Αν και στο πρώτο ημίχρονο είχε «εξουδετερωθεί» από την Ντόρτμουντ, η Ρεάλ «ξύπνησε» στο δεύτερο και με γκολ των Καρβαχάλ και Βινίσιους πήρε τον τελικό του Champions League

Η «βασίλισσα» της Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης ανέβηκε για 15η φορά στον ποδοσφαιρικό… θρόνο της, καθώς νίκησε την Ντόρτμουντ με 2-0 στον τελικό του Champions League στο Γουέμπλεϊ και πρόσθεσε άλλο ένα πολύτιμο πετράδι στο λαμπερό «στέμμα» της.

Το 15ο τρόπαιο του Champions League (ή Κυπέλλου Πρωταθλητριών όπως ονομαζόταν έως το 1991) στην ατελείωτη συλλογή των Μαδριλένων ήρθε χάρις στα γκολ των Καρβαχάλ (74’) και Βινίσιους (83’), απέναντι στους Βεστφαλούς που «σφυροκόπησαν» για ένα ημίχρονο την άμυνα της Ρεάλ, αλλά δεν σκόραραν.

Στην αρχή του παιχνιδιού, μόλις στα πρώτα δευτερόλεπτα το παιχνίδι διεκόπη, καθώς ούτε ένας, ούτε δύο, αλλά τέσσερις οπαδοί εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο, με τους άνδρες ασφαλείας να αργούν υπερβολικά να αντιδράσουν. Ένας εξ αυτών μάλιστα στάθηκε να βγάλει… selfie με τον Βινίσιους.

Ο 41χρονος Γερμανοκροάτης προπονητής της Μπορούσια Ντόρτμουντ Έντιν Τέρζιτς επέλεξε κλασική διάταξη 4-2-3-1, αφήνοντας την ίδια ακριβώς ενδεκάδα που είχε εμπιστευτεί και στους δύο νικηφόρους ημιτελικούς απέναντι στην Παρί.

Ο Κάρλο Αντσελότι ανακοίνωσε την ενδεκάδα και ο Κουρτουά θα είναι κάτω από την εστία λόγω της ίωσης που ταλαιπωρεί τον Λούνιν, ο Καμαβινγκά πήρε τη θέση του τραυματία Τσουαμενί στον άξονα, ενώ ο Κρόος θα αγωνιστεί για τελευταία φορά με τους μερένγκες στο αποχαιρετιστήριο επίσημο παιχνίδι του σε συλλογικό επίπεδο.

Το πρώτο ημίχρονο του τελικού του Champions League

Το πρώτο ημίχρονο πέρασε με την Ντόρτμουντ να έχει το πάνω χέρι, τις ευκαιρίες, να στέκεται γενικότερα καλύτερα. Η Ντόρτμουντ μπήκε στο ματς ως αουτσάιντερ όμως από το 15ο λεπτό και μέχρι το φινάλε του πρώτου μέρους κυριάρχησε στο χορτάρι, φτιάχνοντας 8 τελικές (2 εντός εστίας), έχοντας 1 δοκάρι. Δεν κατάφερε όμως να βρει το ζητούμενο, το γκολ.

Κατάφερε να μην επιτρέψει στη Ρεάλ να δημιουργήσει πρακτικά ευκαιρία. Κλειδί στο όλο ημίχρονο είναι το γεγονός ότι οι Βεστφαλοί έκλεισαν καλά τον Τόνι Κρόος, κι έτσι βραχυκύκλωσε η ανάπτυξη της Ρεάλ.

Το δεύτερο ημίχρονο του τελικού του Champions League

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τη Ρεάλ να δείχνει πιο δραστήρια, ιδιαιτέρως με τον Βινίσιους που απείλησε και δημιούργησε ρήγματα. Μάλιστα από δική του «βραζιλιάνικη» ενέργεια, η Ρεάλ κέρδισε το κόρνερ από το οποίο ήρθε το γκολ.

Η Ρεάλ τιμώρησε την Ντόρτμουντ για το γεγονός ότι στο καλο διάστημά της δεν βρήκε το γκολ, μέσα από στατική φάση. Στο 74ο λεπτό, ο Τόνι Κρόος εκτέλεσε το κόρνερ, ο Ντάνι Καρβαχάλ, ένας από τους πιο κοντούς παίκτες του γηπέδου πήρε την κεφαλιά και άνοιξε το σκορ για τη Ρεάλ. Η Ρεάλ βρήκε το γκολ και στα επόμενα λεπτά είχε τέσσερις καλές ευκαιρίες για δεύτερο γκολ με τους Μπέλιγχαμ, Κρόος, Καμαβινγκά και Νάτσο.

Ο απίθανος Βινίσιους, δέχτηκε την μπάλα στο 82ο λεπτό μετά από κλέψιμο της Ρεάλ και με ένα… άτσαλο σουτ έστειλε την μπάλα στην αριστερή γωνία του Κόμπελ

Η Ντόρτμουντ προσπάθησε να βγάλει αντίδραση στα εναπομείναντα λεπτά, χωρίς ωστόσο να επιτυγχάνει κάτι πέρα από ένα γκολ που ακυρώθηκε ως οφσάιντ.

Η ενδεκάδα της Ντόρτμουντ: Κόμπελ, Ρίερσον, Χούμελς, Σλότερμπεκ, Μάατσεν, Τζαν, Ζάμπιτσερ, Σάντσο, Μπραντ, Αντεγέμι, Φίλκρουγκ

Η ενδεκάδα της Ρεάλ: Κουρτουά, Καρβαχάλ, Ρίντιγκερ, Νάτσο, Μεντί, Βαλβέρδε, Καμαβινγκά, Κρόος, Μπέλιγχαμ, Ροντρίγκο, Βινίσιους.

Η προϊστορία του τελικού του Champions League

Χρειάστηκε να περάσουν 22 χρόνια για να δούμε μία ισπανογερμανική σύγκρουση στον τελικό του Champions League. Η προηγούμενη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο, η Ρέαλ ήταν και πάλι παρούσα, επικρατώντας της Λεβερκούζεν με 2-1 στο “Χάμπτεν Παρκ” χάρη στο γκολ αριστούργημα του Ζινεντίν Ζιντάν.

Η Ρεάλ δεν είχε ήττα στο φετινό Champions League πριν από τον τελικό, με τον απολογισμό της να είναι 8 νίκες και 4 ισοπαλίες, ενώ είναι εντυπωσιακό το γεγονός, πως η Ντόρτμουντ είναι η τέταρτη κατά σειρά γερμανική ομάδα που βρήκε στο δρόμο της. Στους ομίλους συνάντησε την Ουνιόν εκτός από τις Νάπολι και Μπράγκα, ενώ στα νοκ-άουτ διασταυρώθηκε κατά σειρά με τις Λειψία, Μάντσεστερ Σίτι και Μπάγερν.

Η Ρεάλ μετρούσε 14 νίκες σε 17 παρουσίες της σε τελικούς ούσα η πολυνίκης (2η η Μίλαν με 7 κατακτήσεις) ενώ ο Αντσελότι ήθελε να σηκώσει το 5ο τρόπαιο με τα μεγάλα αυτιά ως προπονητής, μετά από εκείνα των 2003, 2007 (με τη Μίλαν), 2014 και 2022 (με τη Ρεάλ). Επιπροσθέτως, είχε κατακτήσει τη νίκη στους οκτώ τελευταίους τελικούς που είχε πάρει μέρος στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, με την τελευταία της ήττα να καταγράφεται το 1981 απέναντι στην Λίβερπουλ.

Συνολικά, αυτό ήταν το 12ο ραντεβού σε ευρωπαϊκό τελικό μεταξύ μίας ισπανικής και γερμανικής ομάδας. Τις 11 φορές που διεκδίκησαν ευρωπαϊκό τρόπαιο ομάδες από τις δύο χώρες, οι 7 ήταν από την Ισπανία και οι 4 από την Γερμανία.

Οι δύο ομάδες είχαν πετυχημένη παρουσία στο φετινό Champions League, ωστόσο στα πρωταθλήματά τους είχαν διαφορετική πορεία. Η Ρεάλ κατέκτησε την La Liga παίρνοντας τα σκήπτρα από την Μπαρτσελόνα, ενώ η Ντόρτμουντ έμεινε στην 5η θέση (πρώτη φορά εκτός τετράδας μετά από 9 χρόνια), που της έδωσε το τελευταίο εισιτήριο για το νέο Champions League.