Κυριακή πρωί, Νοέμβρης μήνας, η ώρα και η εποχή που συνήθως επιστρέφει η αγαπημένη συνήθεια: Καφές – εφημερίδα με θέα τη θάλασσα που είναι  άδεια από λουόμενους, άδεια από ομπρέλες, ξαπλώστρες, “μπρατσάκια” και ρακέτες.

Τοπίο σχεδόν “Αγγελοπουλικό”. Μόνο χαλίκια. Και κάμποσα ξύλα από τα φερτά των ρεμάτων. Άντε και λίγα πλαστικά. Ψέματα. Πολλά πλαστικά. Χειμώνας είναι μωρέ, ποιος θα τα δει; Θα τα μαζέψουμε τον Μάη. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι δε λέει ο σοφός λαός;

Δίπλα, ένα ξανθό παιδί κάθεται με βλέμμα αχανές και μια γεμάτη μεγάλη μαύρη σακούλα στα χέρια. Το βλέμμα καρφωμένο στον ορίζοντα. Έχει ήδη μαζέψει τρεις σακούλες πλαστικά μαζί με τα άλλα δυο του αδέρφια και είναι η στιγμή που συνειδητοποιεί ότι όσα και να μαζέψει, αύριο ίσως το κύμα έχει φέρει περισσότερα.

«Τι κάνεις;» του λέω. Δεν απαντά. Μόνο στέκεται δακρυσμένο. Το παιδί τρέχει στη μαμά του που το φωνάζει από μακριά στα γαλλικά. Γάλλοι λοιπόν. Έχουν έρθει στο Βραχάτι για να «ξεχειμωνιάσουν» όπως θα λέγαμε κι εμείς εδώ. Παλιά δεν είχαμε τουρίστες τον χειμώνα, παλιά δεν ενδιαφερόταν κανείς για την παραλία τέτοια εποχή. ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ.

Νοέμβρη θα περπατούσες στην παραλία και δε θα συναντούσες για αρκετή ώρα ψυχή.

Πλέον στην Κορινθία μένει κόσμος και τον χειμώνα από όλες τις γωνιές του πλανήτη. Και η θάλασσα για πολλούς τέτοια εποχή είναι καλύτερη από το Καλοκαίρι.

Η μητέρα του παιδιού, η Ninon, όπως μου συστήθηκε, μου εξηγεί ότι “οι θάλασσες δεν έχουν πατρίδα”.

Η θάλασσα ανήκει σε όλους.

“Δεν καθαρίζουμε για το Βραχάτι, δεν καθαρίζουμε για τον Κορινθιακό. Καθαρίζουμε γιατί η θάλασσα πρέπει να είναι πάντα καθαρή. Κάθε εποχή του χρόνου».

Η Ninon είναι συγγραφέας και κινηματογραφίστρια, ενώ ο σύζυγός της είναι δάσκαλος. Ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο με τα παιδιά τους για την παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ. Μαζί ανακαλύπτουν τον κόσμο, την όμορφη πολιτιστική του ποικιλομορφία και κάθε μέρα παίρνουν ένα σπουδαίο μάθημα για τον πλανήτη στον οποίο ζούμε και για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε.

Η αλήθεια είναι ότι δεν παίρνουν κανένα μάθημα! Δίνουν! Όπως έδωσαν ένα μάθημα την περασμένη Κυριακή το πρωί. Δίπλα στον χώρο καθαρισμού υπάρχει μια παιδική χαρά. Ορισμένοι γονείς που είδαν τους τουρίστες να καθαρίζουν τις “δικές τους” παραλίες ενθάρρυναν τα παιδιά τους να κάνουν το ίδιο.
Ντράπηκα. Ντρέπομαι.
«Πώς μπορώ να βοηθήσω;» Ρώτησα.
Κάθε Κυριακή πρωί, θα είμαστε εδώ, (σ.σ. Βραχάτι, ύψος Παιδικής χαράς παραλίας, 11:00) φέρε γάντια και σακούλες και ίσως φύγεις με ένα συλλεκτικό μπλουζάκι για την προσπάθειά σου από τους Globe Dwellers όπως ονομάζουν τον σκοπό τους .

For the pictures ©2023 – Ninon Dufrénois
–