Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από φιλοζωικές οργανώσεις της Ολλανδίας με στόχο την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας για την τύχη εκατομμυρίων ζώων που διαβιούν σε άθλιες συνθήκες.

Η Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων καθιερώνεται, πλέον, ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Φιλοζωίας κάθε σχολικού έτους, η οποία θα είναι αφιερωμένη στην υλοποίηση δράσεων φιλοζωίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της ημέρας στα σχολεία της χώρας αλλά και στα ομογενειακά σχολεία του εξωτερικού θα πραγματοποιούνται σειρά από δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων εκπαιδευτικών δράσεων, ενημερώσεων, εκπαιδευτικών επισκέψεων σε χώρους φιλοξενίας και προστασίας αδέσποτων ή άγριων ζώων, σεμιναρίων για την παροχή πρώτων βοηθειών και φροντίδας σε αδέσποτα ζώα, εκπαιδευτικών προγραμμάτων και εκδηλώσεων.

Το μεγάλο «αγκάθι» στην Ελλάδα είναι οι ανεξέλεγκτες γεννήσεις. Όπως εξηγεί στο ethnos.gr η Άννα Τοσουνόγλου, πρόεδρος της Πανελλαδικής Φιλοζωικής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας, «δεν ξέρουμε ποιοι, πότε, πού αναπαράγουν ζώα».

Σύμφωνα με την ίδια, η νέα νομοθεσία προσπαθεί να βάλει τάξη αλλά είναι πολύ δύσκολο. «Χρειάζεται συνεχής ενημέρωση της κοινής γνώμης. Θα πρέπει ο κόσμος να ενημερωθεί τόσο για τη νομοθεσία όσο και για ποιον λόγο πρέπει να εφαρμοστεί. Όχι απλά να επιβάλλουμε νόμους, αλλά να γνωρίζουμε τη χρησιμότητά τους», υπογραμμίζει.

Ακόμη ένα μεγάλο πρόβλημα είναι η χρηματοδότηση, που «πρέπει να είναι συνεχής» και να μην «παγώνει» κάθε φορά που λήγει ένας διαγωνισμός, για παράδειγμα. Η έλλειψη συνεχούς ροής χρημάτων οδηγεί ζώα στο «κενό», καθώς μένουν αστείρωτα ή ανεμβολίαστα.

Τελικά το πρόβλημα ξεκινάει από τους ιδιοκτήτες δεσποζόμενων

«Τα ζώα είναι ασταμάτητα», μάς αναφέρει η κα Τοσουνόγλου, συμπληρώνοντας πως «τα ζώα αυξάνονται γεωμετρικά γιατί όλοι έχουν μάθει ότι υπάρχει ένα καταφύγιο, ότι ο δήμος πρέπει να μαζεύει».

Σύμφωνα με την ίδια, οι άνθρωποι σταματάνε να σκοτώνουν τα κουτάβια, αλλά από την άλλη τα «στέλνουν» στους εθελοντές. «Πρέπει να στοχεύσουμε στην πηγή, που είναι τα δεσποζόμενα ζώα», τονίζει.

«Τα δεσποζόμενα είναι η μάστιγα. Από εκεί ξεκινάει», λέει χαρακτηριστικά η πρόεδρος της ΠΦΠΟ και εξηγεί: «Αν και μαζεύουμε τα αδέσποτα, έχουμε συνεχώς καινούρια. Άρα δεν φταίνε τα αδέσποτα, φταίνε οι ιδιοκτήτες των δεσποζόμενων».

Σε αυτό το σημείο θίγει ακόμη ένα σημαντικό ζήτημα, που συχνά λειτουργεί ως αποτρεπτικός παράγοντας σε άτομα που για παράδειγμα δεν γνωρίζουν για τη σημασία της στείρωσης ή που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες: το κόστος των στειρώσεων. «Πρέπει να διεκδικήσουμε στειρώσεις, από τη στιγμή που πλέον είναι και υποχρεωτικές, οικονομικές. Για όλη την Ελλάδα. Οι αστικές περιοχές έχουν οικονομικές τιμές και οι κηδεμόνες αποφασίζουν ευκολότερα. Σε άλλες περιοχές όμως, μία στείρωση θηλυκού σκύλου μπορεί να κοστίζει 250 ευρώ!», εξηγεί η κα Τοσουνόγλου.

Οι ανεξέλεγκτες γεννήσεις το μεγάλο «αγκάθι»
Ανοίξτε τα σπίτια σας σε ενήλικα ζώα

Ωστόσο, όταν κάποιος βάλει στην οικογένειά του ένα φοβικό ζώο ή ένα ζώο μεγαλύτερο σε ηλικία και του δώσει αγάπη και φροντίδα, γρήγορα θα το δει να «ανθίζει», να γίνεται ένα άλλο ζώο.

«Του ξαναδίνεις νόημα στη ζωή. Το ξανακάνεις σκυλί. Παίζει, τρέχει, γελάει. Οπότε αυτή είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή. Στα δικά σου χέρια, ένας σκύλος που ζούσε στη μιζέρια και τον φόβο, γίνεται ένα χαρούμενο πλάσμα. Αυτό σου δίνει τρομερά συναισθήματα».

Σε ερώτηση για το πώς θα μπορούσε να «σπάσει» το ταμπού του «δεν θέλω ενήλικο σκύλο, δεν θέλω μεγαλόσωμο σκύλο, δεν είναι άσπρο»: «Μία βόλτα σε ένα καταφύγιο, που πολλοί δεν κάνουν γιατί δεν θα το αντέξουν, αρκεί. Να πάρεις έναν σκύλο βόλτα, να του δώσεις χρόνο ή να δοκιμάσεις τη φιλοξενία. Να πάρεις έναν σκύλο που 10 χρόνια είναι σε κλουβί, σπίτι σου. Να του δώσεις την ευκαιρία να σου δείξει τι μπορεί να σου δώσει».

Εκτός, βέβαια του ταμπού, υπάρχει και η σκέψη «θα υιοθετήσω έναν σκύλο 5 ετών, αλλά σε 5-6-7 χρόνια θα πεθάνει»: «Είναι λογικό, γιατί κοιτάνε τον εαυτό τους. Δεν κοιτάνε την πλευρά του ζώου που θα προλάβει να ζήσει, έστω λίγους μήνες της ζωής του, σε ένα σπίτι. Η θλίψη υπάρχει πάντα αλλά στο τέλος μετράει τι του έχεις δώσει και τι σου έχει δώσει».

Τα παραπάνω είναι μόνο μία σελίδα του πολυσέλιδου «φακέλου» των αδέσποτων ζώων στην Ελλάδα. Διαβάστε, μιλήστε με εθελοντές, επισκεφθείτε καταφύγια, υιοθετήστε.

Πληροφορίες: ethnos.gr