Η αλήθεια πίσω από τις λέξεις
Ευγενία Κ.Σαρρή, Ανάλυση λόγου

Μπορεί οι κομματικές ομαδοποιήσεις να συνεδριάζουν αδιάκοπα κι άσκοπα, ορισμένοι πολιτικοί να συγγράφουν αυτο-βιο-γραφικά βιβλία κι άλλοι να περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους, μερικοί να προσπαθούν να ισορροπήσουν σε τεντωμένο σκοινί χωρίς δίχτυ ασφαλείας κάτω στο έδαφος και κάποιοι αμετ-ανόητοι μετα-μετα-νεωτεριστές να θέλουν να μας πείσουν ότι η πραγματικότητα δεν υπάρχει, όμως ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ταλανιζόμαστε, καιρό τώρα, από τα μεγάλα ΑΝ της ζωής μας.

1.ΑΝ η Ιστορία δεν έχει σκοπό και νόημα κι ΑΝ η Μοίρα “έχει παράξενα κουσούρια” [Τεύκρος Μιχαηλίδης, Ο μέτοικος και η συμμετρία], τότε είμαστε όμηροι του τυχαίου και του αναπάντεχου

2.ΑΝ η Δημοκρατία θυμίζει την “αρχα’ι’κή μητέρα”, την ικανή τόσο για το Καλό, όσο και για το Κακό, τότε οφείλουμε να παρέμβουμε, ως ενεργοί πολίτες, για να τη βελτιώσουμε [ή και να τη δια-σώσουμε από τους εχθρούς της]

3.ΑΝ η βασική αποστολή της Πολιτικής είναι να περιορίσει τη Βία, τότε όλες οι θεωρίες “περί καλής βίας” πρέπει να χαρακτηρίζονται ως μη-πολιτικές [συχνά και ως “εγκληματικές”]

4.ΑΝ το περιεχόμενο των όρων δια-στρεβλώνεται, λόγω ιδεοληψιών ή σκοπιμοτήτων, κι ο καθείς ερμηνεύει διαφορετικά την έννοια της ΠΑΤΡΙΔΑΣ, της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ή της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, τότε βρισκόμαστε πολύ κοντά στη διάσπαση του κοινωνικού ιστού [κι όχι μόνον]

5.ΑΝ το ιστορικό momentum δεν περιλαμβάνει και συνειδητοποίηση της ισχύος των γεγονότων, τότε θα υποκύπτουμε συνεχώς σε εθνικά λάθη

6.ΑΝ καμμία πρόβλεψη δεν είναι οριστική κι αμετάκλητη ως προς τα μελλούμενα, τότε η ευθύνη μας για σταθερούς θεσμούς προστασίας είναι μεγάλη

7.ΑΝ τα κόμματα έχουν χάσει τους κωδικούς ερμηνείας και τους κώδικες επικοινωνίας, τότε ο λαός οφείλει να δημιουργήσει τον δικό του “κώδικα μέσα στους κώδικες” για να συνεννοούνται οι πολίτες αδιαμεσολάβητα

8.ΑΝ η πολιτική σημειολογία επιτρέπει τη χρήση fake news, τότε τα ανεξάρτητα κοινωνικά δίκτυα πρέπει να αντικαταστήσουν τις επίσημες ανακοινώσεις

9.ΑΝ οι [πρώην και νυν] παράνομοι “νομιμοποιούνται” αποκτώντας δημόσια αξιώματα, τότε οι έντιμοι έχουν το χρέος να μιλήσουν κι όχι να σιωπούν από φόβο

10.ΑΝ η αυτοκριτική των πολιτικών αρχηγών περιορίζεται σε “εξομολόγηση” κρασιού σε φίλο δημοσιογράφο, τότε η πλήρης απαξίωσή τους είναι αναγκαία

11.ΑΝ οι διανοούμενοι διαλέγονται μόνο με τους πεθαμένους [οι οποίοι ουδέποτε απολογήθηκαν], τότε οι ζωντανοί πρέπει να μην τους εμπιστεύονται

12.ΑΝ η παθητική επιθετικότητα ορισμένων υποκρύπτει “κατακτητική λογική”, τότε η επιφυλακτικότητα στα Μεγάλα λόγια καθίσταται υποχρεωτική

13.ΑΝ τα αθέατα εγκλήματα μιάς κοινωνίας είναι περισσότερα από τα “θεατά”, τότε η ανασφάλεια γενικεύεται

14.ΑΝ ορισμένοι γοητεύονται και παρασύρονται από το λα’ι’κιστικό λόγο,τότε η πολιτική μας παιδεία βρίσκεται σε κρίση

15.ΑΝ ο λεγόμενος πολιτικός πολιτισμός είναι ζητούμενο κι όχι κεκτημένο,τότε ταχύτατα θα πέσουμε στη “μαύρη τρύπα” της ανομίας

16.ΑΝ η ευμάρεια δεν αποτελεί προσδόκιμο κοινής περιπέτειας,αλλά προνόμιο των ολίγων, τότε η έκ-ρηξη δεν θ’αργήσει

17.ΑΝ δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στο συνάνθρωπο,όπου Γης, τότε ο πλανήτης θα γίνει ένα απέραντο πεδίο βολής

18.ΑΝ ο καθείς θέλει να σώσει απλώς τον εαυτό του, τότε ουδείς θα γλυτώσει από τους κινδύνους

19.ΑΝ οι λέξεις “αιδώς, ενοχή, τιμή” δεν έχουν καμμία αξία,τότε θα φαγωθούμε μεταξύ μας

20.ΑΝ δεν μάθουμε να λέμε “συγνώμη”, να μετανοούμε για τα ανομήματά μας και να μην τα ξανακάνουμε, τότε δεν μας αξίζει ούτε η Ειρήνη, ούτε η Δημοκρατία

Τα παραπάνω, ενδεικτικά κι όχι αποκλειστικά ΑΝ, δεν στοχεύουν στο να στιγματίσουν ανθρώπους της [κάθε] εξουσίας, αλλά να αφυπνίσουν τις συνειδήσεις ΟΛΩΝ

Είθε…

* Ο Γιάννης Πανούσης είναι Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη