Γιατί ο τετράποδος σύντροφος δεν πρέπει να εκτίθεται στις έγνοιες της δουλειάς που «κουβαλάμε» στο σπίτι

Ένα από τα πιο αφανή, αλλά σταθερά θύματα της σύγχρονης εργασιακής ζωής είναι αυτό που ροχαλίζει στα πόδια σου την ώρα που διαβάζεις αυτό το κείμενο: ο σκύλος σου. Ναι, αυτός ο φαινομενικά ατάραχος τύπος που παριστάνει πως η μόνη του έννοια είναι, αν το κόκαλό του θέλει αντικατάσταση. Και όμως, η επιστήμη λέει, ότι αγχώνεται. Για σένα. Επειδή εσύ έχεις αφεντικό που γράφει email με cc όλο το τμήμα και πέντε θαυμαστικά στις 23.47 του Σαββάτου…

Μια πρόσφατη έρευνα από τον χώρο της οργανωσιακής ψυχολογίας μάς άφησε όλους λίγο άβολα καθισμένους απέναντι από τα κατοικίδιά μας. Οι επιστήμονες μελέτησαν 85 εργαζομένους και τους σκύλους τους, καταγράφοντας τα επίπεδα εργασιακού στρες, την τάση για work-related rumination (αυτό που εμείς αποκαλούμε «σκέφτομαι τη δουλειά μέχρι και στην τουαλέτα») και την αντίστοιχη συμπεριφορά των σκύλων τους στο σπίτι. Τα αποτελέσματα ήταν ξεκάθαρα – και όχι ιδιαίτερα τιμητικά για το ανθρώπινο είδος: όσο πιο πολύ ο ιδιοκτήτης έβραζε μέσα του για τη δουλειά, τόσο πιο στρεσαρισμένος ήταν ο σκύλος. Υπεύθυνη γι’ αυτό, η συναισθηματική νοημοσύνη του – και μια μύτη που ανιχνεύει από την κορτιζόλη σου, μέχρι το σουβλάκι που έφαγες κρυφά πριν μπεις στο σπίτι.

Το φαινόμενο αυτό, που ονομάζεται «cross-over», είναι ήδη τεκμηριωμένο στις ανθρώπινες σχέσεις: όταν εσύ είσαι κατεστραμμένος ψυχικά, κάποιος στο σπίτι (σύντροφος, παιδί ή ανυποψίαστος συγγενής) θα το φορτωθεί. Το καινούργιο εδώ είναι, πως το crossover επεκτείνεται και στα κατοικίδια. Δεν είναι δα και τόσο περίεργο: άλλες έρευνες έχουν δείξει, ότι οι σκύλοι όχι μόνο «διαβάζουν» τα ανθρώπινα συναισθήματα μέσω εκφράσεων προσώπου και φωνής, αλλά και τα απορροφούν – κυριολεκτικά. Σε μια μελέτη του 2019 βρέθηκε, ότι τα επίπεδα κορτιζόλης (η ορμόνη του στρες) στους σκύλους ταυτίζονταν με αυτά των ιδιοκτητών τους σε μακροπρόθεσμο επίπεδο. Και αυτοί δεν είχαν καν αφεντικό με τοξικό leadership. Ήταν απλώς άνθρωποι με βαριά πνευματική εργασία και λίγη ξεκούραση.

Αν, λοιπόν, νόμιζες μέχρι τώρα ότι τα επαγγελματικά σου δράματα τα ζεις μόνος σου, αναθεώρησε! Ο σκύλος σου τα ζει μαζί σου. Δεν μπορεί να σου φτιάξει καφέ, ούτε να σου προτείνει να πας γυμναστήριο όπως οι «life coaches» στο insta, αλλά σε κοιτάζει. Σε παρακολουθεί. Και αν συνεχίσεις να μουρμουρίζεις για το excel της Παρασκευής, αντί να του πετάξεις την μπάλα, θα γίνεται σταδιακά λιγότερο σκύλος και περισσότερο σύμβουλος ανθρώπινου δυναμικού: αγχωμένος, υπερευαίσθητος και χωρίς καμία όρεξη για παιχνίδι.

Ηθικό δίδαγμα; Το «work-life balance» δεν είναι μόνο για σένα. Είναι και για τον σκύλο σου. Γιατί, αγαπητέ εργαζόμενε, δεν είναι μόνο ο σκύλος ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Κάποιες φορές, ο άνθρωπος είναι και ο χειρότερος εχθρός του σκύλου.

Οπότε:

Κάνε κάτι μαζί του, που να μην επιτρέπει multitasking. Η βόλτα χωρίς κινητό είναι πάντα μια καλή αρχή.

Μην τον αγνοείς, επειδή είσαι «κουρασμένος». Έτρεξε να σε υποδεχτεί λες και γύρισες από τον πόλεμο. Τουλάχιστον χάρισέ του ένα ανθρώπινο χάδι. Σου κάνει emotional support δωρεάν.

Θυμήσου: Αυτός δεν φταίει που είσαι άνθρωπος. Αντίθετα, σε αγαπάει παρά το γεγονός ότι είσαι…