Συγκίνησε ο Πέτρος Θωμαίδης αναφερόμενος στον πατέρα του
“Έχοντας λάβει από την Εκκλησία το ανεκτίμητο δώρο της γέννησης σ’έναν άλλο δρόμο και τρόπο ζωής,η όποια διακονία και υπηρεσία μας σε αυτήν είναι ένα πενιχρό αντίδωρο, για την προσφορά του οποίου είστε εσείς Σεβασμιώτατε που μας δώσατε το έναυσμα και την έμπνευση και μας καλλιεργήσατε την προθυμία. Θα μου επιτρέψετε όμως να δεχθώ το ευεργετήριο γράμμα και τη διάκριση, που μου απονείματε, όχι για μένα αλλά για λογαριασμό της συζύγου μου, των παιδιών μου,των γονέων και των αδελφών μου, των δασκάλων και καθηγητών μου, των συναδέλφων και συνεργατών μου και όλων όσοι μου έκαναν την τιμή να γνωριστούμε και να συζητήσουμε.Ειδικά όμως σήμερα και εδώ στο Ναό του Αποστόλου Παύλου,που συνιστά τον οικογενειακό μας βιότοπο ήδη από τον προπάππο μου,Εφημέριο του Ναού, Παύλο Γιοβάνη,θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη μνεία όπως κι εσείς τους αναφέρατε και να δω νοερά ανάμεσά μας να παρίστανται τον παππού μου,Ιερέα Πέτρο Θωμαΐδη και τον πατέρα μου Θωμά Θωμαΐδη.”είπε