιδιώτης είναι πανάκεια, ούτε το Δημόσιο εχθρός. Αν θέλουμε να ζούμε σε μια καθαρή, ευρωπαϊκού επιπέδου πόλη, πρέπει να βάλουμε όλοι πλάτη: ο Δήμος, με σοβαρό σχεδιασμό και επένδυση στους εργαζομένους του· ο ιδιώτης, με επαγγελματισμό· κι εμείς, οι πολίτες, με σεβασμό.

Για την ώρα, παρατηρούμε την αλλαγή. Και περιμένουμε να μπανιαριστούν πεζοδρόμια οδών και προαστίων ώστε   να δούμε αν αυτή η καθαριότητα θα μας μείνει συνήθεια ή θα είναι απλώς… αφρόλουτρο της στιγμής.

Τζ. Σουκ.