Ο Τόνι Κούκοτς μίλησε για τον Νίκο Γκάλη και τόνισε πως την εποχή που ήταν αντίπαλοι ο Έλληνας γκαρντ σκορπούσε τον φόβο και όσοι τον αντιμετώπιζαν απλώς ήλπιζαν να δεχθούν λιγότερους από 30 ή 40 πόντους.

Ο απόλυτος σεβασμός από τον έναν Hall of Famer σε έναν άλλο. Ο Τόνι Κούκοτς μίλησε στην εκπομπή “Pick and Roll” με αφορμή την είσοδό του στο Hall of Fame και αποθέωσε τον (επίσης Hall of Famer) Νίκο Γκάλη, ενώ θυμήθηκε ακόμα τις μονομαχίες Γιουγκοσλαβίας και Ελλάδας, αλλά και τον Μάικλ Τζόρνταν.

Αρχικά ο σπουδαίος Κροάτης αναφέρθηκε στις μάχες με τον Άρη, αλλά και της Γιουγκοσλαβίας με την Ελλάδα. “Πάντα είχαμε καλά ματς, Γιουγκοπλάστικα εναντίον Άρη και Γιουγκοσλαβία εναντίον Ελλάδας. Ξέραμε πολύ καλά ο ένας τον άλλο, ξέραμε τι να περιμένουμε” δήλωσε αρχικά, για να προσθέσει:

“Τα παιχνίδια μας ήταν πάντα δύσκολα, γεμάτα ένταση, πραγματικά δεν θυμάμαι ένα ματς που να ήταν συντριβή, να υπάρχει μεγάλη τελική διαφορά. Με εξαίρεση τον τελικό του Ευρωμπάσκετ στο Ζάγκρεμπ.

Όλα τα άλλα ματς, είτε σε συλλογική επίπεδο, είτε σε επίπεδο εθνικών ομάδων, ήταν κλειστά παιχνίδια μέχρι το τέλος. Ξέρω ότι ηττηθήκαμε στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ στην Ελλάδα… Κι αν μπορώ να το πω έτσι, μπορέσαμε να ισοφαρίσουμε το σκορ στο Ζάγκρεμπ”.

Αναφερόμενος στις κόντρες της Γιουγκοπλάστικα με τον Άρη θυμήθηκε: “Σε ό,τι αφορά την Γιουγκοπλάστικα και τα ματς κόντρα στον Άρη, κάθε παιχνίδι ήταν πολύ δυνατό και σκληρό. Ξέραμε πόσο δύσκολο ήταν να πάμε στη Θεσσαλονίκη και να παίξουμε εκεί. Η ατμόσφαιρα εκεί ήταν πάντα ηλεκτρισμένη, οι οπαδοί ήταν κάτι το ιδιαίτερο και ήταν διασκεδαστικό. Όταν μπορείς να παίξεις με αυτούς τους αντιπάλους σε τέτοιου είδους ματς, να έχεις αυτή την ένταση και όλα αυτά τα στοιχεία…

Και μετά έρχεσαι το καλοκαίρι για το τουρνουά «Ακρόπολις» και τότε μπορείς να χαλαρώσεις λίγο. Και να μιλήσεις και να σκεφτείς μαζί με τον Γιαννάκη και τον Φασούλα για τα παιχνίδια και όσα συνέβησαν. Ήταν ωραίες εποχές και πρόκειται για εξαιρετικούς ανθρώπους και παίκτες”.

Σε ερώτηση για το αν περίμενε τότε, πως αυτός και Νίκος Γκάλης θα γινόντουσαν Hall of Famers απάντησε: ” Δεν νομίζω, ότι είτε ο Νίκος είτε εγώ ξεκινήσαμε να παίζουμε μπάσκετ, με την ιδέα ότι κάποια μέρα θα μπούμε στο “Hall of Fame”. Προφανώς ήταν θέμα αγάπης, της αγάπης μας για το μπάσκετ.

Ο Νικ ήταν πάντα γνωστός ως μεγάλος παίκτης, μεγάλος σκόρερ, όλοι τον φοβόντουσαν. Ήταν μεν σχετικά κοντός, αλλά την ίδια στιγμή είχε απίστευτο άλμα, το σουτ, η ταχύτητά του. Έπρεπε απλά να μην τον αφήσεις να σκοράρει 30 η 40 πόντους, γιατί θα ήταν καταστροφικός”.

Ακολούθως ο Hall of Famer φόργουορντ θυμήθηκε, ότι συχνά μάρκαρε τον Γκάλη: “Θα έλεγα, ότι είχα την τύχη, ή την ατυχία, εξαιτίας του ύψους μου, επειδή είμαι 2.10, να μου δοθεί η ευκαιρία να τον μαρκάρω αρκετές φορές. Πίστευαν, ότι με το μέγεθος και την ταχύτητα μου θα μπορούσα τουλάχιστον να τον δυσκολέψω να σκοράρει. Είμαι πολύ χαρούμενος που κι αυτός βρίσκεται στο “Hall of Fame”και αξίζει απόλυτα να είναι εκεί”.

Μιλώντας για το πέρασμά του στο ΝΒΑ, οι αναμνήσεις του σίγουρα είχαν ενδιαφέρον: “Εκείνη την εποχή, όταν παίζαμε στο ΝΒΑ, προφανώς υπήρχε μεγάλο χάσμα κατανόησης των Ευρωπαίων παικτών, του τρόπου παίζαμε. Όταν πρωτοπήγαμε στο ΝΒΑ, έλεγαν αν μιλάμε αγγλικά, αν παίζουμε άμυνα, αν παίρνουμε ριμπάουντ, αν κάνουμε το ένα και το άλλο. Στην πραγματικότητα κανείς δεν εκτιμούσε την πληρότητα του παιχνιδιού μας, κάτι το οποίο φέραμε στο ΝΒΑ. Και κάποιοι από αυτούς τους Ευρωπαίους παίκτες ποτέ δεν είχαν μια πραγματική ευκαιρία.

Ήμουν αρκετά τυχερός γιατί στην πρώτη μου χρονιά αποσύρθηκε ο Μάικλ. Και έτσι είχα την ευκαιρία να παίξω άμεσα, βρήκα τη θέση μου και κατανόησε ποιος είμαι ο Σκότι. Κάναμε κλικ στο παρκέ σχεδόν αμέσως. Από εκείνη τη στιγμή κατάλαβα τι πρέπει να κάνω για να παίξω με τους Μπουλς.

Όταν ο Μάικλ επέστρεψε ο ρόλος μου άλλαξε λίγο και έπρεπε να προσαρμοστώ. Νομίζω ότι όντως θυσίασα ένα μέρος του παιχνιδιού μου για το καλό της ομάδας. Όταν, όμως, το τελικό αποτέλεσμα είναι να κερδίσεις τα τρία πρωταθλήματα και μετά από όλα αυτά μπαίνεις στο “Hall of Fame”. Δεν θα άλλαζα τίποτα σε αυτή την εμπειρία, δεν θα άλλαζα τίποτα σε ό,τι αφορά την καριέρα μου.

Είχα μια απίστευτη καριέρα στην Ευρώπη, κέρδισα τρεις Ευρωλίγκες με την Γιουγκοπλάστικα. Η οποία θεωρείται αν όχι η καλύτερη, μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών στην Ευρώπη. Και μετά είχα την ευκαιρία να έρθω στους Μπουλς και να ζήσω όλα αυτά που έζησα με τους Μπουλς. Δεν ξέρω, πόσοι παίκτες στον κόσμο είχαν την ευκαιρία να είναι μέλη των δύο καλύτερων ομάδων σε δύο διαφορετικές ηπείρους”.

Κλείνοντας, σε ερώτηση για το αν βλέπει τον διάδοχό του στο πρόσωπο του Γιάννη Αντετοκούνμπο ή τον Λούκα Ντόντσιτς τόνισε: “Αυτό είναι ένα εξαιρετικό κομπλιμέντο, σας ευχαριστώ πάρα πολύ, γιατί και οι δύο είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετικοί παίκτες. Είναι πλήρεις, απολύτως πλήρεις παίκτες και να το συγκρινόμαστε είναι πραγματικά κάτι ιδιαίτερο.

Ελπίζω, ότι το παιχνίδι τους είναι πιο εξελιγμένο, γιατί μιλάμε για το δικό μου παιχνίδι κι από τότε έχουν περάσει 20-30 χρόνια. Είχαν την ευκαιρία να δουν πως παίζαμε εμείς, να μάθουν το παιχνίδι από μικρή ηλικία και μπορείς να δεις, πως αυτοί είναι ακόμα πιο πλήρεις”.

sport24.gr