Ένα μυρμήγκι που παγιδεύτηκε σε κεχριμπάρι πριν από 16 εκατομμύρια χρόνια, αποτελεί σήμερα πολύτιμο υλικό για την επιστήμη.

Το σπάνιο μυρμήγκι βοηθά τους επιστήμονες, να αποκαλύψουν νέα μυστικά για ένα από τα πιο άπιαστα είδη της φύσης. Το πρόσφατα ανακαλυφθέν είδος είναι γνωστό ως «μυρμήγκι χώματος» (dirt ant) [όνομα που προέρχεται από την ικανότητά του να καλύπτεται με χώμα για να καμουφλάρεται] βρέθηκε εγκλωβισμένο σε κεχριμπάρι από τη Δομινικανή Δημοκρατία, στην Καραϊβική, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the Royal Society B.

«Το να βρεις ένα τέτοιο μυρμήγκι σήμερα είναι συναρπαστικό, δεδομένου του πόσο καλά μένουν κρυμμένα, αλλά το βρήκαμε αιχμαλωτισμένο σε κεχριμπάρι και είναι σαν να βρίσκεις ένα διαμάντι», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Gianpiero Fiorentino, υποψήφιος διδάκτορας στο Barden Lab του Ινστιτούτου Τεχνολογίας του Νιου Τζέρσεϊ (NJIT), σε σχετική ανακοίνωση.

Τα μυρμήγκια αυτού του τύπου, γνωστά επιστημονικά ως Basiceros, πιστεύεται ότι υπήρχαν μόνο σε τροπικά δάση από την Κόστα Ρίκα έως τη Νότια Βραζιλία.

Το απολιθωμένο δείγμα, που έλαβε την ονομασία Basiceros enana, είναι αισθητά μικρότερο από τους σύγχρονους συγγενείς του, με μήκος μόλις 5,13 χιλιοστά — περίπου το μισό μέγεθος από τα σημερινά μυρμήγκια, όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση των επιστημόνων.

«Σχεδόν διπλασιάστηκαν σε μέγεθος σε διάστημα 20 εκατομμυρίων ετών», δήλωσε ο Φιορεντίνο. «Προηγούμενες θεωρίες υποστήριζαν, ότι αυτά τα μυρμήγκια ήταν αρχικά μεγάλα και μικραίνουν με την πάροδο του χρόνου, οπότε αυτό αλλάζει εντελώς την κατανόησή μας».

Τα μυρμήγκια και η τέχνη του καμουφλάζ

Τα μυρμήγκια χώματος έχουν εξαιρετική ικανότητα καμουφλάζ, καθώς μπορούν να καλυφθούν με σωματίδια χώματος, χρησιμοποιώντας εξειδικευμένες τρίχες στο σώμα τους για να ενσωματωθούν πλήρως στο περιβάλλον. Το απολίθωμα δείχνει, ότι αυτή η τεχνική μεταμφίεσης υπήρχε ήδη πριν από τουλάχιστον 16 εκατομμύρια χρόνια.

Καλλιτεχνική αποτύπωση του Basiceros enana, του μυρμηγκιού που διατηρήθηκε σε κεχριμπάρι επί 16 εκατομμύρια χρόνια από δεδομένα αξονικής τομογραφίας – οι εξειδικευμένες τρίχες που χρησιμοποιούνται για τη συλλογή χώματος φαίνονται με κίτρινο χρώμα και καλύπτουν τα πόδια και το κεφάλι / Φωτογραφία: Gianpiero Fiorentino (NJIT)

«Αυτό που μας δείχνει, είναι ότι το να παίζεις νεκρός και να κρύβεσαι αποδίδει», σχολίασε ο Φιορεντίνο.

Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε προηγμένη τεχνολογία τρισδιάστατης απεικόνισης και διαπίστωσε, ότι το αρχαίο μυρμήγκι είχε πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τα σύγχρονα είδη του, όπως οι χαρακτηριστικές κάτω γνάθοι με 12 τριγωνικά δόντια, κατάλληλες για τη σύλληψη θηραμάτων.

Ο Dr. Phil Barden, αναπληρωτής καθηγητής βιολογίας στο NJIT και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης, εκτιμά, ότι η αλλαγή των περιβαλλοντικών συνθηκών πιθανότατα συνέβαλε στην εξαφάνιση αυτών των μυρμηγκιών από την Καραϊβική.

«Αυτό το απολίθωμα είναι ένα κομμάτι ενός μεγαλύτερου παζλ, που θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε, γιατί ορισμένες ομάδες οργανισμών υφίστανται εξαφάνιση και άλλες επιβιώνουν για εκατομμύρια χρόνια», δήλωσε ο Μπάρντεν.

Οι επιπτώσεις της ανακάλυψης ξεπερνούν την κατανόηση των ίδιων των εντόμων. Ο Φιορεντίνο υπογράμμισε, ότι πάνω από το ένα τρίτο των ειδών μυρμηγκιών, που ζούσαν κάποτε στη Δομινικανή Δημοκρατία, έχουν πλέον εξαφανιστεί.

«Η κατανόηση του τι προκάλεσε αυτό το μοτίβο τοπικής εξαφάνισης είναι ζωτικής σημασίας για τον μετριασμό της σύγχρονης ανθρωπογενούς εξαφάνισης και την προστασία της βιοποικιλότητας», επισήμανε.

Με πληροφορίες από ABC News/lifo.gr