Καύσωνας, κουτοπονηριές και… σταφιδιασμένες αποφάσεις

  • Και μετά την πολική εισβολή του Σαββατοκύριακου… έρχεται ο θερμικός θόλος να μας ψήσει – κυριολεκτικά και μεταφορικά.

  • Από τους 20°C του προηγούμενου Σαββάτου, στους 39°C η επόμενη Κυριακή. Έτσι απλά. Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς δισταγμό. Μόνο ο ήλιος, ο ιδρώτας και τα νεύρα σου να κάνουν πάρτι στο σβέρκο.

  • Ε, πώς να κρατήσεις ψυχραιμία, μου λες;
  • Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη προειδοποιεί για τις επερχόμενες πυρκαγιές εμείς κάνουμε τον σταυρό μας, γιατί άλλη άμυνα δεν διαθέτουμε.
  • Ειδικά όταν ο παππούς ανάβει φωτιά για να κάψει τα «πεσμένα» και η γιαγιά αποφασίζει να κάνει μπάρμπεκιου με μελιτζάνα.
  • Βάλε και της ΔΕΗ τα καλώδια στα δάση και το τσιγάρο του περαστικού..αυτά είναι ασορτί  με την κλιματική αλλαγή. 
  • Κι ενώ καίγεται το πελεκούδι κυριολεκτικά, σε άλλο επίπεδο, ψήνονται και οι σχέσεις στον αθλητισμό.
  • Ο Βρούτσης στέλνει τελεσίγραφο – «είτε έρχεστε μαζί, είτε δεν έχει πρωτάθλημα». Δηλαδή, ή θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι οι Γιαννακόπουλοι και οι Αγγελόπουλοι ή… σπίτι σας κύριοι. Τελειώνει εδώ το πρωτάθλημα.
  • Τώρα αυτό μοιάζει σαν να ζητάς από πρώην που χώρισαν με αίμα, δάκρυα και μηνύσεις να πάνε μαζί για καφέ να μιλήσουν «ώριμα». Καλή επιτυχία.
  • Από την άλλη, το Λουτράκι παλεύει με το πιο μεγάλο στοίχημα: τους Παγκόσμιους Εργασιακούς Αγώνες. Χαρά, περηφάνια, γιορτή. Μπράβο και χειροκρότημα. Αλλά, μια παράκληση: ας βοηθήσουν και οι γειτονικοί δήμοι, γιατί το θέμα είναι κορινθιακό, όχι λουτρακιώτικο μόνο.
  • Όπως και το λάδι μας που ταξίδεψε στην Καλαμάτα, με τον Δήμο Κορινθίων παρόντα και οργανωμένο.Υπήρχαν και εκείνοι βέβαια που δεν παραβρέθηκαν, ενώ θα έπρεπε, και φέρνουν βαρέως την “καλή εικόνα”. Δεν πειράζει. Αλλη φορά να συμμετέχετε. Χωρίς δουλειά τίποτα δεν έρχεται. Ούτε και οι ψήφοι. Ξανά.
  • Μιλώντας για τοπικά θέματα, μαθαίνουμε  καταγγελίες για φόλες στα Καλάμια. Καμπανάκι κτυπώ στους υπευθύνους. Τι γίνεται εκεί;
  • Καιρός να εφαρμοστεί η Κανονιστική όχι «όπου μας βολεύει», αλλά παντού. Να γίνουμε ανθρώπινη πόλη ευρωπαική και επισκέψιμη. Όχι όμως με ειδικές εξυπηρετήσεις. Με δικαιοσύνη.Να γίνουμε μια σύγχρονη ευρωπαική νοικοκυρεμένη πόλη, που πρώτα από όλα ο πεζός θα μπορεί να προχωρήσει, η μητέρα να περάσει το καρότσι της, το πυροσβεστικό να πάει εκεί που το καλούν, και το ασθενοφόρο να σώσει μια ανθρωπινη ζωή. Τα υπόλοιπα είναι ..κατόπιν!
  • Αλλά η κορωνίδα του παραλόγου: η σταφίδα εκτός Μέτρου 23. Ναι, καλά διαβάσατε. Η κορινθιακή σταφίδα, το ιστορικό μαύρο διαμάντι της Πελοποννήσου, κόπηκε από την ενίσχυση. Μαζί και η ελιά. Όχι γιατί δεν έχουν πληγεί – το αντίθετο. Από καύσωνα, ξηρασία, παγετό – τα είδαν όλα. Αλλά δεν ήταν φαίνεται αρκετά… trendy για το Υπουργείο. Οι παραγωγοί φώναξαν, τα Επιμελητήρια (Αχαΐας, Κορινθίας, Μεσσηνίας) έστειλαν επιστολή στον Τσιάρα, αλλά ποιος ακούει;
  • Μιλάμε για καλλιέργειες που ζουν ολόκληρους νομούς. Και τώρα τους λένε, εμμέσως, «βγάλτε τα πέρα μόνοι σας». Ε, να μη σταφιδιάσεις μετά;
  • Αχ, αυτό δεν είναι πότισμα στην Παναγή Τσαλδάρη– είναι περιπατητική δοκιμασία επιβίωσης! Αντί να δροσίζει τα δέντρα, στοχεύει τους περαστικούς σαν να ‘χει προηγούμενα μαζί τους. Δηλαδή, συγγνώμη, ποιον εξυπηρετεί; Τα πλατάνια ή τον σαδιστή εσωτερικό προγραμματισμό του ψεκαστικού;
  • Κάποιες στιγμές η  πλατεία Παναγή Τσαλδάρη μετατρέπεται σε reality επιβίωσης τύπου “survivor sprinkler edition“. Άνθρωποι πηδάνε πίδακες, σκουπίζουν γυαλιά, τινάζουν ρούχα, και το πότισμα… εκεί, σταθερό, σταθερά εκτός στόχου.
  • Σαν να έχει δική του ατζέντα. Τηλεκατευθυνόμενο; Πιθανόν. Με χιούμορ; Σίγουρα. Με κακία; Ενδεχομένως.
  • Θέλει να μας στείλει μήνυμα το σύστημα άρδευσης;
  • Ότι διψάμε για λίγη δροσιά και πολιτισμό; Ή ότι “αφού δεν καταλαβαίνετε να μην περνάτε απ’ το γκαζόν, τώρα θα ποτίζεστε”;
  • Ένα είναι το βέβαιο: ή κάποιος να το ρυθμίσει σωστά, ή να το δηλώσουμε στο ΕΣΠΑ ως εικαστική εγκατάσταση. Τουλάχιστον να πάρουμε και καμιά επιδότηση για τη βρεγμένη εμπειρία πόλης.
  • Δήμος Κορινθίων, ακούει κανείς; Γιατί το πότισμα στην Τσαλδάρη έγινε σουρεαλιστικό σχόλιο για τη σχέση πολίτη-τεχνολογίας.
  • Μας ποτίζει σήμερα. Μας ταΐζει αύριο. Μεθαύριο, θα μας μιλάει κιόλας;
  • Και μέσα σε όλα, ξεκινά και ο προσωπικός αριθμός – κάτι ανάμεσα σε ψηφιακό ΑΜΚΑ και μικροτσίπ ελπίδας για εξυπηρέτηση.
  • Καλοκαίρι μπήκε, πλατύ χαμόγελο, λίγο νερό, πολλή υπομονή. Ό,τι δεν μας σκοτώνει… μας ιδρώνει.

Related Posts