Πόσες μνήμες ,πόσα καταστήματα,πόσες διαπραγματεύσεις σε θέματα αγοράς εμπορευμάτων,πόσες καλημέρες,πόσοι άνθρωποι στην ιστορική αυτή γειτονιά τής Νεμέας …

Τελικά όλα έρχονται και παρέρχονται,σαν τα βασίλεια,τις αυτοκρατορίες, τίς μεγάλες επιχειρήσεις,τα μεγάλα ονόματα, τούς ισχυρούς οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες,κι εκείνο πού μένει είναι σκιές και μνήμες και παλιές φωτογραφίες ανθρώπων πού έφυγαν για πάντα.

Κι αν κάτι έμεινε ίδιο από εκείνα τα ένδοξα χρόνια τής παλιάς εμπορικής αγοράς τής Νεμέας ,είναι τα παλιά κτήρια ,οι ακοίμητοι φρουροί τού δρόμου και κάποιες συνομιλίες από γάτους τής γειτονιάς πού ποιος ξέρει τι μπορεί να σκέπτονται, μα πολύ περισσότερο, τι μπορεί να λένε τις στιγμές πού περιδιαβαίνουν την οδό Φλιουντος ,την οδό πού δέθηκε μαζί μας για πάντα από τα παιδικά μας χρόνια και πού καθημερινά μας κοιτάζει με ένα ύφος απλανες αφήνοντας να κυλήσει ένα δάκρυ απόγνωσης κι ένα γιατί…