Σκόρπιες σκέψεις κάτω από το γκι -Της Τζένης Σουκαρά

  • Χριστούγεννα του 2023. Με ήλιο και αέρα καθαρό. Με ηρεμία και θαλπωρή στο σπίτι. Χριστούγεννα στο Νότο.

  • Με μετρημένο πορτοφόλι και μετρημένα βήματα διασκέδασης.

  • Χριστούγεννα ενδοσκόπησης. Για τη χρονιά που φεύγει, χωρίς διάθεση απολογισμού.

  •  Χριστούγεννα με λαικό προσκύνημα στη Θεσσαλονίκη στη σορό του λαικού ερμηνευτή  Βασίλη Καρρά. Και 3ημερο πένθος των μαγαζιών εστίασης ..
  • Έχω την αίσθηση πως οι Έλληνες βρίσκουμε απελπισμένα αφορμές να εκφράσουμε την οδύνη μας για όλα αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια.
  • Έτσι βαφτίζουμε  την “κάθε ενότητα” κάπου , κεφάλαιο! Πέρα τούτου ουδέν!
  • Δεύτερη ημέρα Χριστουγέννων και αυτή η σιωπή της ημέρας μπορεί και να σου αποκαλύψει την ευτυχία αφού εκείνη ούτως ή άλλως περπατά στις μύτες των ποδιών της.
  • Πότε την άκουσες άραγε για πρώτη φορά; 
  • Ένα βράδυ θυμάμαι όταν άκουσα για πρώτη φορά τον Άγιο Βασίλη! Ναι, αλήθεια σου λέω. Στο πρώτο μου σπίτι, εκεί που μου είπε η μητέρα μου πως με ζητάει στο τηλέφωνο και μου κόπηκε η ανάσα!Και όταν μου έδωσε εντολή να πάω κάτω από το χρυσό μας δέντρο να δω το δώρο που μου άφησε! Μια κούκλα, τη Μανίνα, σχεδόν στο μπόι ίσα με μένα.
  • Ίσως και να ήταν η πρώτη φορά που η χαρά μου υπερέβαινε την τοσοδούλικη ύπαρξή μου.
  • Ομολογουμένως αυτά τα Χριστούγεννα είδα αρκετό κόσμο στην Εκκλησία. Ο Απόστολος Παύλος είχε μια ιδιαίτερη μυσταγωγία.
  • Θυμάμαι που η μητέρα μου κάθε παραμονή Χριστουγέννων, ξημερώματα, με σήκωνε για να πάμε στην εκκλησία.
  • Και μετά τα κάλαντα. Εγω και οι παιδικές μου φίλες στις ανηφοριές του Προφήτη Ηλία, στον Πειραιά. Με τα τρίγωνα μας,τα κασκόλ και τα σκουφιά μας. Χωρίς φόβο, άδολα χρόνια. Και μετά όλα μας τα έσοδα τα ξοδεύαμε σε δώρα στους δικούς μας. Ποτέ και για τον εαυτό μας. 
  • Εγω πάντως το έβλεπα αυτό και σαν αυτονόμηση! 
  • Παραμονή Χριστουγέννων.. Αυτό που έγραψε κάποιος,  πως τα καλύτερα Χριστούγεννα μυρίζουν μαμά, μην το ξεχάσεις!Στο υπογράφω!
  • 28 χρόνια εξακολουθούν να  θυμίζουν δίχως έλεος την  απουσία της.
  • Χριστούγεννα στο δικό μου σπίτι και προσπαθώ να πατώ πάντα στα χνάρια της. 
  • Είχε μια ιδιαίτερη χάρη και μαεστρία σε όλα της.
  • Στο δέντρο μου ακολουθώ την πεπατημένη. Οι μπάλες έχουν ιστορία και ονοματεπώνυμο. Το ίδιο και τα στολίδια. Έτσι το δικό μου δέντρο φορτώνεται, λες, όμορφες ιστορίες και μνήμες της δικής μου ζωής.
  • Ειναι ένα δέντρο που όσο περνούν τα χρόνια σου μιλά.
  • Η πανδημία μου έδειξε πως δεν πρέπει να πηγαίνουν στράφι τα Χριστούγεννα της ζωής μας.
  • Απαιτούν πάντα να υπάρχουν γύρω μας οι πολύτιμοί μας. Μόνο όταν σου βάζουν όρια αντιλαμβάνεσαι πως δεν μπορείς να βάλεις κάγκελα στους δικούς σου ανθρώπους. 
  • Καταλαβαίνεις πως ό,τι μπορεί να σε χωρίσει στην καθημερινότητα είναι τόσο μικρό και ευτελές.
  • Την Άγια Νύχτα την πρωτοάκουσα να την τραγουδούν οι γονείς μου, τέτοιες ημέρες, και την θεία μου να παίζει στο πιάνο. Σε ένα ρετιρέ διαμέρισμα στην Αλκιβιάδου, στον Πειραιά πάντα.
  • Η θεία Μαρίνα, η μικρότερη θεία, που μάζευε τέτοιες ημέρες όλα της τα ανίψια και τα αδέλφια της.
  • Τα Χριστούγεννα των δυτικών τα γνώρισα μέσα από φωτογραφίες κάποιων  περιοδικών που μας είχε στείλει ο θείος μου ο Θόδωρος από την Αμερική. Ομολογώ πως με συγκίνησαν αμέσως. Δεν ήταν αυτό μόνο αμερικάνικο όνειρο, ήταν το όνειρο κάθε παιδιού.
  • Να έχει ένα σπίτι με κήπο, τζάκι, ένα σκύλο με έναν φιόγκο, ένα τεράστιο δέντρο, γλυκά, και ο Αγιος Βασίλης να κρυφοκοιτά από το παράθυρο. Η μαμά μου να φουρνίζει μπισκότα, το μαλλι να είναι από το κομμωτήριο και να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι.
  • Τα χρόνια πέρασαν και εγώ μεγάλωνα. Η Ελλάδα άλλαζε. Και η διακόσμηση των δυτικών μπήκε και στη δική μας ζωή. Δεν ξέρω αν όλοι γίναμε ευτυχισμένοι αλλά σίγουρα πολλά νοικοκυριά πήραν βαθιές ανάσες και έκαναν επιτέλους Χριστούγεννα.
  • Το χοιρινό έγινε γαλοπούλα. Και μετά και χοιρινό και γαλοπούλα. Στην αρχή ήταν με σελινο το χοιρινό, μετά μπήκε δαμάσκηνο και ύστερα κυδώνι. Η γέμιση της Έλενας στη γαλοπούλα έχει πλέον πάρει μυθικές διαστάσεις.
  • Και όσο τα Χριστούγεννα εκμοντερνίζονταν, γίνονταν  τα σπίτια τεράστια και οι κήποι μεγάλοι, είχαμε και Αγιους  Βασίληδες να φεύγουν από το Μινιόν και να σου κλείνουν το μάτι έξω από το παράθυρο.
  •  Μετά από όλα αυτά μπήκε στη ζωή μας το εορτοδάνειο και το διακοποδάνειο. Και μετά το σκι και η Αράχωβα και ήλθε η παγκοσμιοποίηση ..
  • Και μετά μπουμ! Χρηματιστήριο..Φούσκα που έμεινε ατιμώρητη.
  • Και οι πρώτες εικόνες ανθρώπων να ψάχνουν στα σκουπίδια ήταν εκείνα τα Χριστούγεννα.
  • Τώρα που το σκέφτομαι άκουσα πάλι την ευτυχία να περπατά στις μύτες ..όταν ήμουν εξαντλημένη παραμονές Χριστουγέννων στα τέλη των τηλεμαραθωνίων που διοργάνωνα.
  • Και τότε στην εκστρατεία για την ενίσχυση της “Θεοπροσφοράς”. Το να κρατήσεις στη ζωή ένα κέντρο ή να ενισχύσεις το χριστουγεννιάτικο τραπέζι των απόρων είναι χρέος και στόχοι ζωής. 
  • Με τα χρόνια αντιλαμβάνεσαι πως η ευτυχία  δεν αναπληρώνεται με υλικά αγαθά αλλά με ανθρώπους. Στο άκουσμα του γέλιου ενός μωρού ή ενός υπερήλικα που επισκέπτεσαι ένα απόγευμα στο γηροκομείο. Ένα παζλ δύσκολο που ολοκληρώνεις με αισιοδοξία και για τους δυο.
  • Ευτυχία είναι ένας ξέφρενος χορός σε κάποια ρεβεγιόν και τα γάργαρα γέλια που διώχνουν τα απόνερα μιας πρόσφατης βροχής.
  • Κανείς μας δεν την πήρε είδηση όμως το ζήσαμε και ήταν ωραία ..
  • Να περπατάμε στους δρόμους της πόλης τα ξημερώματα ..Πότε συνέβη για τελευταία φορά ούτε που θυμάμαι. Αλλά συνέβη.
  • Ευτυχία ωστόσο μπορεί και να είναι αυτό που κάνω τώρα..
  • Που  γράφω μέσα στην απόλυτη σιωπή με μια κούπα καφέ χριστουγεννιάτικη.
  • Με τον σκύλο μου “κουβαράκι”, στο δέντρο δίπλα, βάλσαμο στη ζωή μου.  
  • Και με έμπνευση  όλα αυτά που έχω εως τώρα ζήσει  και τα άλλα, που πάντα θα βρίσκω αφορμές να παλεύω .
  • Μου αρκούν!
  • Χρόνια πολλά!

Related Posts