Όταν η “ομολογία” του Γ. Μυττά για τα αρδευτικά θόλωσε το success story του Σπ. Σταματόπουλου
«Τα αρδευτικά είναι βαρέλι δίχως πάτο», είπε ο αντιδήμαρχος Γιάννης Μυττάς, προσθέτοντας πως «ό,τι κανονισμό και να ψηφίσουμε, εφόσον δεν υπάρχει μηχανισμός να τον εφαρμόσει, είναι τζάμπα λόγια».
Η δήλωση ήχησε σαν καμπανάκι, αναγκάζοντας τον δήμαρχο Σπύρο Σταματόπουλο να παρέμβει άμεσα, υποβαθμίζοντας την κατάσταση και περιορίζοντάς την γεωγραφικά, πως αυτό συμβαίνει στο 10% του δήμου.
Ήταν μια στιγμή δημόσιας ομολογίας. Και ίσως η πιο ξεκάθαρη παραδοχή ότι πίσω από τα “ωραία λόγια” και τις TikTok εμφανίσεις, η καθημερινότητα συνεχίζει να βολοδέρνει σε ανεξέλεγκτα ποτίσματα και σε έλλειψη ελέγχου. Γιατί, τελικά, χωρίς ειλικρίνεια και εφαρμογή, καμία “αναπροσαρμογή” δεν μπορεί να λύσει ένα πρόβλημα που έχει ριζώσει βαθιά.
Η παραδοχή αυτή –σε πλήρη αντίθεση με το επίσημο αφήγημα της δημοτικής αρχής– ανάγκασε τον δήμαρχο Σπύρο Σταματόπουλο να σπεύσει με «διορθωτικές» παρεμβάσεις, κάνοντας λόγο για μεμονωμένα φαινόμενα σε ένα μικρό τμήμα του δήμου. Μόνο που ο αντιδήμαρχος δεν σταμάτησε εκεί: «Το ότι δεν έχουμε μεγάλα προβλήματα, δεν σημαίνει πως δεν έχουμε προβλήματα δήμαρχε», αντέτεινε.
Αυτό το επεισόδιο από την πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Σικυωνίων φέρνει στην επιφάνεια, με τρόπο ιδιαίτερα αποκαλυπτικό, μια από τις πιο χρόνιες και δομικές παθογένειες της αυτοδιοίκησης: το χάσμα ανάμεσα στην πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες και την εικόνα που προσπαθούν να παρουσιάσουν οι αιρετοί.
Ο αντιδήμαρχος Γιάννης Μυττάς, σε στιγμή δημόσιας ειλικρίνειας, περιέγραψε την κατάσταση με τα αρδευτικά ως «βαρέλι δίχως πάτο».
Με αυτή τη φράση που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας, αποδόθηκε με ακρίβεια η διαχρονική αδυναμία της δημοτικής αρχής να βάλει μια τάξη σε ένα πρόβλημα που επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα και το εισόδημα των αγροτών.
Παρά την προειδοποιητική προσθήκη «δεν αναφέρομαι λόγω αρμοδιότητας αλλά λόγω πείρας», ο Μυττάς ομολόγησε συγκεκριμένα σημεία που δημιουργούν μια κατάσταση χαώδη: ανεξέλεγκτη κατανάλωση, ατιμωρησία, απουσία ελεγκτικών μηχανισμών, κανονισμοί που μένουν στα χαρτιά. Με λίγα λόγια, περιέγραψε μια διοικητική αποτυχία που χρονίζει.
Η παρέμβαση του δημάρχου Σπύρου Σταματόπουλου δεν άργησε να έρθει — και ήταν απολύτως ενδεικτική της διάθεσης να ελεγχθεί το αφήγημα. «Να κάνω μια διόρθωση», είπε, υποβαθμίζοντας το πρόβλημα και περιορίζοντάς το γεωγραφικά σε ένα «κάτω του 10%» τμήμα του δήμου.
Ήταν μια προσπάθεια να μετριαστεί το πλήγμα στη συνοχή του επίσημου λόγου του δημάρχου, αυτού που ενισχύεται τελευταία με μέσα όπως το TikTok και με μια επικοινωνιακή τακτική που προκρίνει το «όλα πάνε καλά».
Το εντυπωσιακό ήταν πως ο αντιδήμαρχος δεν υποχώρησε «Το ότι δεν έχουμε μεγάλα προβλήματα, δεν σημαίνει πως δεν έχουμε προβλήματα», είπε, ξεγυμνώνοντας τη σκοπιμότητα της παρέμβασης του δημάρχου.
Επανάφερε στο προσκήνιο την ουσία: την έλλειψη εφαρμογής, την απουσία ελέγχου, τα προβλήματα που υπάρχουν «και στα υπόλοιπα χωριά». Ένα ρεαλιστικό σήμα κινδύνου που ήρθε να χαλάσει —έστω και για λίγο— την επιμελώς σκηνοθετημένη εικόνα.
Η δημόσια «παραφωνία» του Μυττά δεν ήταν απλώς μια έκρηξη αυθορμητισμού. Οπωσδήποτε πρόκειται για μια πολιτική διαφωνία με ή όχι προεκτάσεις θα το δούμε.
Ήταν η ομολογία μιας κατάστασης μέσα από ένα σύστημα που, όπως φαίνεται, έχει μάθει να λειτουργεί με βάση τη σιωπή, την εσωτερική πειθαρχία και την εξωτερική εικόνα.
Όταν «ξέφυγε» αυτή η ομολογία, επιβεβαιώθηκε αυτό που πολλοί ψιθυρίζουν: ότι η δημοτική αρχή επιδιώκει όχι τη λύση των προβλημάτων, αλλά τον έλεγχο της δημόσιας εικόνας της μέσω του one man show.
Τζ. Σουκ.