Με αφορμή τη μεγάλη φωτιά που έπληξε πρόσφατα τα ορεινά του Δήμου Σικυωνίων, ο Σπύρος Κουρούμαλης επανέρχεται με μια ανάρτηση-υπενθύμιση, που αν και φορτισμένη, έχει ουσία, κρατώντας  χαμηλούς τόνους: «Ήρεμα ρωτάω… μήπως οι κ.κ. αντιδήμαρχοι έχουν κάτι να μας πουν;»

Τι του θύμισε λοιπόν το Facebook;

Μια παλιότερη πρωτοβουλία – σχεδόν ξεχασμένη από τους περισσότερους – που είχε ξεκινήσει με διάθεση να οργανωθεί μια ομάδα πυρασφάλειας, με συμμετοχή εθελοντών και ενεργών πολιτών από τα χωριά του δήμου. Όλα ήταν έτοιμα: επικοινωνία, συμμετοχές, αίθουσα στο Κρυονέρι. Μέχρι που, όπως λέει ο ίδιος, ένα τηλεφώνημα από “αρμόδιο πρόσωπο” την Κυριακή το πρωί μπλόκαρε τη διαδικασία και η προσπάθεια έμεινε στη μέση. Χωρίς λόγο. Ή μάλλον… για λόγους που δεν ειπώθηκαν ποτέ.

«Οποιοσδήποτε θέλει περισσότερα στοιχεία για οποιαδήποτε χρήση, στη διάθεσή του…», γράφει με νόημα.

Και να ‘σου τώρα, σχεδόν δύο χρόνια μετά, να συζητάμε ακριβώς τα ίδια: ανάγκη για σχέδιο δράσης, για άμεση αντίδραση, για εξοπλισμό, για ενεργοποίηση των ομάδων πυρασφάλειας. Σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Ο Κουρούμαλης δεν καταγγέλλει — υπενθυμίζει. Δεν επιτίθεται — ρωτά. Αλλά πίσω από την “ήρεμη” του απορία, υπάρχει μια σαφής απογοήτευση: ότι η πολιτική βούληση, τότε, δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.

Και τώρα κανείς δεν μπορεί να απαντήσει εάν τότε υπήρχε σχέδιο θα μπορούσε η καταστροφή να είχε αποφευχθεί, να είχε περιοριστεί;

Η ανάρτηση