Τα νούμερα κι οι αριθμοί έχουν κατατάξει την Αλισον Φίλιξ στο πάνθεον του παγκόσμιου αθλητισμού, καθώς και η στάση ζωής της.

Πάρτε μια ζυγαριά. Στη μια πλευρά βάλτε 11 μετάλλια σε 5 διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων κι άλλα 19 μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα στίβου! Στην απέναντι πλευρά βάλτε τα μηνύματα που εκπέμπει, τη στάση ζωής και τις πράξεις στις οποίες προχώρησε η Αλισον Φίλιξ.

Η Αμερικανίδα δρομέας, που ήρθε 18 χρόνων στην Αθήνα, το 2004, να κυνηγήσει το όνειρό της. Κι όχι μόνο το… έπιασε, αλλά του ‘δωσε και κατάλαβε! Η χάρη της έφτασε ώς το Τόκιο, 17 χρόνια αργότερα. Τα νούμερα κι οι αριθμοί έχουν κατατάξει την Αλισον Φίλιξ στο πάνθεον του παγκόσμιου αθλητισμού. Ο τεράστιος Καρλ Λιούις κατέκτησε 10 ολυμπιακά μετάλλια. Περισσότερα, μόνο ο θρύλος που άκουγε στο όνομα Πάαβο Νούρμι. Ο Φινλανδός δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων που έφτασε τα 12.

Με τόσες – και τέτοιες – επιτυχίες θα περιμένατε ότι διήγε βίον… ανθόσπαρτο. Αμ δε. Το 2019 δεν είναι μακριά. Μόλις 2 χρόνια πίσω, όταν έκανε το «σφάλμα» να μείνει έγκυος.

Το πρώτο χτύπημα ήρθε από την εταιρεία της, τη Nike, η οποία έσπευσε να της ανακοινώσει περικοπή ύψους 70% στο νέο της συμβόλαιο με το μήνυμα: «Know your place and just run» («γνώρισε τη θέση σου και απλώς τρέξε»). Η συνεργασία διεκόπη και η Αλισον δημιούργησε τη δική της μάρκα παπουτσιών για τρέξιμο «Saysh», με μότο «I know my place» («ξέρω τη θέση μου»)…

«Δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα με τη σιωπή» ήταν η κεντρική ιδέα του άρθρου της, που φιλοξενήθηκε στους «New York Times», το οποίο πυροδότησε αποκαλύψεις για τη συμπεριφορά των χορηγών και ανάγκασε πολλούς να… ανακρούσουν πρύμναν. Ακόμη κι ο κολοσσός της Nike. Το «μετάλλιο» αυτό της Αλισον δεν το γράφουν τα βιβλία και οι ανασκοπήσεις.

Εχει κι άλλο, όμως. Η κυοφορία της δεν αποδείχθηκε εύκολη υπόθεση, καθώς διαγνώστηκε πως πάσχει από προεκλαμψία, μια πάθηση η οποία συναντάται σε ποσοστό 4%-5% των εγκύων και προκαλεί υπέρταση, η οποία με τη σειρά της μειώνει τους χτύπους της καρδιάς του εμβρύου. Οδηγήθηκε σε έκτακτο χειρουργείο την 32η εβδομάδα της κύησης και πέρασε τον επόμενο μήνα σε μια καρέκλα έξω από τη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών, όπου πάλευε να μείνει στη ζωή η (βάρους μόλις 1,5 κιλού) κόρη της, η Καμρίν.

Κίνησε γη και ουρανό, έφτασε ώς το Κογκρέσο των ΗΠΑ και διοργάνωσε σειρά σεμιναρίων πρόληψης της προεκλαμψίας, με στόχο να ενημερώσει όσο περισσότερες γυναίκες μπορεί, περισσότερο τις μαύρες που διατρέχουν τρεις έως τέσσερις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τις λευκές να πεθάνουν από επιπλοκές.

«Είμαι αθλήτρια. Φροντίζω πολύ το σώμα μου. Ημουν σε ένα από τα καλύτερα νοσοκομεία της χώρας. Δεν υπήρχε κανένας τρόπος να πάει στραβά, σωστά; Αλλά τα μάτια μου άνοιξαν εντελώς, στο γεγονός ότι κανείς δεν είναι απρόσβλητος από αυτήν την πραγματικότητα και ότι οι γυναίκες αντιμετωπίζουν σημαντικά υψηλότερους κινδύνους – αυτούς που δεν ήξερα πραγματικά και έψαχνα».

Αλλο ένα «μετάλλιο»!

Είναι αλήθεια, ότι ο αθλητισμός, τα σπορ, ο πρωταθλητισμός, τα μετάλλια σου προσφέρουν και χρήμα και δόξα και όλα τα καλά του Αβραάμ και του Ισαάκ. Ανθρωπο, όμως, σε κάνουν άλλα πράγματα. Στην Ιστορία και στις μνήμες των ανθρώπων, μένουν τέτοιες ιστορίες. Τέτοιες στάσεις ζωής. Τα υπόλοιπα, ρεκόρ και νίκες στους στίβους, μετάλλια και φωτογραφίες είναι για τα… βιβλία και για τα 15 λεπτά δημοσιότητας του Αντι Γουόρχολ! Και η Αλισον Φίλιξ δεν βολεύτηκε ούτε με αυτά τα 15 λεπτά ούτε με τα χρυσάφια στο στήθος της.

Αρχές Αυγούστου, πριν μπει στο θέατρο των ονείρων της, έγραψε: «Αύριο, μπαίνω στο Ολυμπιακό Στάδιο του Τόκιο, για να αγωνιστώ στην πέμπτη μου Ολυμπιάδα. Μπορεί να φαίνεται κλισέ, αλλά το ότι θα βρεθώ στην έναρξη είναι τεράστια νίκη για εμένα. Βίωσα τα χειρότερα χρόνια της ζωής μου σε αυτό το ταξίδι και, χάρη στον Θεό, είμαι εδώ».

efsyn.gr