Είναι κοινός τόπος, πως η πολιτική κυριαρχία της Ν.Δ. σε μεγάλο βαθμό οφείλεται, στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται η αντιπολίτευση. Και αν όλη η αντιπολίτευση έχει ευθύνη, είναι απολύτως βέβαιο, πως τη μεγαλύτερη ευθύνη τη φέρει η αξιωματική αντιπολίτευση.
Μέχρι τώρα η αδυναμία της αντιπολίτευσης (και ακόμη περισσότερο η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ) να «στριμώξει» την κυβέρνηση και να καρπωθεί οφέλη από τη φθορά της, δικαιολογούνταν με τις ανατροπές που έφερε η πανδημία στην πολιτική καθημερινότητα και στη δράση των κομμάτων. Αυτό είναι εν μέρει αληθές.

Το βαθύτερο πρόβλημα για την αξιωματική αντιπολίτευση ήταν και παραμένει η αδυναμία της, να διαμορφώσει εκείνο το πολιτικό προγραμματικό πλαίσιο, με τις αναγκαίες συμμαχίες, που θα την οδηγήσει και πάλι στην κυβερνητική εξουσία.

Σε γενικές γραμμές στον ΣΥΡΙΖΑ, αμέσως μετά τις εκλογές του 2019, συγκρούονται δύο αντιλήψεις, με πολλές παραλλαγές η κάθε μία στο εσωτερικό της. Από τη μία πλευρά εκείνοι, που αναζητούν τη λύση του προβλήματος στη διεύρυνση και την ανανέωση της παράταξης, στην επαναθεμελίωσή της ως κόμματος κυβερνητικής εξουσίας και ηγέτιδας δύναμης της Αριστεράς με μεταμνημονιακούς όρους και με τα δεδομένα που δημιούργησε η κρίση στην Ελλάδα και διεθνώς.

Από την άλλη βρίσκονται εκείνοι, που θεωρούν την κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ ως έναν αναγκαστικό συμβιβασμό, από τον οποίο πρέπει να απεμπλακούν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και με κάθε δυνατό τρόπο, γυρνώντας ίσως στις αφετηριακές αρχές της παράταξης.

Η παγκόσμια και η ελληνική οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας σήμαναν ταυτόχρονα και την κρίση της Αριστεράς. Εκείνη η Αριστερά στο σύνολό της στάθηκε ανίκανη, να προβλέψει την κρίση και να την αντιμετωπίσει ως ευκαιρία για μεγάλες κοινωνικές αλλαγές. Δεν τη βοηθούσε βεβαίως ο συσχετισμός δυνάμεων, αλλά ούτε και εκείνη βοήθησε τον εαυτό της.

Εκείνη η Αριστερά συντρίφτηκε πάνω στην κρίση και δεν μπορεί να υπάρξει ξανά ως αντίγραφο του παρελθόντος, χωρίς να προκαλέσει χλευασμό. Τι θα την αντικαταστήσει, είναι το ζητούμενο για όλες τις συνιστώσες της και για τον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη περισσότερο, εφόσον θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ως ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά.

Οσο πιο γρήγορα δοθούν απαντήσεις τόσο το καλύτερο για τη χώρα και τον λαό της. Η ευθύνη όλων και πρωτίστως του ΣΥΡΙΖΑ είναι τεράστια, για να απαλλαγούμε από την παλινόρθωση της Δεξιάς.

efsyn.gr