Ολοταχώς προς εκλογές και όλοι βρίσκονται “στα σχοινιά”.
Τις τελευταίες ημέρες μια ακατάσχετη φλυαρία κυριαρχεί στα δημοτικά της πρωτευούσης η οποία δεν έχει ουδεμία σχέση με τα ζητούμενα της εκλογικής αναμέτρησης.
Τι ακούμε; Υστερικά τσαλαπατημένα “εγώ” που προσπαθούν να επιβληθούν, χωρίς να έχουν μετρήσει το μπόι τους στο φως και τη σκιά τους στο σκοτάδι.
Τι διακρίνει ο πολίτης; Τα απωθημένα ενός πρώην δημάρχου, που ο τόπος τον τίμησε όσο κανέναν άλλο, που επιμένει να πιστεύει πως οι Κορίνθιοι θα συγκινηθούν παρατηρώντας το ακατανόητο αναδυόμενο “πάθος” του για την καταδίκηενός πρώην συνεργάτη του που έκανε το “θανάσιμο σφάλμα” να επιθυμεί μετά απο 13 χρόνια να γίνει από δημοτικός σύμβουλος , δήμαρχος!
Τι βλέπει ο πολίτης; Την επιστράτευση ενός πρώην δημάρχου, που εκτός από τη δίψα για εκδίκηση, αναζητά τον ρόλο του “παίκτη” , του βασικού ρυθμιστή μιας εκλογικής αναμέτρησης με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Λησμονεί βέβαια πως οι Κορίνθιοι τον ίδιο αποδοκίμασαν το 2019.
Θαρρείς πως έχουν βάλει κάποιοι τις ζωές μας ενέχυρο σε μια παρτίδα σκάκι που θα τους βγάλει και τα αναμενόμενα ποσοστά για να μπορούν να κάνουν το παιχνίδι που ήδη έχουν σχεδιάσει την β Κυριακή.
Και είναι το ” τσαλαπατημένο εγώ” τόσο απερίσκεπτο που τον προδίδει σε κάθε του λέξη και πράξη.
Όσο πλησιάζουμε προς την Κυριακή των εκλογών και όσο συνειδητοποιούν οι παροικούντες του Μεγάρου της Κολιάτσου πως απέχει πολύ η πραγματικότητα από τις προσδοκίες τους τόσο μεγαλώνει ο πανικός.
Διότι περίμεναν πριόνισμα, περίμεναν καλύτερες επιδόσεις των άλλων, περίμεναν πως οι πολίτες θα αντιλαμβάνονταν αλλιώς τις επιδόσεις τους.
Η επιστράτευση των “τσαλαπατημένων εγώ” (υπάρχουν και άλλοι) δεν θα βγουν σε καλό στην υποψηφιότητα του δημάρχου.
Να μου το θυμάστε αυτό!
Είναι όμως, όπως φαίνεται, ο εμπνευστής και ο εντολοδόχος. Δεν εξηγείται αλλιώς!
Η πραγματικότητα όμως ορισμένες φορές πετάει στο φινάλε μόνη της στα σκουπίδια, τα επικοινωνιακά τερτίπια, τις κουκούλες τις διαδικτυακές, και τις λογιών λογιών “πατερίτσες”.
Μια δημοτική αρχή που θα γραφτεί στην ιστορία για το χάσιμο του μέτρου, για την παραμόρφωση της αλήθειας, σε έργα, καθημερινότητα, και συμπεριφορές.
Αυτό το χάσιμο του μέτρου φαίνεται και την ώρα της κρισης.
Γίνεται υστερική φλυαρία, γίνεται διαδικτυακός εκφοβισμός, γίνεται απροκάλυπτο μπούλινγκ.
Όποιος δεν είναι φίλος είναι εχθρός. Αυτό δεν το έζησε ξανά η πόλη, ο δήμος, ο τόπος.
Χάσιμο του μέτρου σε κάθε επίπεδο.
Αγώνας υπεροχής ..Για το “επίπεδο”.
Όταν το απαιτείς όμως υποδηλώνει πως δεν το εμπνέεις.