Το 1971 ήταν από τις πιο ωραίες χρονιές του Σχολείου(Β Δημοτικό Σχολείο Νεμέας).
Δάσκαλος μας ήταν ο Αθανάσιος Ροτζιωκος ένας από τους πιο ήρεμους , αξιοπρεπείς και αγαπητούς ανθρώπους που γνώρισα στην εως τώρα ζωή μου.

Ο Αθανάσιος( κυρ Θανάσης) Ροτζιωκος με έκανε να αγαπήσω την λογοτεχνία ανοίγοντας μου νέους δρόμους σε κάποιες παράξενες εποχές όπου τα αυτονόητα ήταν ζητούμενα.
Κάθε Σάββατο(τότε είχαμε μάθημα και το Σάββατο) είχε από μόνος του πέραν του προβλεπόμενου προγράμματος διδασκαλίας ,καθιερώσει ώρα ανάγνωσης λογοτεχνικών έργων.

Μας έφερνε λοιπόν και μας διάβαζε μ αυτήν την βαθυστόχαστη φωνή του διάφορα κλασσικά βιβλία λογοτεχνίας (κυρίως ελληνική πεζογραφία Παπαδιαμαντη, Καρκαβίτσα,Βενέζη κ.α) κάνοντάς μας να ταξιδεύουμε στην απεραντοσύνη της γνώσης,της σκέψης,της τέχνης και της ιστορίας του τόπου μας.

Κάποτε κοντοσταθηκε ανάμεσα στις συναρπαστικές διηγήσεις του Σαββάτου και μας είπε.. ξέρετε παιδιά τι όμορφο είναι μετά από χρόνια να σε συναντούν οι μαθητές σου και να σου λένε πόσο σ ευχαριστούν για όσα τους προσέφερες σαν δάσκαλος.;;..Αυτό για μας τους δασκάλους είναι η μεγαλύτερη χαρά και καταξίωση ,κι αυτό που σας λέω συνέχισε, το χω ο ίδιος βιώσει και ήταν μια εμπειρία αλησμόνητη που με χαροποιησε και με συγκίνησε.

Πέρασαν τα χρόνια ,τελείωσα το Πανεπιστήμιο και γύρισα πίσω στην Νεμέα μετά τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις (στην υπέροχη Χίο με τους μοναδικούς ανθρώπους) και ανέλαβα την οικογενειακή μας επιχείρηση ,το βιβλιοπωλείο. Παράλληλα με την προτροπή των συναδέλφων μου εμπόρων ,ανέλαβα με μια πραγματικά πρωτοποριακή ομάδα ,τον Εμπορικό Σύλλογο Νεμέας για σχεδόν 15 χρόνια κάνοντας μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων που έβαλαν την σφραγίδα μας στα δρώμενα της πόλης.

Στο διάστημα αυτό ,άρχισα να αρθρογραφω σε εβδομαδιαία βάση στον Κορινθιακό τύπο ,αλλά και σε δύο μεγάλες εφημερίδες του Αθηναϊκού τύπου.
Ο δάσκαλος μας συνταξιούχος πια ,έπινε τον καφέ του μαζί με άλλους φίλους του καθημερινά στο { Πετρινο } ένα πραγματικά από τα ομορφότερα καφέ της πόλης (ιδιοκτησίας του Δ.Πανοπουλου),αναλύοντας την πολιτική κατάσταση και γενικότερα τα δρώμενα της πόλης , με αυτο το γνώριμο στωικό του ύφος.

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο ταχυδρομείο που βρισκοταν τότε επί της οδού Δερβενακίων(στην παλιά ιστορική αγορά της Νεμέας),με φώναξε με ενθουσιασμό .Τέλη μου είπε θέλω να σου δοσω συγχαρητήρια για τα ωραία σου άρθρα,μπράβο παιδί μου σου εύχομαι τα καλύτερα.
Τότε γύρισα και του είπα.Θυμασαι δάσκαλε αυτό που μας ειχες πει κάποτε το 1971 στην τάξη;
Με κοίταξε απορημένα .Για πες μου,δεν θυμάμαι …Αυτό που μας ειχες πει του υπενθύμισα εχει να κάνει με την χαρά που νοιώθει ένας δάσκαλος όταν οι μαθητές του τον ευχαριστούν για όσα τους έχει προσφέρει .

Ε λοιπόν του είπα,τώρα είναι αυτή η στιγμή ,σ αυτό εδώ το μέρος ανεπίσημα ,να σου εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου ,γιατί αυτό που διαβάζεις και σου αρέσει ως κείμενο,όσο καλό ή όχι μπορεί να είναι,στην βάση του έχει και την δική σου μεγάλη συμβολή από κεινα τα Σάββατα που μας διάβαζες Παπαδιαμάντη,Ξενοπουλο,Βενέζη και τόσους άλλους.

Αυτά τα κείμενα δάσκαλε για μένα είσαι εσύ…
Βουρκωσε και σεμνά προσπαθοντας να κρύψει την μεγάλη του συγκίνησή μου είπε με σπασμένη τη φωνή του…σ ευχαριστώ παιδί μου…σ ευχαριστώ Τέλη μου…
Δεν είπαμε κάτι περισσότερο ,του κράτησα σφιχτά το χέρι κι έφυγα, ήμουν κι εγώ συγκινημένος …

Ήταν η τελευταία φορά που θα βλεπόμασταν μ αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο τον Αθανάσιο Ροτζιωκο ,τον δάσκαλο μου

Τέλης καλλης

Υ.Γ Το παρόν άρθρο αφιερώνω σ έναν ακομη σπουδαίο δάσκαλο μου
που είχα την τύχη να συναντήσω στον δρόμο μου την ίδια περίπου εποχή τον Θανάση Παριωτη μεγάλο παιδαγωγό και διανοουμενο ο οποιος μου αλλάξε όλη την πορεία κάνοντάς με να στοχεύσω εκεί όπου οι αξίες ακυρώνουν τα αξιώματα..το ευχαριστώ σ αυτούς τους ανθρώπους είναι το ελάχιστο που μπορώ να εκφράσω.

ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΞΗΣ :
Α ΣΕΙΡΑ εκ δεξιών:
Γιάννης Πιπερής/ Βασίλης Δραινας/Βασίλης Αθανασόπουλος/Τάκης Τσεκούρας/ Τέλης Καλλης /Δημήτρης Μπαστουνης/Βασίλης Μάλλιος
Β ΣΕΙΡΑ εκ δεξιών:
Μαρία Πανοπούλου/Τασία Τέκνου/ Γιώργος Αγγελόπουλος/ Γιάννης Νάκης/ Κώστας Μπαναγης/Μανώλης Ρουμελιώτης/Βαρβάρα Κωστουλακη
Γ ΣΕΙΡΑ εκ δεξιών:
Σταυρούλα Ψηρη /Κατερίνα Δημοπούλου /Μαρία Γιαννακάκη/ Τζένη Τριάντου/ Μαρία Φρουρίου /Φανή Κατσούλη
Δ ΣΕΙΡΑ εκ δεξιών :
Γιαννούλα Αναγνωσταρά /Παρασκευή Χρησικοπουλου/ Μαρία Γκρουστιωτη /Τασία Δραινα / Φανή Χαϊδά
✓✓✓Την ημέρα εκείνη προφανώς έλλειπαν ο σημαιοφόρος της τάξης μας Νίκος Σιαμπλης ,αλλά και δύο ακόμη καλοι φίλοι ο Φάνης Καρατζάς και ο Χρήστος Πλακογιαννης