Πικράθηκαν με τη χαρά της κυρίας Βασιλικής..

  • Μεγάλη πίκρα διακρίνω μετά την ανακοίνωση της Μικρασιατικής Στέγης η οποία ευχαριστεί τη δημοτική αρχή γιατί έφερε στα πρώτα θέματα της θητείας της και αποφάσισε να προχωρήσει το Κέντρο Μικρασιατικής Μνήμης.

  • Τελικά διαφάνηκε πως η πίκρα δεν ήταν της προέδρου, που έσπευσαν κάποιοι να “μοιρολογήσουν”,  είναι η πίκρα εκείνων που ήθελαν, την αγαπημένη όλων, Βασιλική Ευστρατιάδου, να αισθάνεται “προδομένη” και τα υπόλοιπα μέλη της Μικρασιατικής στέγης να “κρατάνε μούτρα” στο Νίκο Σταυρέλη.
  • Αντ’ αυτού εκείνη δηλώνει χαρούμενη και ευγνώμων μαζί με τα μέλη του Δ.Σ. που ο νέος δήμαρχος προχωρά αποφασιστικά το έργο.
  • Ποιος θα πίστευε δηλαδή πως  η Μικρασιατική Στέγη και τα μέλη της  τώρα που φτάνουν στη βρύση να πιουν νερό,  θα τα διαλύσουν όλα ,επειδή  κάποιοι επιθυμούν διακαώς και με κάθε  θυσία , ποντάροντας στο  στο ρήγμα του Συνοικισμού; Και η θυσία φυσικά είναι το Κέντρο Μνήμης.
  • Ξέχασαν ωστόσο πως οι Μικρασιάτες του Συνοικισμού, υπήρξαν προδομένοι ήδη από όλες τις δημοτικές αρχές μέχρι σήμερα.. Το αίτημα τους για Μουσείο είναι αίτημα δεκαετιών που το έθεταν σε κάθε δήμαρχο, νομάρχη και υπουργό.
  • Ξέχασαν πως αρκετές φορές έχουν υπάρξει το μπαλάκι ανάμεσα στις διενέξεις των δημοτικών πραγμάτων εδώ και χρόνια.
  • Ξέχασαν πως το αίτημά τους έφτασε μέχρι την εξεύρεση χώρου, και μετά έγινε εκείνη η ανεκδιήγητη προεκλογική μακέτα. 
  • Το αποτέλεσμα μετρά “για τους κατοίκους του περήφανου Συνοικισμού.” Περιμένουν να δουν το έργο να υλοποιείται. Και όποιος θα τους τιμήσει και το κάνει πραγματικότητα θα γραφεί στην συλλογική τους  μνήμη.
  • Και όσο για την κ. Βασιλική Ευστρατιάδου γνωρίζει σε κάθε πεδίο μάχης και διεκδίκησης, ποιοι είναι οι πολεμιστές, ποιοι οι  κόλακες και ποιοι οι εφιάλτες. 
  • Τα υπόλοιπα είναι ακατάσχετες φλυαρίες. Και όπως  αποδεικνύεται καθημερινά, δεν τις ακούει κανείς.

Related Posts